وب سایت رسمی نود – علیرغم افت فاحش بارسلونا در چند هفته اخیر، بسیاری کارشناسان آنها را برترین تیم باشگاهی حال حاضر اروپا می دانند.
به گزارش وب سایت نود، بی شک سلطه بارسا بر فوتبال اروپا و همچنین عناوین متعدد قهرمانی، چیزی نیست که بتوان به سادگی و در کوتاه مدت به آن دست یافت. رسیدن به چنین جایگاهی با اجرای دقیق یک برنامه بلند مدت و هدفمند محقق می شود. اغلب کارشناسان و مفسران فوتبال، فرانک رایکارد هلندی را پایه گذار و آغازگر بسیاری از موفقیت های بارسلونا در قرن بیست و یکم می دانند؛ رایکارد در بارسا تیمی ساخت که در ارائه فوتبال زیبا و مدرن پیشگام بود. هرچند تعداد عناوین قهرمانی رایکارد در مقایسه با بارسای پپ گواردیولا و لوئیس انریکه به مراتب کمتر است، اما به هیچ وجه نمی توان نقش محوری و پایه ای رایکارد در رسیدن به موفقیت های فعلی بارسلونا را نادیده گرفت. در سال 95 سعی می کنیم گزارش های جالب و نوستالژیکی را درباره تیم های خاطره انگیزتر تاریخ فوتبال منتشر کنیم و این بار به سراغ معرفی تیم فاتح لیگ قهرمانان اروپا در سال 2006 می رویم. تیمی که این روزها حال و روز مناسبی ندارد و هر چند مدعی قهرمانی لالیگاست اما لیگ قهرمانان اروپا را از دست داده است.
ویکتور والدس
والدس چهارده سال سنگربان شماره یک بارسا بود و طی این مدت شش بار قهرمانی در لالیگا و سه بار در لیگ قهرمانان اروپا را تجربه کرد. ویکتور والدس که به نظر می رسید انگیزه ای برای ادامه بازی در بارسا را ندارد، با بیان اینکه در نیوکمپ فشار بسیار زیادی متحمل می شود، حاضر به تمدید قراردادش با کاتالانها نشد و در سال 2014 تیم محبوب خود را ترک کرد. وی پس از ترک آبی اناری پوشان، راهی منچستر یونایتد شد اما در رقابت با داوید دخیا برای پوشیدن پیراهن شماره یک منچستر ناکام بود. وی پس از آنکه از حضور در ترکیب تیم دوم منچستر خودداری کرد، از سوی لوئیس فان خال در لیست فروش شیاطین سرخ قرار گرفت. والدس در ادامه موفق نشد تیم دیگری برای ادامه فوتبال خود پیدا کند تا اینکه در سال 2016 با قرارداد قرضی شش ماهه به استاندارد لیژ بلژیک پیوست. وی هم اینک عضو این تیم بلژیکی است و اخیراً هم همراه این تیم قهرمان جام حذفی بلژیک شد.
کارلوس پویول
پویول که تمام دوران بازی خود را فقط در بارسلونا حضور داشت، پس 593 بازی برای این تیم، به دلیل مصدومیت کهنه زانو، از فوتبال خداحافظی کرد. وی اکنون یک آکادمی فوتبال و یک آژانس نقل و انتقال بازیکنان را اداره می کند. پس از کنار گذاشتن بازی، پویول به عنوان دستیار مدیر ورزشی سابق بارسا، یعنی آندونی زوبی زارتا، مشغول به کار شد اما پس از برکناری زوبی زارتا، مدافع ملی پوش سابق بارسا هم از سمت خود کنار رفت. پویول پس از بازنشستگی اعلام کرد قصد ندارد خود را خیلی درگیر فوتبال کند و می خواهد از حضور در کنار خانواده و تفریح لذت ببرد.
