به گزارش «ورزش سه»، اما برای حمله کردن باید هزار و یک ایده ی نو داشته باشید. به وضوح دیدید تیکی تاکا که یکی از بهترین ایده ها برای حمله کردن بود امروز اثر خود را از دست داده است و تیمی که سعی کند فقط با پاس های فراوان به دروازه حریف نزدیک شود در همه بازی ها موفق به کسب سه امتیاز نخواهد شد. تیم هایی که تیکی تاکا بازی می کنند به این نتیجه رسیده اند هنوز هم سانتر از کناره ها یکی از بهترین ایده ها برای گلزنی است. هنوز هم می توان روی ضربات ایستگاهی برای گشودن دروازه حریف حساب ویژه باز کرد و هنوز هم شوت از راه دور می تواند گره کور بازی را باز کند.
دفاع کردن به مراتب راحت از حمله کردن است. در دفاع فضا و بازیکن پوشش داده شود حمله بی اثر می شود اما در حمله باید فضا ایجاد کنی که این نیازمند روحیه قوی، تمرین و تمرین و بکار بردن ایده های تازه و نو است. از همه مهمتر اصرار و تاکید روی تاکتیک از پیش تعیین شده است.
امروز درلیگ برتر آنچه را که بیش تر شاهد هستیم ترویج سبک بازی تیم ملی است. خیلی از تیم های لیگ برتری ما کی روش وار بازی می کنند و از آنجایی که نتیجه به دست می آید راضی به خانه های خود برمی گردند و حتی مورد تشویق قرار می گیرند.
نمونه اش تیم فولاد خوزستان در بازی با استقلال با تجمع در منطقه یک سوم دفاعی و استفاده از ضد حملات به آنچه که می خواست رسید. استقلال فقط در یکی دو صحنه خطرناک ظاهر شد که در صحنه ای مرتضی تبریزی فرصت خوبی را از دست داد و البته ضربه وریا بعد از برخورد به دست مدافع فولاد می توانست برای استقلال پنالتی به همراه داشته باشد.
خیلی از تیم های دیگر هم هستند که اینطور بازی می کنند. پارس جنوبی جم هم با این شیوه از استقلال 3 امتیاز گرفت.
البته این طور نیست که این سبک توسط کی روش به فوتبال ایران آورده شده باشد. پیش تر هم تیم هایی اینطور بازی می کردند اما از بس تعدادشان کم بود به تیم های ضد فوتبال معروف بودند. بیش تر تیم های تحت هدایت اکبر میثاقیان این طور بازی می کردند. این مربی با تیم های شموشک نوشهر و ابومسلم مشهد یکی دو دهه پیش هم در استادیوم آزادی تهران و در برابر تیم های استقلال و پرسپولیس نتیجه می گرفت.
با حضور کارلوس کی روش در تیم ملی این سبک از بازی در لیگ برتر رنگ و بوی دیگری گرفته است و البته دیگر کسی به فوتبال چنین تیم هایی نمی گوید ضد فوتبال! بلکه می گویند فوتبال دفاعی!
پیرو این سبک امروز تیم های زیادی هستند. به خصوص همان طور که اشاره شد این سبک از بازی با نتیجه گیری تیم ملی در بازی های بزرگ جهانی همراه بوده است و همه تیم ملی را تحسین کرده اند.
اما اینجا یک سوال مهم پیش می آید. ترویج سبک کی روش وار در لیگ برتر خوب است یا بد؟ شاید بهترین پاسخ برای این سوال این باشد: ارایه فوتبال تدافعی تیم های لیگ برتری را از بکار گیری ایده های خلاق برای حمله کردن دور خواهد کرد! و این سبب می شود تیم های ما راه های کمی برای رسیدن به دروازه حریف داشته باشند. فقط ضد حمله!
ما دهه ها است که در جام ملت های آسیا قهرمان نشده ایم! دهه ها است که در باشگاه های آسیا روی سکوی نخست نرفته ایم! آخرین صعود به المپیک را از یاد برده ایم و در جام جهانی هم با وجود تلاش های فراوان در حسرت صعود از مرحله گروهی مانده ایم. چنین فوتبالی برای موفقیت و شکستن این حصارها باید فوتبال تهاجمی را بیشتر تمرین کند. آیا اینطور نیست؟
از همه مهمتر. فوتبال تهاجمی به زیبایی فوتبال و رونق سکوها کمک خواهد کرد. آیا می دانید چرا در اروپا بیشتر تیم های تهاجمی بازی می کنند. این طور به آنها القاء شده فوتبالی زیباست که توپ روی دروازه دو تیم باشد نه اینکه یک تیم حمله کند و یک تیم دفاع! فوتبالی که زیبا نباشد تماشاگر هم نخواهد داشت و وقتی هم تماشاگر نباشد فوتبال می میرد چون اولین آورده ی چنین فوتبالی رفتن اسپانسر است.
علی بنی شیخ الاسلامی
