پایگاه خبری فوتبالی- در شرایطی که ایران درگیر فضای جنگ و پس از آتش بس شده، فوتبال ایران با یکی از مبهمترین و پیچیدهترین مقاطع تاریخ خود مواجه شده است.
به گزارش فوتبالی، حمله به زیرساختهای حیاتی، بهویژه در حوزه انرژی و صنایع مادر، نهتنها اقتصاد کلان کشور را تحت فشار قرار داده، بلکه اثرات آن بهصورت مستقیم در ساختار مالی باشگاههای فوتبال هم دیده میشود. در چنین فضایی، دیگر صحبت از توسعه و حرفهایسازی فوتبال نیست، بلکه اولویت اصلی، بقا و ادامه حداقلی فعالیتهاست.
با توجه به شرایط موجود، برگزاری فصل آینده لیگ برتر به شکل عادی و مثل فصلهای قبل نخواهد بود. حتی سناریوهایی مثل برگزاری محدود مسابقات، تعویقهای طولانیمدت یا در بدبینانهترین حالت، عدم برگزاری کامل لیگ حرفهای در فصل بعد هم مطرح است.
مشکلات لوجستیکی، کاهش منابع مالی، نبود اسپانسرهای پایدار و دیگر مسایل، همگی دست به دست هم دادهاند تا چشمانداز روشنی پیش روی فوتبال ایران وجود نداشته باشد.
در این میان، یکی از مهمترین پیامدهای اقتصادی، مسئله دستمزد بازیکنان است. در سالهای اخیر، نرخ قرارداد بازیکنان در فوتبال ایران به شکل قابل توجهی افزایش یافته و حتی از سطح واقعی اقتصاد فوتبال کشور هم فراتر رفته است. حالا با ورود به یک دوره رکود شدید اقتصادی، باشگاهها دیگر توان پرداخت این ارقام سنگین را نخواهند داشت. همین مسئله میتواند موجی از خروج بازیکنان را به دنبال داشته باشد. دستمزدها مطمئنا چند ده میلیارد تومان پایین خواهد آمد که مطمئنا به مزاق بازیکنان خوش نخواهد آمد.
اما نکته قابل توجه اینجاست که مقصد این بازیکنان لزوماً لیگهای سطح اول آسیا یا اروپا نخواهد بود. با توجه به شرایط جنگ و پساجنگ و محدودیتهای موجود، بسیاری از بازیکنان ایرانی برای حفظ درآمد و ادامه فعالیت حرفهای خود، به لیگهای معمولیتر آسیا یا حتی کشورهای درجه چندم فوتبال مهاجرت خواهند کرد.
لیگهایی که شاید از نظر فنی در سطح پایینتری قرار داشته باشند، اما در شرایط فعلی از ثبات نسبی برخوردارند و میتوانند حداقلهای مالی را برای بازیکنان فراهم کنند.
این روند میتواند به کاهش کیفیت فنی لیگ داخلی منجر شود. خروج بازیکنان کلیدی، افت سطح رقابت، کاهش انگیزه سرمایهگذاری و حتی کاهش توجه رسانهها و هواداران، همگی از پیامدهای احتمالی این شرایط هستند. در کنار این مسائل، بازگشت فوتبال ایران به وابستگی کامل به منابع دولتی هم دور از ذهن نیست؛ موضوعی که میتواند روند حرفهایسازی را سالها به عقب برگرداند.
در مجموع، فوتبال ایران در آستانه یک تغییر بزرگ و شاید ناخواسته قرار دارد؛ تغییری که بیش از هر چیز، تحت تأثیر شرایط کلان سیاسی و اقتصادی شکل گرفته و آینده آن را در هالهای از ابهام فرو برده است.
تصمیمگیریهای امروز مدیران و سیاستگذاران، نقش تعیینکنندهای در این مسیر خواهد داشت، اما واقعیت این است که تا زمان بازگشت ثبات به شرایط کشور، نمیتوان انتظار داشت فوتبال ایران به روال عادی خود بازگردد.
۶۶۲۱
