در شب تلخ نوکمپ، سرمربی یوونتوس بار دیگر خودش را به بهترین نحو نشان داد.
به گزارش کاپ، فرمول آلگری در لیگقهرمانان فوقالعاده است: فوتبال هجومی با تمام نفرات در بازیهای خانگی، فوتبال دفاعی با تمام نفرات در بازیهای خارج از خانه. آخرین تیمی که فوتبال هجومی و دفاعی چنین بینقص و در بالاترین کلاس جهانی ارائه کرده را به یاد نمیآوریم.
آمار فاجعه
از 19شوت بارسا در نوکمپ، فقط یک ضربه در چارچوب دروازه بوفون بود؛ سانتر نیمار که به راحتی دفع شد. هر 7شوت مسی هم به اوت رفت. پایان نبرد بزرگ بارسا-یووه با این آمار تکاندهنده، عجیب بود. نیمار پس از حذف بارسا از لیگ قهرمانان نتوانست احساسات خود را کنترل کند و به گریه افتاد. رویای نیمار برای کسب یک عنوان قهرمانی دیگر با بارسا در لیگ قهرمانان بر باد رفت. یوونتوس انتقام شکست فینال دو سال پیش را از بارسا گرفت و با پیروزی 3-0 در مجموع دو بازی، راهی نیمه نهایی لیگ قهرمانان شد و بارسا برای دومین سال متوالی در یک چهارم نهایی حذف شد. نیمارنتوانست مانند بازی با پاری سن ژرمن با گلهایش ناجی آبی اناریها شود. بغض او پس از اتمام بازی ترکید و صحنه ای تاثربرانگیز را در نوکمپ رقم زد؛ تاثری که از دل حال بد بارسلونا میآمد. هیچ بازگشت بزرگی در کار نبود. بارسلونا مانند گربهای رام در دستان جادوگران جوان تورینی بود و تیم آلگری با ارائه یک بازی بینقص دفاعی از برتری 3 بر صفر خود دفاع کرد.
بارسلونا
درخشش یک ذهن زیبا
بخشی از موفقیت یوونتوس نتیجه وجود یک ذهن زیبا به نام ماسیمیلیانو آلگری روی نیمکتش است؛ مردی که به شهادت آمار بیشترین تعویض موفق و منجر به تغییر روند بازی از سوی تیمش را بین مربیان 5 لیگ معتبر اروپا به نام خود ثبت کرده است. او با ایجاد جابهجاییهای موثر در تیمش بهترین وضعیت ممکن در هر بازی را برای بانوی پیر به وجود میآورد. در بازی با بارسلونا تفکرات بازدارنده او بر میل هجومی خام و هرگز اجرا نشده انریکه چربید.
بارسلونا 