اوله گوئر
اوله گوئر در تیم فاتح لیگ قهرمانان به عنوان مدافع میانی انجام وظیفه می کرد؛ اما وی بیشتر به خاطر عقاید و اظهارات سیاسی و فلسفی اش مشهور بود تا حضور در میادین فوتبال. اوله گوئر که فارغ التحصیل رشته اقتصاد بود، همراه با آبی اناری پوشان به دو عنوان قهرمانی لالیگا و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا دست یافت. وی در سال 2008 به آژاکس هلند پیوست و در سال 2011 هم فوتبال را کنار گذاشت و اعلام کرد دیگر از بازی کردن لذت نمی برم، فکر می کنم تا همین جا برایم کافی باشد. اوله گوئر با نوشتن کتب و مقالات متعدد فعالیت های سیاسی گسترده ای برای مسئله استقلال ایالت کاتالان انجام داد. به همین سبب بسیاری از حامیان مالی با او قطع همکاری کردند؛ یکی از بازیکنان اسپانیایی او را فردی کثیف و نحس توصیف کرد. آخرین اقدام قابل توجه اوله گوئر، کاندیداتوری وی در انتخابات شهرداری های بارسلونا می باشد.
جولیانو بلتی
اگر چه بلتی در پیروزی بارسا در فینال لیگ قهرمانان در سال 2006 نقش مهمی ایفا کرد و با به ثمر رساندن گل دوم کاتالانها پیروزی را برای آنها به ارمغان آورده و به انتظار چهارده ساله هواداران برای کسب عنوان قهرمانی در اروپا پایان داد، اما پایان دوران حضورش در این تیم بسیار تلخ بود. بلتی که به عنوان سومین بازیکن تعویضی به جای اوله گوئر وارد بازی شد، با بازی خوبش ورزشگاه استادو فرانس را به آتش کشید. وی ابتدا یک پاس گل به هنریک لارسن داد و پس از آن هم دومین گل بارسا را وارد دروازه مانوئل آلمونیا سنگربان آرسنال کرد. بلتی یک فصل بعد به پیشنهاد چلسی پاسخ مثبت داد و همین امر سبب شد تا هواداران بارسا از دست وی خشمگین باشند. بلتی با پیراهن چلسی هم بازی های خوبی از خود به نمایش گذاشت و گهگاه در نقش گلزن هم ظاهر می شد و اتفاقاً گل های زیبایی به ثمر می رساند. اما خاطره شب فینال لیگ قهرمانان 2006 در پاریس هیچگاه از یاد او نخواهد رفت و دیگر برایش تکرار نشد. بلتی در حال حاضر به عنوان یکی از مسئولان برگزاری لیگ قهرمانی باشگاه های برزیل فعالیت می کند.
رافائل مارکز
رافائل مارکز پس از قهرمانی با بارسلونا در سال 2006، نام خود را به عنوان اولین بازیکن مکزیکی فاتح لیگ قهرمانان اروپا ثبت کرد. همچنین رافا مارکز تنها بازیکن تاریخ فوتبال مکزیک به حساب می آید که در چهار دوره از رقابت های جام جهانی حضور داشته است. مارکز که 38 سالگی خود را پشت سر می گذارد، هنوز به عنوان مهره کلیدی در خط دفاعی تیم ملی کشورش حضور دارد. وی در حال حاضر در تیم مکزیکی اطلس توپ می زند، تیمی که در سال 1996 فوتبال خود را از همانجا آغاز کرد. وی صاحب یک بنیاد خیریه به نام خودش می باشد که در این بنیاد سرپرستی 700 کودک نیازمند را پذیرفته است. وی هدف از تأسیس این بنیاد خیریه را ارتقاء و توسعه سطح اجتماعی، ارزش آفرینی و ایجاد منزلت اجتماعی و جلوگیری از خشونت در جامعه از طریق توسعه برنامه های ورزشی و تفریحی عنوان کرد.
جیوانی فان بروکهورست
فان بروکهورست در دوران بازی خود بسیار بدشانس بود و با مصدومیت های زیادی دست و پنجه نرم کرد. وی از سال 2001 تا 2003 که در آرسنال حضور داشت، سه مصدومیت بسیار شدید و طولانی مدت را پشت سرگذاشت. اما رایکارد که به این بازیکن بسیار علاقه داشت، فرصت دیگری به وی داد و او را به بارسلونا برد. وی پس از جدایی از جمع آبی اناری پوشان به تیم فاینورد پیوست و فوتبال خود را در همین باشگاه به پایان برد. وی پس از کنار گذاشتن فوتبال، به مربیگری روی آورد. فان بروکهورست از سال 2011 تا 2015 به عنوان دستیار در تیم فاینورد فعالیت داشت. ملی پوش سابق هلند در پایان فصل 2015 به دنبال اختلاف نظر با مسئولان باشگاه از فاینورد جدا شد.
