پایگاه خبری فوتبالی - دوازده سال از شبی که آلمان با گل فراموشنشدنی ماریو گوتزه برابر آرژانتین به چهارمین قهرمانی جهان رسید میگذرد؛ افتخاری که هنوز آخرین نقطه اوج یکی از پرافتخارترین تیمهای ملی فوتبال جهان محسوب میشود، در حالی که مانشافت همچنان برای بازگشت به جمع مدعیان اصلی فوتبال جهان تلاش میکند.
به گزارش فوتبالی، سیزدهم ژوئیه یادآور یکی از مهمترین شبهای تاریخ فوتبال آلمان است؛ دیداری که در ورزشگاه ماراکانا شهر ریو دو ژانیرو، تیم ملی آلمان با تکگل ماریو گوتزه در دقیقه ۱۱۳ وقتهای اضافه، آرژانتین را شکست داد و برای چهارمین بار جام جهانی را بالای سر برد.
آن قهرمانی، حاصل پروژهای بود که سالها پیش از آن با بازسازی ساختار فوتبال آلمان آغاز شده بود و نسلی طلایی با حضور بازیکنانی مانند فیلیپ لام، باستین شوایناشتایگر، تونی کروس، مانوئل نویر، توماس مولر و متس هوملس آن را به سرانجام رساندند. گوتزه که به عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شده بود، با مهار دیدنی سانتر آندره شورله و ضربهای دقیق، نام خود را برای همیشه در تاریخ جام جهانی ثبت کرد.
آن قهرمانی نهتنها پایان انتظار ۲۴ ساله آلمان برای فتح دوباره جام جهانی بود، بلکه بسیاری آن را نتیجه سرمایهگذاری بلندمدت روی آکادمیها، استعدادیابی و توسعه فوتبال پایه در این کشور میدانستند. پیروزی تاریخی هفت بر یک برابر برزیل در مرحله نیمهنهایی نیز همچنان یکی از فراموشنشدنیترین نتایج تاریخ این رقابتها به شمار میرود و مسیر آلمان تا جام را به یکی از درخشانترین قهرمانیهای دوران مدرن تبدیل کرد.
با این حال، سالهای پس از آن موفقیت برای فوتبال آلمان مطابق انتظار پیش نرفت. حذف در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸، تکرار همان ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۲ و سپس ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۶ نشان داد که فاصله این تیم با دوران طلایی خود افزایش یافته است. بازنشستگی تدریجی ستارههای نسل قهرمان، تغییرات مداوم در ترکیب و سبک بازی، کاهش ثبات فنی و دشواری در پرورش جانشینان همسطح، از مهمترین دلایل افت مانشافت بوده است.
نوستالژی؛ دوازده سال از آخرین قهرمانی آلمان در جهان گذشت













