کابوس همیشگی آرسنال؛ آیا «نوامبر سیاه» دیگری در پیش است؟

وبسایت رسمی برنامه نود - هر گاه عقربه های ساعت به سوی ماه نوامبر پیش می روند، هواداران آرسنال ناخودآگاه دچار اضطراب می شوند. هیچ گاه ماه نوامبر برای آرسنال در دوران حکمرانی آرسن ونگر خوش یُمن نبوده و سال های سال است که «نوامبر سیاه» با نام آرسنال عجین شده! چرا؟

به گزارش وبسایت نود، در دوران 20 ساله مربیگری آرسن ونگر در باشگاه آرسنال، بدترین میانگین کسب امتیاز توسط توپچی ها در ماه نوامبر رقم خورده است. اختلاف امتیاز آرسنال در این ماه با سایر ماه ها بسیار فاحش بوده و عجیب این که چنین وضعیتی تقریباً هر سال تکرار می شود.

از سال 1996 به بعد، توپچی ها در 78 مسابقه لیگ برتر در ماه نوامبر به میدان رفته اند که میانگین امتیازهای آنها در ازای هر بازی، 1.59 است. حتی میانگین امتیازهای آرسنال در ماه آگوست (1.88) نیز بهتر از ماه نوامبر می باشد. هنگامی متعجب می شویم که بدانیم میانگین امتیازهای شاگردان ونگر در 9 ماه دیگر سال، به 2.03 می رسد در حالی که بهترین ماه های سال برای این تیم، ماه های سپتامبر و اکتبر است. از لحاظ آماری، این تفاوت ها بسیار فاحش بوده و همواره این پرسش مطرح است که چرا باید چنین عملکرد ضعیفی را از آرسنال در یازدهمین ماه از سال میلادی شاهد باشیم؟ مهم ترین دلایل را بررسی خواهیم کرد.

مشکل مصدومیت

یکی از بزرگ ترین مشکلات آرسنال در ماه نوامبر، درگیری با سیلی از مصدومیت ها است. البته باید گفت که به طور سنتی، تعداد بازیکن های مصدوم تیم آرسنال در همه مقاطع سال معمولاً بیشتر از سایر باشگاه های لیگ برتر بوده اما مشکل مصدومیت در ماه نوامبر، حتی بیشتر از بقیه سال به چشم می خورد!

در نوامبر گذشته، الکس آکسلید چمبرلین، تئو والکات، جک ویلشر، آرون رمزی، دنی ولبک، توماس روسیچکی، میکل آرتتا و داوید اوسپینا مصدوم بودند و پر مرتساکر هم پس از دیدار با تاتنهام، دچار فرسودگی و خستگی شد. به نظر می رسد که پس از شروع فشرده فصل و انجام بازی های متعدد در چند ماه آغازین مسابقات، مصدومیت های بیشتری در اردوی آرسنال ظاهر می شوند که شاید ناشی از فرسودگی بازیکن ها باشد.

در نوامبر پیشین، سانتی کازورلا و الکسیس سانچز مصدوم شدند که علت آن، فشار بیش از حد به این بازیکن ها بود. دو فصل قبل نیز در همین مقطع، جک ویلشر مصدومیت از ناحیه رباط مچ پا در بازی مقابل منچستر یونایتد، مدت زیادی خانه نشین شد.

این احتمال وجود دارد که امسال هم چنین اتفاقی افتاده و بحران مصدومیت به ویژه در خط هافبک، گریبان شاگردان ونگر را گرفته و دست این مربی را در استفاده از سیستم چرخشی و برنامه های مورد نظر خویش در پوست گردو بگذارد. الکسیس سانچز، مسوت اوزیل و تئو والکات فقط در یک بازی از 8 مسابقه اخیر آرسنال در لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا غایب بودند و هم اکنون، در اوج آمادگی قرار دارند. مصدومیت احتمالی آنها، مشکلی بزرگ را برای آرسنال ایجاد خواهد کرد.

فشردگی برنامه مسابقات

به طور متوسط، بیشترین تعداد بازی های آرسنال طی 20 سال اخیر، در ماه های آوریل، سپتامبر و سپس نوامبر بوده است. اغلب تیم های حریف آرسنال در این مقطع از فصل، روی بازی های لیگ برتر تمرکز دارند اما توپچی ها مجبورند علاوه بر لیگ برتر، در لیگ قهرمانان اروپا و جام اتحادیه (لیگ کاپ) نیز به میدان بروند.