آندرس اینیستا
پپ گواردیولا زمانی که بازی اینیستا را در سنین نوجوانی تماشا کرد، به ژاوی هافبک افسانه ای بارسا گفت همین نوجوان جای تو را در بارسا خواهد گرفت. اینیستا در فصل 5-2004 بیشتر به عنوان بازیکن جایگزین به میدان می رفت. اما به دنبال مصدومیت ژاوی از ناحیه زانو در اوایل فصل 2006، اینیستا فرصت بیشتری برای حضور در ترکیب تیم پیدا و به خوبی جای خود را در ترکیب بارسا باز کرد؛ و حتی تا به امروز در ترکیب کاتالانها حضور دارد. علیرغم پیشنهادات بسیار جدی و وسوسه انگیزی که از سوی سایر باشگاهها به اینیستا شده بود، اما این بازیکن بارها و بارها از شور و علاقه بی پایان خود نسبت به بارسا گفته و به صراحت اعلام کرد قصد دارد فوتبالش را در همین تیم به پایان برساند.
مارک فان بومل
قبل از ظهور بازیکنانی چون سرخیو بوسکتس و یحیی توره، بازیکن دیگری به نام مارک فان بومل نقش آنها را در زمین بازی می کرد. این بازیکن هلندی بیشتر وظیفه خراب کردن بازی حریف را بر عهده داشت و با این کار راه را برای بازیسازی ژاوی و اینیستا و دکو باز می کرد. وی پس از پشت سرگذاشتن فصلی بسیار موفق در بارسا، به بایرن مونیخ آلمان پیوست و در آنجا هم بازی های درخشانی از خود به نمایش گذاشت. وی همراه با بایرن مونیخ دو بار موفق به فتح دوگانه لیگ و جام حذفی آلمان شد و با این تیم به فینال لیگ قهرمانان اروپا هم راه یافت، اما دستشان از جام کوتاه ماند. فان بومل در سال 2013 کفش هایش را آویخت و حضور در کلاس های مربیگری را دنبال کرد. سرانجام وی به عنوان دستیار برت فان مارویک در تیم ملی عربستان سعودی مشغول به کار شد. جالب است بدانید فان بومل داماد فان مارویک هم هست. پس از جدایی از تیم ملی عربستان، بومل به عنوان مربی تیم جوانان پی اس وی آیندهوون انتخاب و مشغول به کار شد.
دکو
دکو با وجودی که متولد کشور برزیل است، اما در تیم ملی پرتغال توپ می زد. وی پس از کنار گذاشتن فوتبال در سال 2013 به مربیگری و پرورش استعدادهای نوجوان روی آورد. حدود 8-17 سال پیش وی همراه با دو تیم پورتو (2004) و بارسلونا (2006) قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. دکو در سال های 2014 و 2015 به عنوان سفیر ورزش مؤسسه Tiger Street Football فعالیت داشت و به همین خاطر به کشورهای مختلفی از جمله کشورهای آسیایی سفر کرد و در زمینه توسعه فوتبال تلاش های زیادی انجام داد. وی با ابراز رضایت از شغل خود می گوید سفیر ورزش بودن این فرصت را به من داد تا با فرهنگها و تجربیات مردم کشورها و قاره های مختلف آشنا شوم و این گنجینه بسیار ارزشمندی است. وی همچنین در فعالیت های خیرخواهانه نیز حضوری جدی دارد و یک مؤسسه خیریه هم در کشور برزیل تأسیس نموده است. دکو اولین بازیکنی به حساب می آید که موفق شد همراه با دو باشگاه مختلف عنوان برترین هافبک سال اروپا را از آن خود کند. وی در سال 2010 به تیم فلومیننزه برزیل پیوست و سه سال در این تیم توپ زد. سرانجام دکو به علت مصدومیت های پی در پی زانو، از فوتبال خداحافظی کرد.
