وبسایت رسمی برنامه نود - لیگ برتر بسکتبال از جمله رقابت هایی است که همه ساله بازیکنان خارجی زیادی را جذب کرده و اکثر تیم های بسکتبال در دسته برتر از بازیکنان خارجی سود می برند.
به گزارش وب سایت نود، ایوان کولویچ بازیکن اهل مونته نگرو چهارمین فصل حضورش در ایران را سپری می کند و از زندگی در ایران بسیار راضی است و ایران را مثل وطن خود می داند. این بازیکن 32 ساله که سابقه بازی در کشورهای اسپانیا، اوکراین، یونان، ترکیه و لهستان را دارد، پیش از این در تیم های استقلال زرین قشم، پالایش نفت آبادان هم بازی کرده است. ایوان کولویچ که در این فصل در تیم تازه لیگ برتری شهرداری کاشان بازی می کند، در گفتگویی با وب سایت رسمی برنامه نود از شرایط زندگی در ایران، بسکتبال در ایران و .... می گوید. در ادامه این گزارش، گفتگوی سایت نود با ایوان کولویچ را می خوانید.
اولین سفر به ایران
پیش از آنکه برای اولین بار به ایران بیایم، اطلاعات خیلی زیادی در مورد مردم ایران نداشتم. در کشورهای غربی هم به خاطر مسائل سیاسی و هسته ای تصویر منفی از ایران به همه نشان می دهند و اخبار دروغ منتشر می کنند. اما زمانی که به اینجا آمدم، احساس کاملاً مثبتی نسبت به ایران پیدا کردم. البته قبل از آن هم برداشت منفی نداشتم چون شخصی نیستم که بدون دلیل نسبت به هر چیزی موضع منفی بگیرم. وقتی به ایران آمدم، این کشور را کشوری امن و بسیار آرام یافتم که مردمانی صلح طلب و مهربان دارد.
زندگی در ایران
پیش از اینکه به ایران بیایم، تصویر خاصی از ایران در ذهنم نداشتم. و البته هرگز به اخبار منفی که درباره ایران پخش می شد توجهی نداشتم. هرگز در مورد کسی یا چیزی که تا به حال ندیده ام، صرفاً به خاطر حرفها و شایعات دیگران دیدگاه منفی پیدا نمی کنم. الان هم احساس خوب و مثبتی نسبت به ایران و به ویژه شهر کاشان دارم. کاشان و شهر زادگاهم در مونته نگرو شباهت های کمی با هم دارند که مرا به یاد زادگاهم می اندازد و به همین خاطر اینجا را دوست دارم و از زندگی در این شهر احساس راحتی می کنم. به دلیل آنکه ورزشکار حرفه ای هستم تا به حال به کشورهای زیادی سفر کرده و یا آنجا زندگی کرده ام، و با فرهنگ های زیادی هم آشنا شده ام. اما بدون شک در بین تمامی کشورها ایران حس دیگری دارد و واقعاً از زندگی در این کشور لذت می برم. در ایران هم در چندین تیم بازی کردم و در همان شهرها هم زندگی می کردم.
ایران و مونته نگرو
تفاوت چندان زیادی بین شهرهای ایران وجود ندارد. مردم ایران در شهری که باشند مهربان و خونگرم و مهمان نواز هستند و خیلی به من محبت می کنند. هیچگاه لطف و محبت های مردم این کشور را فراموش نخواهم کرد. بین ایران و مونته نگرو شباهت های زیادی وجود دارد که همین مسئله زندگی در اینجا را برایم راحت تر کرده و سبب شده که به این کشور علاقه زیادی پیدا کنم. سبک آشپزی کشورم تقریباً به آشپزی ایرانی نزدیک است و از این بابت مشکلی ندارم. از غذاهای ایرانی هم کباب را خیلی دوست دارم. اگر هم از نظر بسکتبال بخواهیم دو کشور را با هم مقایسه کنیم، باید بگویم در کشور ما بسکتبال قدمت بیشتری دارد و یک ورزش تقریباً سنتی و قدیمی تر نسبت به ایران به حساب می آید.
محدودیت های فرهنگی و مذهبی در ایران
از آنجائیکه در کشورهای زیادی زندگی کرده ام به خوبی با این مسئله آشنایی دارم که باید به فرهنگ مردم هر کشوری احترام گذاشت و آنها را رعایت کرد. خودم یا دوستانم که در کشورهای دیگری زندگی می کردیم، هرگاه به فرهنگ و سنت و آداب آن کشور احترام گذاشتیم، مردم آن کشور هم به ما احترام می گذاشتند و به همین خاطر زندگی راحت تر و بدون دردسری داشتیم.
