پایگاه خبری فوتبالی - هر جام جهانی به یک شگفتیساز نیاز دارد؛ تیمی که کسی روی آن حساب ویژهای باز نکرده اما ناگهان نظم معمول فوتبال جهان را بر هم میزند و حتی گاهی بیشتر از فینالیستها در ذهن هواداران باقی میماند.
به گزارش فوتبالی، مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲ با حذف اسپانیا و پرتغال به نخستین تیم آفریقایی تاریخ تبدیل شد که به نیمهنهایی میرسد. کرواسی در سال ۲۰۱۸ تا فینال پیش رفت، کاستاریکا در سال ۲۰۱۴ بالاتر از انگلیس، ایتالیا و اروگوئه از گروهش صعود کرد و کره جنوبی در سال ۲۰۰۲ با وجود نداشتن حتی یک پیروزی در تاریخ جام جهانی، خود را به نیمهنهایی رساند. حالا در جام جهانی ۲۰۲۶ که با حضور ۴۸ تیم برگزار میشود، بار دیگر نگاهها به دنبال تیمی است که بتواند معادلات را به هم بریزد. در میان گزینههای موجود، سه تیم بیش از دیگران شانس تبدیل شدن به پدیده مسابقات را دارند.
اکوادور؛ دیوار دفاعی شکستناپذیر آمریکای جنوبی
وقتی صحبت از تیمی میشود که در ۱۸ مسابقه مقدماتی تنها پنج گل دریافت کرده، ۱۳ کلینشیت ثبت کرده و ۱۹ بازی متوالی شکست نخورده، شاید ذهنها به سمت یکی از مدعیان اصلی قهرمانی برود. اما این آمار متعلق به اکوادور است؛ تیمی که میتواند بهترین عملکرد تاریخ خود در جام جهانی را رقم بزند. اکوادور که نخستین حضورش در جام جهانی را در سال ۲۰۰۲ تجربه کرد، تنها دو بار از آن زمان موفق به صعود نشده است. اگرچه سالها حضور در جام جهانی برای این کشور یک موفقیت محسوب میشد، اما حالا انتظارات بالاتر رفته است.
نسل جدید فوتبال اکوادور با ستارههایی مانند مویسس کایسدو، پیرو اینکاپیه و ویلیان پاچو، تحت هدایت سباستین بکاسسه به یکی از منظمترین تیمهای جهان تبدیل شده است. برخلاف کلیشه رایج درباره فوتبال آمریکای جنوبی، اکوادور تیمی مبتنی بر هیجان و ریسک نیست؛ بلکه ساختار دفاعی مستحکم و نظم تاکتیکی مهمترین ویژگی آن به شمار میرود.
البته بزرگترین نگرانی درباره این تیم، توانایی گلزنی است. اکوادور در میان تیمهای صعودکننده آمریکای جنوبی کمترین تعداد گل را به ثمر رساند و همچنان بخش زیادی از بار هجومی روی دوش انر والنسیا، مهاجم ۳۴ ساله و باتجربه این تیم قرار دارد. با این حال در تورنمنتهای حذفی، داشتن یک خط دفاعی مستحکم گاهی از داشتن یک خط حمله آتشین ارزشمندتر است.
ژاپن؛ شاید زمان شکستن طلسم فرا رسیده باشد
هیچ مرحلهای در جام جهانی به اندازه یکهشتم نهایی برای ژاپن نفرینشده نبوده است. ساموراییها چهار بار به مراحل حذفی رسیدهاند و هر چهار بار در همین مرحله متوقف شدهاند. ژاپن همچنین رکورددار بیشترین تعداد بازی در جام جهانی بدون رسیدن به مرحله یکچهارم نهایی است. با این حال نشانههای امیدوارکنندهای دیده میشود. ژاپنیها در جام جهانی ۲۰۱۸ تنها به دلیل فروپاشی دقایق پایانی مقابل بلژیک حذف شدند و در سال ۲۰۲۲ نیز پس از شکست در ضربات پنالتی برابر کرواسی از صعود بازماندند.
این هشتمین حضور متوالی ژاپن در جام جهانی است و بسیاری معتقدند زمان عبور از سقف تاریخی این تیم فرا رسیده است. هاجیمه موریاسو، سرمربی ژاپن، حتی پا را فراتر گذاشته و از هدف قهرمانی جهان صحبت کرده است. این اعتماد به نفس بیدلیل نیست. ژاپن در جام جهانی قبلی آلمان و اسپانیا را شکست داد و طی یک سال اخیر نیز برابر انگلیس و برزیل به پیروزی رسیده است. ستارههایی مانند تاکفوسا کوبو، دایچی کامادا، دایزن مائدا و آیاسه اوئدا ستون فقرات تیمی را تشکیل دادهاند که سالها در کنار هم رشد کرده است.
اگرچه ژاپن در گروه دشواری با هلند، سوئد و تونس قرار گرفته، اما سرعت بالا، پرس بیامان و هماهنگی مثالزدنی بازیکنانش میتواند این تیم را به یکی از شگفتیهای بزرگ مسابقات تبدیل کند.
نروژ؛ نسل طلایی برای پایان ۲۸ سال انتظار
وقتی نروژ آخرین بار در جام جهانی حاضر شد، بسیاری از بازیکنان فعلی این تیم هنوز به دنیا نیامده بودند. اکنون اما نسل طلایی فوتبال این کشور پس از ۲۸ سال دوری، دوباره به بزرگترین صحنه فوتبال جهان بازگشته است. ارلینگ هالند و مارتین اودگارد چهرههای شاخص این تیم هستند؛ دو ستارهای که نروژ را به یکی از خطرناکترین تیمهای جام جهانی تبدیل کردهاند. شاگردان استاله سولباکن مرحله مقدماتی را با عملکردی تقریباً بینقص پشت سر گذاشتند و در هشت مسابقه، ۳۷ گل به ثمر رساندند.
قدرت اصلی نروژ در تنوع هجومی آن است. این تیم هم توانایی حملات ترکیبی را دارد، هم در ضدحملات خطرناک است و هم از ارسالهای هوایی نهایت بهره را میبرد. حضور الکساندر سورلوث در کنار هالند، خط حملهای ساخته که هر مدافعی را به دردسر میاندازد. در کنار آنها، بازیکنانی مانند آنتونیو نوسا، اسکار باب و آندریاس شیلدروپ نیز به خط حمله نروژ سرعت و خلاقیت میبخشند. با این حال، تردیدهایی نیز وجود دارد. کمتجربگی در مسابقات بزرگ و حضور در گروهی که فرانسه و سنگال نیز در آن قرار دارند، میتواند مسیر نروژ را دشوار کند.
اما اگر خط دفاعی این تیم بتواند در برابر حریفان بزرگ مقاومت کند، نروژ از کیفیت لازم برای تبدیل شدن به پدیده جام جهانی ۲۰۲۶ برخوردار است.
شگفتی بعدی از کجا میآید؟
تاریخ جام جهانی نشان داده که همیشه یک تیم فراتر از پیشبینیها ظاهر میشود. شاید این بار نوبت اکوادور باشد که با دفاع آهنین خود جهان را غافلگیر کند، شاید ژاپن سرانجام طلسم یکهشتم نهایی را بشکند و یا شاید نسل طلایی نروژ رؤیایی شبیه کرواسی ۲۰۱۸ را رقم بزند. در جام جهانی ۲۰۲۶، همانند تمام دورههای گذشته، فوتبال بار دیگر به دنبال قهرمانان غیرمنتظره خواهد گشت.
