پایگاه خبری فوتبالی - فهرست ۲۶ نفره تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۲۰۲۶ رسما اعلام شد و انتخاب‌های توماس توخل موجی از واکنش‌ها و جنجال در رسانه‌های ورزشی به‌راه انداخته است.

به گزارش فوتبالی، مهم‌ترین نکات فهرست، خط خوردن چند ستاره بزرگ در همه خطوط زمین است؛ تصمیمی که نشانه‌ای روشن از تغییر نسل و تغییر فلسفه تاکتیکی در تیم ملی انگلیس است.

غایبان بزرگ درون دروازه

در خط دروازه، سه نام شناخته‌شده از فهرست نهایی بیرون مانده‌اند: آرون رمزدیل، نیک پوپ و سم جانستون. با توجه به این که جردن پیکفورد همچنان دروازه‌بان شماره یک تیم است و در کنار او دین هندرسون و جیمز ترافورد دعوت شده‌اند، توخل ترجیح داده به ترکیبی جوان‌تر و سازگارتر با بازی‌سازی از عقب تکیه کند.

خط دفاع؛ کنار گذاشتن نام‌های بزرگ برای تحرک و پرس شدید

بزرگ‌ترین شوک در خط دفاعی رقم خورده است؛ جایی که بازیکنانی مثل ترنت الکساندر آرنولد، بن وایت، لوک شاو، هری مگوایر، لیوای کولویل، کایل واکر، جرد برانتویت، ریکو لوئیس و فیکایو توموری جایی در فهرست نهایی پیدا نکرده‌اند.

توخل پیش‌تر تاکید کرده که به مدافعانی نیاز دارد که در خط دفاعی بالا، پرس شدید و پوشش فضاهای پشت سر، تحرک بیشتری داشته باشند. به همین دلیل، نام‌هایی مانند ازری کنسا، مارک گوئهی، دن برن و جرل کوانسا در قلب دفاع و بازیکنانی چون ریس جیمز، تینو لیورامنتو و جد اسپنس در کناره‌ها دعوت شده‌اند.

کنار گذاشتن هری مگوایر، که پس از یک فصل موفق در منچستریونایتد دوباره به ترکیب اصلی باشگاهش برگشته بود، واکنش‌های زیادی به‌همراه داشت. او در پیامی از شوک و ناراحتی عمیق خود گفته و تاکید کرد که فکر می‌کرد می‌تواند نقش مهمی در این تورنمنت داشته باشد.

خط میانی؛ حذف ستاره‌ها برای جا دادن نسل جدید

در خط میانی، نام‌هایی مانند فیل فودن، کول پالمر، کرتیس جونز، کانر گلگر، آدام وارتون، جیمز مدیسون و مورگان گیبس وایت از فهرست نهایی بیرون مانده‌اند؛ تصمیمی که به‌ویژه درباره فودن و پالمر، تیتر اصلی بسیاری از روزنامه‌ها و رسانه‌ها شده است.

فودن و پالمر که دو سال پیش در اوج بودند و جوایز فردی مهمی گرفته بودند، این فصل در سطح باشگاهی فراز و نشیب زیادی را تجربه کردند و نتوانستند در اردوهای ملی اخیر، توخل را قانع کنند. رقابت شدید برای پست بازی‌ساز و شماره ده، در نهایت به سود جود بلینگام و مورگان راجرز تمام شده است.

در عوض، ستون اصلی خط میانی بر دوش دکلان رایس و جود بلینگام است و در کنار آن‌ها، بازیکنانی مانند کوبی ماینو، الیوت اندرسون و جردن هندرسون ترکیب میانی را تشکیل می‌دهند؛ ترکیبی که قرار است هم در پرس بدون توپ و هم در مالکیت، تیم را متعادل نگه دارد.

خط حمله؛ غیبت چهره‌های محبوب و انتخاب‌های پرریسک

در خط حمله نیز چند نام بزرگ خط خورده‌اند: جک گریلیش، جرد بوون، دومینیک سولانکه، کالوم ویلسون و تامی آبراهام. این در حالی است که توخل تصمیم گرفته روی سه مهاجم نوک اصلی یعنی هری کین، اولی واتکینز و ایوان تونی حساب کند؛ تونی پس از درخشش در لیگ عربستان، به‌عنوان یک انتخاب غیرمنتظره وارد فهرست شده است.

در کناره‌ها و پشت مهاجم، نام‌هایی مانند بوکایو ساکا، مارکوس رشفورد، ابرچی ازه، نونی مادوئکه و آنتونی گوردون حضور دارند؛ بازیکنانی که سرعت، توانایی بازی در انتقال سریع و اجرای دستورات تاکتیکی توخل را دارند.

آنچه در مجموع از فهرست نهایی انگلیس دیده می‌شود، یک پیام روشن دارد؛ توماس توخل حاضر نیست صرفا به خاطر سابقه و نام بزرگ، به بازیکنی جایگاه بدهد.

اخبار Alejandro Escardó

لیگ‌ها

تیم‌های داخلی

تیم‌های خارجی

حواشی بازیکنان

لینک‌های محبوب