ادمیلسون
ادمیلسون یکی از هافبک های کلیدی بارسا در آن فصل بود. وی به خوبی از پس وظایفش بر می آمد و هماهنگی فوق العاده ای بین خطوط سه گانه تیمش ایجاد می کرد. هرگاه ادمیلسون بازی خوبی ارائه می کرد، کار توپ رسانی و موقعیت سازی برای رونالدینیو، مسی و اتوئو هم بدون عیب و نقص انجام می شد. بعد از مصدومیتی که برای گابری، دیگر هافبک بارسا، به وجود آمد فرصت بازی به ادمیلسون رسید و او هم به خوبی از این فرصت استفاده نموده و جای خود را در ترکیب ثابت مردان فرانک رایکارد مستحکم کرد. ادمیلسون در فینال لیگ قهرمانان 2006 به عنوان بازیکن ثابت راهی میدان شد، اما اولین مدافعی بود که به خاطر نیاز بارسا به گلزنی و اضافه کردن مهاجم به ترکیب تیم، تعویض شد. ادمیلسون که اکنون 39 سال دارد، در باشگاه های بعدی خود چندان موفق نبود و خیلی زود از میادین فوتبال خداحافظی کرد. ادمیلسون برزیلی در حال حاضر مسئول یک آکادمی فوتبال است که در چندین پروژه همکاری نزدیکی با کمپ لاماسیا بارسلونا داشته است.
رونالدینیو
دوران حضور رونالدینیو در اروپا و اسپانیا بسیار پرفروغ بود، اما این دوران دوام طولانی نداشت. با حضور پپ گواردیولا بر روی نیمکت بارسا دیگر جایی برای حضور رونالدینیو در ترکیب ثابت تیم وجود نداشت و این برزیلی فانتزی باز پس از یکی دو فصل نیمکت نشینی سرانجام از بارسا جدا شد. وی پس از بارسا به میلان ایتالیا پیوست و دو فصل پیراهن روسونری را پوشید. پس از آن، رونالدینیو هوای وطن کرد و به کشورش بازگشت. این مهاجم خلاق یک فصل را در فلامینگو توپ زد و پس از آن در تیم های آتلتیکو مینیرو و کوئرتارو بازی کرد. وی از سال 2015 به عضویت تیم فلومیننزه در آمده و هم اکنون در این تیم بازی می کند.
لودلیک ژولی
ژولی پیش از پیوستن به بارسا، همراه با موناکو در لیگ یک فرانسه بسیار درخشید. اوج کار ژولی و موناکو راهیابی به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2004 بود که در راه رسیدن به فینال رئال مادرید کهکشانی را حذف کرد. وی حضور مؤثری در ترکیب بارسلونا داشت و به این تیم کمک کرد تا پس از شش سال به عنوان قهرمانی لالیگا دست یابد. ژولی شاید هنوز افسوس گلی را که در فینال لیگ قهرمانان 2006 به ثمر رساند می خورد؛ گلی که داور به خاطر خطایی که روی ساموئل اتوئو انجام شده بود، بازی را متوقف کرد و آن را نپذیرفت. ژولی پس از جدایی از بارسا در فصل 8-2007 به تیم رم ایتالیا پیوست و سپس برای ادامه فوتبال به زادگاهش بازگشت. ژولی در سال 2013 فوتبال حرفه ای را کنار گذاشت، اما همچنان در رقابت های آماتوری بازی می کند. وی در زمینه کارشناسی و تفسیر مسابقات فوتبال در صدا و سیمای ملی فرانسه مشغول به کار است.
ساموئل اتوئو
اتوئو در 35 سالگی همچنان سرحال و آماده به نظر می رسد؛ مهاجم کامرونی که در سال 2014 از بازی های ملی خداحافظی کرد، اکنون در تیم آنتالیا اسپور ترکیه توپ می زند. وی پس از حضوری ناموفق در سامپدوریا ایتالیا، در سال 2015 به تیم ترکیه ای پیوست. از نکات جالب حضور اتوئو در ترکیه اینست که پس از اخراج یوسف سیمسیک سرمربی آنتالیا اسپور در ماه دسامبر، مهاجم کهنه کار کامرونی در چند بازی به عنوان بازیکن – مربی انجام وظیفه کرد تا اینکه خوزه مورائیس به عنوان سرمربی تیم منصوب شد. مهاجم سابق چلسی در پنج بازی که هدایت تیم ترکیه ای را بر عهده داشت، به دو پیروزی، دو شکست و یک تساوی دست یافت. اتوئو چهار بار به عنوان مرد سال فوتبال آفریقا انتخاب شد؛ وی در هر دو فینال سال های 2006 و 2009 برای بارسلونا گلزنی کرد. ساموئل اتوئو در سال 2010 همراه با اینتر میلان قهرمان سری آ ایتالیا شد.
