پایگاه خبری فوتبالی- یک: اگر در ابتدای سال 2026 به خوشبینترین هواداران و آدمهای فوتبالی مملکت میگفتید که چند ماه بعد علیرضا بیرانوند در حالی که لباس سربازی به تن دارد به عنوان مرد سال آسیا انتخاب میشود، حتما با فوجی از حرفهای چارواداری مرسوم در سکوی اولتراها مواجه میشدید. واقعا چه کسی فکرش را میکرد که رأیدهندگان پنل انتخاب مرد سال آسیا، مراسم امسال را بهترین زمان برای معرفی بیرو به عنوان آقای فوتبال آسیا انتخاب کنند؟
دو: هشت سال پیش که علیرضا بیرانوند در جام جهانی روسیه خوش درخشید و پنالتی کریس رونالدو را مهار کرد و در فوتبال باشگاهی ایران هم با پرسپولیس برای بار پنجم قهرمان شد و 16 کلینشیت را هم ثبت کرد، شاید به گمان فوتبالدوستان ایران شایستگی رسیدن به عنوان مرد سال آسیا را داشت اما انگار علی بیرو و دوستدارانش باید هشت سال منتظر این لحظه موعود میماندند تا بالاخره اولین دروازهبان به این افتخار دست پیدا کند.
سه: البته که ظاهرا در شاخصهای امتیازدهی برای انتخاب مرد سال تغییراتی پیش آمده که امسال بیش از هر چیز درخشش بیرانوند در جامجهانی و به خصوص بازی ایران - بلژیک، توانسته همه رقبا را برای کسب این عنوان از دور خارج کند، اما هر چه که باشد حالا یک افتخار مهم و بزرگ نصیب فوتبال ایران شده که طعم شیرین آن خیلی وقت بود که زیر دندان هواداران ایرانی نرفته بود.

چهار: از طرفی بیرانوند در دو سه سال اخیر با وجود به دست آوردن قهرمانی لیگ با تراکتور، چنان در مقابل هواداران پرسپولیس مورد عنایت قرار داشت که بسیاری او را مناسب قرار گرفتن در دروازه تیم ملی نمیدانستند و معتقد بودند فشار سکوها در حین بازی، تمرکز او را به هم خواهد زد و عملکرد او را فرو خواهد کاست.
از سوی دیگر حواشی مربوط به چند ماه اخیر و داستان امتناع او برای رفتن به دوره خدمت سربازی هم در چند ماه اخیر او را در مقابل هواداران و مدیریت باشگاه پرشورها هم قرار داده بود و خلاصه کمتر کسی تصور میکرد که آخر شاهنامه اینچنین برای دروازهبان بیدروازه این روزهای فوتبال ایران خوش و خرم نوشته شود.
پنج: حتی با وجود آنکه امروز و چند ساعت زودتر از مراسم AFC خبرهایی دال بر برنده شدن بیرانوند منتشر شد اما چندان بر جوّ حاکم بر افکار عمومی فوتبال ایران اثر نگذاشت و شاید خود بیرانوند هم باور نمیکرد که خدا او را بغل کرده... این را میشود در چهره بیرانوند بعد از حضور روی سن هم دید که بیشتر آنکه شاد و شنگول و خندان باشد، انگار بهتزده و ناباور بود. مگر بیرو مدتها منتظر چنین جایزهای نبود؟
شش: اما حالا دیگر او به عنوان اولین دروازهبان در تاریخ آسیا معرفی شده که توانسته تندیس مرد سال آسیا را از جلوی پای دو مهاجم عربستان قاپ بزند و با خودش به ایران بیاورد، افتخاری یونیک و منحصر به فرد که برای همیشه به بیرانوند و فوتبال ایران تعلق خواهد داشت. حالا که سرباز وطن علیرضا بیرانوند، چنین مدال و درجهای از جبهه پهناور فوتبال آسیا به ارمغان آورده باید همه این حاشیهها و تلخیها را فراموش کنیم و به افتخار او و البته خانم مرضیه جعفری، ایستاده کف بزنیم و هر دو روی سرمان حلوا حلوا کنیم که با افتخاراتی که این دو به دست آوردند، سال 2026 برای ما نه تنها بدون موفقیت بلکه با دو کسب عنوان باارزش و گرانسنگ به پایان میرسد و هواداران فوتبال از زن و مرد میتوانند برای همیشه آن را به خاطر بسپارند.
هفت: آقای بیرانوند و خانم جعفری هر دو در زمره عالیجنابان فوتبال ایران و آسیا قرار گرفتند در حالی که هر دو در شرایط و روزگار سختی به سر میبرند. این جایزه برای علیرضا بیرانوند و مرضیه جعفری، البته پاداش بزرگی است برای یک عمر «مقاومت» آنها در برابر ناملایمات و سختیهایی که به صورت کاملا متفاوت در مقابل هر دو وجود داشت و هر دو با اتکا به سختکوشی و کوتاه نیامدن از اصول و خلقیات شخصی خود در نهایت، بزرگترین افتخار دوران حرفهایشان را در آغوش گرفتند. حتما باید برویم یک بار دیگر خلاصه بازی تیم ملی ایران در مقابل بلژیک را ببینیم که انگار چکیده و عصاره همه تلاشهای بیرو برای جان به در بردن از حملههای روزگار به او در چند دقیقه است.

هشت: جالب است که تا ۲۴ ساعت قبل از حضور در تایلند، علیرضا بیرانوند قطعا به فکر چگونگی گذران دوره خدمت سربازی و خانم جعفری هم به فکر پیدا کردن سرمایهگذاری بیمنت برای حفظ تیم خاتون بم بودهاند. حالا کمترین پاداش این دو عنوان که امسال به فوتبال ایران رسید، میتواند معافیت از سربازی برای بیرانوند و رسیدن یک پیشنهاد خوب و نان و آبدار برای خاتون بم و خاتون فوتبال ایران یعنی مرضیه جعفری باشد. ماجراهای گذشته را ببخشیم و فراموش کنیم، وقتش رسیده که عروسی به کوچه این دو قهرمان بیاید ...
یادداشت از آرش راهبر/ پایگاه خبری فوتبالی













