وب سایت رسمی فوتبالی- پیروزی پرسپولیس در مقابل پیکان حتی در شرایط این روزهای سرخپوشان از نظر فقر بازیکن اتفاق عجیبی نیست. به هر حال پرسپولیس، «پرسپولیس» است؛ تیمی با هواداران انبوه که توسط آنها در هر بازی به سمت بردن سوق داده می شود.
اما آنچه برتری پرسپولیس مقابل پیکان را ویژه می کند این است که این بازی اولین بازی سرخپوشان پایتخت پس از ناکامی در فینال لیگ قهرمانان آسیا بود. جمع کردن تیمی که زمانی نزدیک به سه ماه را در بالاترین اتمسفر روحی و انگیزشی سپری کرده، برای یک بازی ساده لیگ کار ساده ای نیست. تیمی که قاعدتا پس از این زمان دو- سه ماهه باید از نظر روانی تخلیه شده باشد با انگیزه عجیب بازیکنانش به مصاف پیکان می رود. آن هم در روزی که مربیان و بازیکنان این تیم بهانه و توجیه لازم برای عدم نتیجه گیری در این بازی را داشتند و فشار چندانی از این نظر بر روی دوش آنها نبود. اما بازیکنان پرسپولیس با جدیتی مثال زدنی روبروی پیکان صف آرایی کردند و در انتها نیز مزد این جدیت خود را گرفتند.
در مورد خصوصیات فرهنگی و رفتاری مردم ایران نوشته های زیادی چه از نویسندگان خارجی که برای مدتی با ایرانیان زیسته اند و چه از محققان ایرانی موجود است. شاید در اغلب این نوشته ها به روحیه خاص ایرانی ها در مورد باری به هر جهت بودن،نداشتن سرسختی لازم و تا حدودی عافیت طلبی ایرانی ها اشاره شده است. اینکه ایرانی ها بیش از اینکه تلاش کنند دست به دعا می برند و جدیت لازم در مواجهه با مشکلات را ندارند. این موضوع در فوتبال ایران نیز نمود داشته و در بزنگاه های خاص، موجب عدم نتیجه گیری تیم های ایرانی شده است. اما پرسپولیسی که برانکو ساخته در برابر مشکلات و محدودیت ها مقاوم تر شده و انگیزه و توان بازیکنانش به طرز عجیبی حتی پس از کسب یک موفقیت نسبی کاهش نمی یابد. تیمی که برانکو ساخته به شدت سختکوش و با انگیزه است و دو بار قهرمانی پیاپی در لیگ و یک نایب قهرمانی در آسیا هم نتوانسته، انگیزه لازم را از آنها بگیرد. بازیکنان پرسپولیس یاد گرفته اند که زود از موفقیت ها اشباع نشوند و هر بار و در هر بازی حریصانه به دنبال پیروزی و برد هستند. این مورد عجیب پرسپولیس در فوتبال ایران و چه بسا در فرهنگ این روزهای ایران است. تیمی که مقاومت می کند، به معنای واقعی می جنگد و برای کسب موفقیت های جدید، دل به افتخارات قبلی نمی بندد.
یادداشت: حجت شفیعی/ وب سایت فوتبالی
پرسپولیس 