یک چرخه معیوب برای شاگردان ونگر؛ آنها مجبورند که در تعداد زیادی از بازی ها حضور داشته باشند در حالی که بسیاری از بازیکن ها نیز مصدوم بوده و ونگر چاره ای ندارد به جز این که از تعداد محدودی بازیکن استفاده بکند. بازیکن ها معمولاً دو بار در هفته بازی کرده و به همین دلیل، احتمال مصدومیتشان افزایش می یابد. در واقع بحران مصدومیت و فشردگی مسابقات، دو لبه یک شمشیر بوده و ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگر دارند.

قدرت تیم های حریف

یکی از دلایل ناکامی های پیوسته آرسنال در ماه نوامبر، رویارویی با تیم های قدرتمند در این مقطع زمانی است. از ابتدای فصل 07-2006، آرسنال به طور متوسط حداقل یک بار با تیم های چلسی، منچستر سیتی، منچستر یونایتد، تاتنهام یا لیورپول در ماه نوامبر رو به رو می شود. طی 10 سال اخیر، فقط در نوامبر 2011 بود که توپچی ها با رقبای اصلی داخلی رو به رو نشدند و از قضا در همان سال، میانگین امتیاز 2.33 را در ماه نوامبر ثبت کردند که بهترین آمار شاگردان ونگر در ماه نوامبر طی دهه اخیر محسوب می شود.

هواداران آرسنال در نوامبر امسال نیز باید منتظر رویارویی با تاتنهام و منچستر یونایتد باشند.

بازی های کلیدی

معمولاً در ماه نوامبر، اوج بازی های حساس مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا بوده و آرسنال برای صعود از گروه، مجبور است که توجه مضاعفی را به بازی های اروپایی داشته باشد. به هر حال، برای هر باشگاه بزرگی از جمله آرسنال، لیگ قهرمانان در اولویت بوده و گاهی اوقات، مسابقات خویش در لیگ های داخلی را فدای موفقیت در لیگ قهرمانان اروپا می کنند. توپچی ها در تمامی این سال ها، از مرحله گروهی صعود کرده و همین واقعیت به خوبی نشان می دهد که درخشش در مسابقات اروپایی تا چه اندازه برای این باشگاه اهمیت دارد.

به دلیل اهمیت این مسابقات، ونگر سعی می کند که تغییرات زیادی را در ترکیب تیمش نداده و با تمام قوا به میدان برود. آرسنال طی 8 بازی اخیر لیگ برتر در ماه نوامبر که بلافاصله پس از انجام مسابقه در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفته است، فقط به 2 برد رسیده که گواه خوبی برای اولویت بندی ونگر می باشد.

چه انتظاراتی از تیم امسال آرسنال وجود دارد؟

آرسنال حین درگیری با دو بازی حیاتی لیگ برتر در مقابل دو رقیب یا دشمن دیرین یعنی تاتنهام و منچستر یونایتد، باید در جبهه لیگ قهرمانان اروپا هم بجنگد و یک بازی بسیار دشوار را مقابل پاریسن ژرمن برگزار کند که آن بازی، تکلیف تیم اول گروه را مشخص خواهد کرد.

مصدومین آرسنال نیز به تدریج در حال بازگشت هستند البته اگر مصدوم جدیدی روی دست ونگر نیاید. تئو والکات و سانتی کازورلا که دچار مصدومیت جزئی شده بودند، برگشته اند. اولیویه ژیرو هم که بازگشت خویش از مصدومیت را به باشکوه ترین شکل ممکن در بازی مقابل ساندرلند جشن گرفت و آرون رمزی هم هفته قبل به تمرینات اضافه شد.

آرسن ونگر هم به خوبی از اهمیت و دشواری مسابقات تیمش در ماه نوامبر آگاه است. او گفته که در پایان نوامبر، می تواند قضاوت بهتری درباره وضعیت تیمش در این فصل داشته باشد. آرسنال برای شروع این ماه، کار چندان سختی در پیش ندارد و باید در سفر به بلغارستان، با تیم لودوگورتس در لیگ قهرمانان اروپا رو به رو شد اما کار اصلی شاگردان ونگر، پس از بازگشت از شرق اروپا و از داربی شمال لندن آغاز می شود. باید منتظر ماند و دید که آیا «نوامبر سیاه» مجدداً تکرار خواهد شد یا خیر؟

چارلی اکسلشیر از دیلی تلگراف

4464