نسل طلایی بسکتبال ایران
بسکتبال ایران در حال تغییر نسل است و نسلی از بازیکنانی که بسیار موفق بودند و چند قهرمانی در آسیا به دست آوردند و به المپیک هم صعود کردند، کم کم باید جای خود را به بازیکنان جوانتری بدهند. صمد (نیکخواه بهرامی)، حامد حدادی، اوشین و ... بازیکنان بزرگی در بسکتبال ایران و آسیا هستند. ایران به واسطه داشتن این بازیکنان به تیم شناخته شده در جهان تبدیل شده و در آسیا هم به عنوان مدعی اصلی روی این تیم حساب ویژه ای می کنند. البته این مسئله کاملاًَ طبیعی است و باید از قبل برای آن برنامه ریزی درستی صورت بگیرد. نباید تصور کنید چون یک نسل طلایی در تیم ملی داشتید، دیگر نمی توانید چنین مجموعه ای بسازید. ذهنیت شما باید به گونه ای باشد که هنگام برنامه ریزی بلند مدت برای پرورش نسل بعدی بازیکنان به این مسئله ایمان داشته باشید که می خواهید بازیکنانی را پرورش دهید که از نسل قبلی تیم ملی بهتر خواهند بود. چرا به جای یک صمد و یک حامد در آینده چندین صمد و حامد دیگر در بسکتبال و تیم ملی نداشته باشید؟ قرار نیست شما همیشه دلخوش یک دوره خاصی در ورزش کشورتان باشید. و حتی بعدها هم با خاطرات همان بازیکنان و همان دوران زندگی کنید. به جای اینکه همیشه خاطرات بسکتبال در سال های گذشته را به عنوان خاطرات شیرین در ذهن تان مرور کنید، چرا به این خیالات و افکار خود شکل عملی و واقعی نمی بخشید؟ پس باید برنامه ریزی و تلاش مسئولان مربوطه طوری باشد که سال به سال و روز به روز بسکتبال بهتر و بازیکنان بهتری را به این ورزش معرفی کنند، همانگونه که در کشورهای صاحب سبک و برجسته بسکتبال مثل ایالات متحده آمریکا می بینیم خیلی از ستاره های بزرگ می روند اما ستاره های جوان و جدیدی جای آنها را می گیرند.
امکانات سخت افزاری در بسکتبال ایران
با این عقیده موافق نیستم که برخی می گویند اگر امکانات و سخت افزارهای بهتر و پیشرفته تری اینجا وجود داشت، ایران حالا در جایگاه خیلی بالاتر از الان قرار می گرفت. شاید اگر همه امکانات پیشرفته کشورهای اروپایی در اختیار بسکتبال ایران هم بود، بازیکنانش تا این اندازه سعی و تلاش از خودشان نشان نمی دادند. الان کشورهای زیادی در دنیا هستند که امکانات بسیار عالی دارند، اما در رده تیم های بسکتبال متوسط و رو به پائین به حساب می آیند. بازیکنان تیم ایران سعی دارند کمبود امکانات کشورشان را با تلاش بیشتر جبران کنند، اما هیچ معلوم نیست که اگر همان امکانات در اختیارشان قرار بگیرد، باز هم مثل الان تلاش و تمرین می کنند یا نه.
تیم بسکتبال شهرداری کاشان
قبل از اینکه به کاشان بیایم شناخت زیادی از این تیم نداشتم. وقتی به این تیم ملحق شدم دیدم که تیم بسیار جوان و آینده داری است که دو سه بازیکن 17 یا 18 ساله دارد. تیم کاشان بسیار جای پیشرفت دارد و می تواند به سطوح بالاتری برسد. وظیفه من و بازیکنانی که به لحاظ سنی بزرگتر از سایر بازیکنان هستیم اینست که تجربیات خود را در اختیار جوانان قرار دهیم تا این تیم در مسیر پیشرفت خود قرار بگیرد و در همین راستا حرکت کند. اینکه چند سال پیش تیمی از کاشان در لیگ برتر بسکتبال کشور شرکت داشته و پس از دو سه سال انصراف داده و بعد هم منحل شده، نباید روی ذهنیت مسئولان و حتی هواداران کاشانی تأثیر منفی بگذارد. تجربه کردن اتفاقات بد زمانی به درد شما می خورد که دیگر اجازه تکرار آن اتفاق را ندهید. هر فرد یا مجموعه ای ممکن است صدها یا هزاران بار زمین بخورد و با شکست مواجه شود، مهم اینست که پس از ناکامی دوباره از ابتدا شروع کند و دست از تلاش برندارد. این اتفاق مربوط به گذشته بوده و دیگر فکر کردن به گذشته ها هیچ سودی ندارد. تیم کاشان قطعاً می تواند بهتر شود و پیشرفت کند اما باید توجه داشت که همه چیز باید گام به گام و آهسته و پیوسته انجام شود.
ایران عشق
کاشان شهر زیبا
بسکتبال حرفه دوست داشتنی
بسکتبال ایران پیشرفت
واعظی (سرپرست) جنتلمن
مجید صالحی (مربی شهرداری) با دانش که در تیم کاشان بسیار سخت کار می کند
تیم شهرداری تیم جوان و رو به پیشرفت
ایوان کولویچ بسکتبالیست
گفتگو: احمد تقی زاده - مهدی عابد
