پایگاه خبری فوتبالی - یک تشکل تازه برای نمایندگی بازیکنان فوتبال در سطح جهان راهاندازی شده که هدفش رقابت مستقیم با اتحادیه قدیمی بازیکنان، یعنی فیفپرو است.
به گزارش فوتبالی و به نقل از اتلتیک، این نهاد جدید که "انجمن بینالمللی فوتبالیستها" با نام اختصاری آی اف شناخته میشود، در مادرید و با محوریت داوید آگانسو، رئیس انجمن بازیکنان اسپانیا، رسما معرفی شده است. آی اف ادعا میکند که از طریق چهار اتحادیه بنیانگذار و اتحادیههای در حال پیوستن، نمایندگی بیش از سی هزار بازیکن در سراسر جهان را بر عهده خواهد داشت و میخواهد مدل تازهای از دفاع از حقوق بازیکنان را در برابر نهادهای حاکم بر فوتبال ارائه کند.
آگانسو که پیشتر ریاست فیفپرو را هم بر عهده داشت و در سال گذشته از این سمت کنار گذاشته شد، پس از جدایی رسمی انجمن بازیکنان اسپانیا از فیفپرو، مسیر تشکیل این نهاد جدید را هموار کرد. او در نشست معرفی آی اف تأکید کرده که بازیکنان در ساختار فعلی صدای کافی ندارند، در تصمیمهای کلان فوتبال نادیده گرفته میشوند و به همین دلیل، به تشکلی نیاز است که بتواند به صورت مستقیم با نهادهای بینالمللی وارد گفتوگو شود. به گفته او، یکی از محورهای مهم آی اف، تقویت جایگاه بازیکنان زن و توجه بیشتر به شرایط حرفهای و رفاهی آنان است.
پرسش مهم این است که آی اف دقیقا چه کسانی را نمایندگی میکند و چه تفاوتی با فیفپرو دارد. در حال حاضر، چهار اتحادیه ملی از جمله اتحادیه بازیکنان اسپانیا و چند اتحادیه از قارههای دیگر، بنیانگذاران این نهاد به شمار میروند و مسئولان آی اف میگویند با حدود پانزده تا بیست اتحادیه دیگر نیز در حال مذاکره برای پیوستن هستند. در مقابل، فیفپرو سالهاست با هفتاد اتحادیه ملی همکاری میکند و مدعی است بیش از شصت هزار بازیکن را در سطح جهان نمایندگی میکند؛ بنابراین از نظر گستره و سابقه، هنوز فاصله قابل توجهی میان دو نهاد وجود دارد و آی اف برای اثبات ادعای نمایندگی جهانی، راهی طولانی در پیش دارد.
آیا فیفپرو باید نگران باشد؟
واکنش اولیه این اتحادیه نشان میدهد که این تحرک را جدی گرفته است. فیفپرو در بیانیهای تند، پروژه معرفیشده در مادرید را تلاشی حدسگونه و شخصی برای بالا بردن جایگاه فردی آگانسو توصیف کرده و گفته این گروه، مشروعیت لازم برای نمایندگی حرفهای بازیکنان در سطح جهان را ندارد. از نگاه فیفپرو، نمایندگی واقعی زمانی معنا دارد که از پایین و بر اساس ساختارهای جمعی و شفاف شکل گرفته باشد، نه از بالا و با انگیزههای فردی. این لحن نشان میدهد که فیفپرو آی اف را رقیبی بالقوه میبیند، هرچند هنوز از نظر قدرت سازمانی و شبکه اتحادیهها، برتری با فیفپرو است.
اما گام بعدی چیست و این تقابل به کجا میرسد؟
آی اف تلاش میکند خود را به عنوان صدای تازه بازیکنان معرفی کند و با تأکید بر استقلال، گفتوگوی مستقیم با فدراسیون جهانی و سایر نهادها را در دستور کار قرار دهد، بدون آنکه به گفته آگانسو، به دنبال درگیری مستقیم با فیفپرو باشد. در عمل اما، هرچه تعداد اتحادیههای عضو آی اف بیشتر شود، احتمال دو قطبی شدن نمایندگی بازیکنان در سطح جهان افزایش مییابد و نهادهای تصمیمگیر مجبور خواهند شد میان دو کانال مختلف برای گفتوگو با بازیکنان توازن برقرار کنند.
راهاندزی یک تشکل جدید در نمایندگی از بازیکنان فوتبال













