پایگاه خبری فوتبالی - فرانچسکو توتی در آستانه ۵۰ سالگی خود به خاطرات جام جهانی ۲۰۰۶ برگشت و با لحنی شوخطبعانه گفت ایتالیا بدون حضور او نمیتوانست قهرمان جهان شود؛ تورنمنتی که با وجود مصدومیت سنگین، نقش مهمی در آن ایفا کرد.
فرانچسکو توتی هنوز جام جهانی ۲۰۰۶ را یکی از تعیینکنندهترین اتفاقات دوران حرفهای خود میداند؛ موفقیتی که به گفته او باعث شد شهرت و اعتبارش از مرزهای رم فراتر برود. اسطوره باشگاه رم در گفتوگویی مفصل با کوریره دلو اسپورت به مناسبت پنجاهمین سالروز تولدش، درباره دوران اوج، تیم ملی ایتالیا و قهرمانی تاریخی آتزوری در آلمان صحبت کرد.
وقتی از توتی پرسیده شد آیا جام جهانی ۲۰۰۶ باعث کامل شدن دوران حرفهایاش شد، او با خنده پاسخ داد:
«اگر من بازی نمیکردم، آنها قهرمان نمیشدند!»
توتی سپس جدیتر ادامه داد و توضیح داد:
«آن جام جهانی به من قدرت داد تا خارج از رم هم به بازیکنی مهم تبدیل شوم. اگر فقط یک اسکودتو، دو جام حذفی و دو سوپرجام برده بودم، شاید در همان محدوده رم باقی میماندم. اما جام جهانی را بردم و با اینکه فقط ۴۰ درصد آمادگی داشتم، سهم بزرگی در آن موفقیت داشتم.»
حضور توتی در جام جهانی آلمان تا چند ماه قبل از شروع رقابتها اصلاً قطعی نبود. او در فوریه ۲۰۰۶ دچار شکستگی شدید مچ پای چپ شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت؛ مصدومیتی که نگرانی زیادی درباره حضورش در فهرست مارچلو لیپی ایجاد کرد. با این حال، کاپیتان رم خودش را به جام جهانی رساند و در شش مسابقه از هفت دیدار ایتالیا به میدان رفت. توتی یک گل از روی نقطه پنالتی مقابل استرالیا به ثمر رساند و در خلق چند گل دیگر آتزوری نیز نقش داشت.
اوج لحظه شخصی او در مرحله یکهشتم نهایی رقم خورد؛ جایی که توتی در وقتهای تلفشده پنالتی ایتالیا مقابل استرالیا را تبدیل به گل کرد تا تیم لیپی با نتیجه ۱-۰ راهی مرحله بعد شود. ایتالیا در ادامه اوکراین را شکست داد، در نیمهنهایی از سد آلمان میزبان گذشت و در نهایت با پیروزی مقابل فرانسه در ضربات پنالتی، برای چهارمین بار قهرمان جهان شد. توتی در بخش دیگری از مصاحبه، فاصله سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ را بهترین دوره فوتبال خود دانست و گفت:
«در آن سالها واقعاً احساس فوقالعادهای داشتم. آنقدر قدرتمند بودم که حتی خودم هم از سطحی که داشتم تعجب میکردم.»
قهرمانی جام جهانی در نهایت تنها افتخار ملی بزرگ دوران توتی باقی ماند، اما از نگاه خودش همین جام کافی بود تا جایگاه او از یک اسطوره محلی در رم، به یکی از نامهای ماندگار فوتبال ایتالیا و جهان ارتقا پیدا کند.