هنریک لارسن
لارسن پس از آنکه در سال 2009 فوتبال را کنار گذاشت، تا کنون هدایت سه تیم را بر عهده داشته است. این مربی 44 ساله سوئدی از سال 2015 هدایت هلسینبورگ را در اختیار دارد. این تیم در پایان فصل گذشته در جایگاه هشتم رقابتها جای گرفت و در حال حاضر هم در رده دهم لیگ سوئد قرار دارد. پسر لارسن عضو تیم ملی جوانان سوئد است که سال گذشته سه بار برای این تیم گلزنی کرد. بهترین دوران لارسن به زمان حضورش در بارسلونا باز می گردد. وی در فینال لیگ قهرمانان سال 2006 به عنوان بازیکن جایگزین وارد میدان شد و در روند حملات بارسا بسیار تأثیرگذار عمل کرد و روی گل تساوی بازی که توسط اتوئو به ثمر رسید، نقش مهمی را ایفاء کرد. در سال 2012، لارسن با وجودی که از میادین خداحافظی کرده بود، اما باز برای مدت کوتاهی به میادین بازگشت و پس از آن رسماً به جرگه مربیان پیوست.
لیونل مسی
مسی از 13 سالگی به عضویت بارسا درآمد. بسیاری او را برترین بازیکن تاریخ باشگاه بارسلونا می دانند. فوق ستاره آرژانتینی نقش بسزایی در شکل گیری بارسای نوین و کسب عناوین مختلف قهرمانی و سلطه همه جانبه کاتالانها بر فوتبال اروپا داشته است. مسی تابستان گذشته با پیراهن بارسا برای چهارمین بار لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد. البته مسی به دلیل مصدومیت در دیدار فینال سال 2006 غایب بود. در آن زمان کمتر کسی پیش بینی می کرد مسی به این سرعت و تا این اندازه رشد کند و پنج بار توپ طلای برترین بازیکن جهان را به دست آورد. هیچ کس نمی تواند منکر نقش مسی در رشد و ارتقاء جایگاه بارسلونا طی یکی دو دهه اخیر شود.
سرمربی: فرانک رایکارد
بازیکن افسانه ای تیم ملی هلند در حالی به عنوان مربی تیم بارسلونا انتخاب شد که این تیم چند سالی را با ناکامی پشت سر گذاشته بود. بارسا از مربیان مختلفی با سبک و شیوه های گوناگون بر روی نیمکت خود استفاده کرد، اما هیچ یک از آنها نتوانستند انتظارات هواداران و مسئولان باشگاه را برآورده سازند. از جمله می توان به لوئیس فان خال اشاره کرد که در دوره دوم حضورش بر روی نیمکت بارسا، دوران فاجعه باری برای این تیم رقم زد. رایکارد سیستم بازی تیمش را با محوریت رونالدینیوی برزیلی طراحی کرد؛ مهاجم برزیلی در دوران اوج، نمونه بارزی از یک بازیکن کامل بود. پس از رونالدینیو هم این وظیفه به لیونل مسی آرژانتینی محول شد. اهمیت کار رایکارد در این بود که وی موفق شد پس از 14 سال بارسلونا را قهرمان اروپا کند. علیرغم آنکه رایکارد در تیم بزرگی مثل بارسلونا دوران موفقی را پشت سرگذاشت، اما در سایر تیم هایی که بعد از بارسا هدایت آنها را برعهده گرفت، توفیق چندانی نداشت. وی پس از بارسا، هدایت تیم های گالاتاسرای ترکیه و تیم ملی عربستان سعودی را پذیرفت که حاصل کارش در هر دو تیم برکناری توسط مسئولان تیم به دلیل کسب نتایج ضعیف بود. رایکارد از سال 2013 دیگر بر روی نیمکت هیچ تیمی حضور نداشته و عمده فعالیتش به پست های افتخاری مثل سفیر و مشاور آکادمی فوتبال در کشور آمریکا خلاصه می شود. البته رایکارد شانس خود را در تجارت هم امتحان کرد و با مشارکت یک شرکت تولید نرم افزارهای کامپیوتری، اقدام به طراحی، تولید، و فروش نرم افزار سنجش وضعیت و عملکرد بازیکنان باشگاه های حرفه ای فوتبال نمود. اما در این کار زیان هنگفتی نصیب رایکارد هلندی شد. رایکارد احتمالاً این ضرب المثل را نشنیده که می گویند: هر کسی را بهر کاری ساخته اند، آقای رایکارد!
گزارش از احمد تقی زاده
