وقتی هالند عذرخواهی می‌کند و آزادی طلب‌کار می‌شود!

وقتی هالند عذرخواهی می‌کند و آزادی طلب‌کار می‌شود!

پایگاه خبری فوتبالی- واکنش متفاوت هالند و آزادی به عملکرد ضعیف تیم‌شان، یک بار دیگر تفاوت‌های یک فوتبالیست حرفه‌ای با یک فوتبالیست آماتور را نشان داد.

به گزارش فوتبالی، هفته گذشته، بعد از شکست عجیب و غیرمنتظره منچسترسیتی مقابل «بوده گلیمت» نروژ در لیگ قهرمانان اروپا، ارلینگ هالند مهاجم این تیم در مصاحبه‌ای گفت: «من و سایر بازیکنان تیم فوتبال منچسترسیتی برای این شکست جوابی نداریم. مسئولیت کامل این باخت را می‌پذیرم. نتوانستم موقعیت‌هایمان را به گل تبدیل کنم. از همه عذرخواهی می‌کنم. از تک‌تک هواداران منچسترسیتی و از همه هوادارانی که امروز به نروژ سفر کردند عذر می‌خواهم. این شکست بسیار تلخ و برای منچسترسیتی شرم‌آور است.»

هالند در حالی از هواداران منچسترسیتی عذرخواهی کرده که همین حالا با 20 گل زده در صدر جدول گلزنان لیگ برتر انگلیس ایستاده و با نفر دوم یعنی ایگور تیاگو 4 گل فاصله دارد!

با این حال، مهاجم نروژی که در این سال‌ها همواره عملکردی فوق‌العاده در منچسترسیتی داشته، به خاطر عملکرد ضعیف خودش و تیمش و در هفته‌های اخیر، خودش را موظف دانسته که از هواداران منچسترسیتی عذرخواهی کند.

اما هزاران کیلومتر آن طرف‌تر از انگلیس، در فوتبال ایران، بازیکنی هست که با وجود عملکردی فوق‌العاده ضعیف‌تر از هالند، نه تنها لازم ندیده که از هواداران تیمش عذرخواهی کند و حداقل قول تلاش بیشتر را بدهد، بلکه از فضایی که به خاطر گل نزدنش به وجود آمده، گلایه هم کرده است. 

جناب محمدرضا آزادی مهاجم استقلال در پایان دیدار تیمش مقابل سپاهان گفته بود: «با توجه به شرایطی که رخ داد به من کمتر از سایر نفرات بازی رسید و نتوانستم عملکرد خوبی داشته باشم. هجمه‌ای که به بازیکن وارد می‌شود باعث خواهد شد که تمرکز لازم را در زمین نداشته باشد.»

همانطور که می بینید، آزادی بدون حتی یک گل زده در این فصل، از این که به او هجمه وارد شده ناراحت است! او مدعی شده که در استقلال کم بازی کرده و این در حالی است که بازیکن جوانی مثل محمد عسکری در سپاهان کمتر از او بازی کرده اما چند گل سرنوشت‌ساز برای تیمش زده و بازیکنانی مثل کاوه رضایی و انزو کریولی را نیمکت‌نشین کرده است!

واقعیت این است که یک بازیکن حرفه‌ای باید از فرصت‌هایش استفاده کند و اگر این کار را نکند، باید منتظر واکنش و انتقاد هواداران باشد؛ نه این که بعد از یک نیم‌فصل گل نزدن، از جوی که علیه او به راه افتاده گلایه کند!

اما به هر حال باید تفاوت‌هایی بین یک بازیکن حرفه‌ای و در کلاس جهانی با یک بازیکن نه چندان حرفه‌ای که در لیگ برتر خودمان بازی می‌کند، وجود داشته باشد. در واقع همانطور که عملکرد این دو بازیکن کاملا متفاوت است، واکنش آنها به عملکرد ضعیف‌شان هم فرق دارد.

البته می‌دانیم که مقایسه فنی این دو بازیکن منطقی نیست اما موضوع مهم، واکنش آنها به نتایج و عملکرد ضعیف خودشان و تیم‌شان است. فقط داریم تصور می‌کنیم که اگر همین محمدرضا آزادی در این نیم‌فصل سه چهار گل برای استقلال زده بود، الان چه احساسی داشت و چگونه از بالا به هواداران نگاه می‌کرد و چقدر برای باشگاه به خاطر تمدید قرارداد ناز می‌کرد! 

یادداشت از نادر نامدار/ پایگاه خبری فوتبالی