پایگاه خبری فوتبالی- سرمربی تیم امید گفت: مقابل کرهشمالی بسیار بد بودیم و شاید میتوانستیم بهتر از این عمل کنیم.
به گزارش فوتبالی، حسین عبدی درمورد حذف تیم ملی امید از بازیهای آسیایی ناگویا، گفت: در بازی اول خدا را شکر میکنم که توانستیم به پیروزی برسیم. در بازی دوم مقابل چین شاید ۸۰ درصد بازی در اختیار ما بود اما نتوانستیم برنده شویم. بازی سوم، کاملاً غیرمتعارف بود. در شرایطی که امتیاز دست ما بود و گل اول را هم زدیم، اتفاقاتی افتاد که واقعاً نمیتوان درباره آن صحبت کرد.
وی افزود: مقابل کرهشمالی بسیار بد بودیم. بازیکنان حریف جنگیدند اما ما نجنگیدیم، آنها دویدند ولی ما ندویدیم و شاید میتوانستیم بهتر از این عمل کنیم. با این حال تمام تبعات مسائل فنی بر عهده من است. من همیشه خودم را در مقابل همه اتفاقات و در مقابل این جوانان قرار دادهام. این بازیکنان آینده کشور هستند و خوب بازی کردن یا بد بازی کردن در فوتبال ممکن است اتفاق بیفتد، هرچند این مسابقه برای ما بسیار غیرمتعارف بود.
سرمربی تیم امید ادامه داد: اگر صحبتی وجود دارد، من اینجا هستم و تمام تبعات آن را میپذیرم. شاید غمگینترین و عصبانیترین آدم روی زمین الان من باشم، چون کاری که برای آن دو سال زمان داشتیم، در عرض دو ماه انجام دادیم. حدود ۶۰ روز این بازیکنان را در اختیار نداشتیم. بعضی افراد هم در لحظات حساس، به دلیل اینکه صحبتی مطرح کنند، فشار روانی به تیم وارد کردند، حتی شب بازی با چین چنین اتفاقی افتاد و بعد از آن هم ادامه داشت. تصور میکنم بسیاری از صحبتهایی که اکنون میشود، از قبل آماده شده بود تا مطرح شود. در نهایت با چهار امتیاز و با شرمندگی نتوانستیم به مرحله بعد صعود کنیم. حتی اگر دو بر یک هم شکست میخوردیم، صعود میکردیم اما این اتفاق نیفتاد. امیدوارم اتفاقات بعدی به درستی رقم بخورد.
وی افزود: از کادر فنی، بازیکنان، فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک تشکر میکنم که زحمت کشیدند. فدراسیون بیانیه خوبی منتشر کرد اما یادش رفت بگوید که این برای چهار سال است. در دو ماه گذشته، ما بازیکنان را در اختیار نداشتیم. برخی بازیکنان را فقط پنج روز قبل از مسابقات، یعنی از هفدهم، تحویل گرفتیم در حالی که قرار بود از دهم در اختیار تیم باشند تا حداقل دو هفته اردو داشته باشیم و بازیکنان هماهنگتر و آمادهتر شوند.
عبدی گفت: بازیکن ممکن است در باشگاه خودش شرایط متفاوتی داشته باشد اما تیم ملی کاملاً متفاوت است. شما در یک تورنمنت ممکن است هر دو روز یک بازی داشته باشید و باید بتوانید از تمام بازیکنان استفاده کنید. بعضی بازیکنان حتی روز بعد از بازی اول به تیم رسیدند. بازیکنی که بعد از چنین سفری به تیم میرسد، طبیعتاً خستگی پرواز و جتلگ دارد. امروز خود ما ۳۰ ساعت در راه بودیم و اگر همین اتفاق برای یک بازیکن قبل از مسابقه رخ دهد، مشخص است چه شرایطی خواهد داشت. بعضی از بازیکنان حتی پس از شروع مسابقات به تیم اضافه شدند و یکی از آنها اصلاً به تیم نرسید. در چنین شرایطی نمیتوان انتظار داشت تیمی که دو روز یکبار مسابقه دارد، هماهنگی لازم را داشته باشد.
سرمربی تیم امید درباره تیم کرهشمالی، گفت: کرهشمالی در تمام ردههای سنی عملکرد خوبی دارد. آنها به دلیل شرایط خاص خود، زمان زیادی برای کار با بازیکنانشان دارند و فوتبال را هم سریع و خوب بازی میکنند. ما دو بازی آنها را بهطور کامل دیدیم و در هر دو مسابقه بر بازی مسلط بودند و حتی مقابل امارات که ۱۰ نفره شدند، از دقیقه ۶۰ کنترل مسابقه را در اختیار داشتند. با این حال ما بازیکنان بسیار خوبی داشتیم. حتی در همان بازی کافی بود بازیکنانمان فقط میدویدند و بازی را حفظ میکردند. من نمیخواهم وارد جزییات آن بازی غیرمتعارف شوم. همه بازی را دیدند و ما هم آن را دیدیم. اگر کارشناسان بخواهند درباره مسائل فنی صحبت کنند، من در هر جایی حاضر هستم و درباره همه مسائل فنی توضیح میدهم. نکته مهم این است که ما حتی با شکست دو بر یک هم صعود میکردیم. با یک گل اختلاف هم به مرحله بعد میرفتم اما دقیقاً اتفاقی افتاد که نباید رخ میداد.
وی درباره ادامه همکاری با تیم امید گفت: من تمام تلاشم را در این چند سال انجام دادهام و حدود ۵۰ بازیکن را به تیمهای ملی معرفی کردهایم که اکنون در فوتبال حضور دارند و در لیگهای مختلف بازی میکنند. تمام این تبعات بر عهده من است. من همینجا از خانواده خودم، خانواده بزرگم، مردم ایران، خانواده همکارانم و همکارانی که بسیار تلاش کردند عذرخواهی میکنم. حتی قبل از آمدن میخواستیم استعفا بدهیم چون شرایط مناسب نبود اما بین اینکه خودمان را انتخاب کنیم یا تیم را تنها بگذاریم، تیم را انتخاب کردیم. در جلسات آخر و حتی روز آخر هم همین بحث مطرح بود که باید بین خودمان و تیم ملی یکی را انتخاب کنیم.
عبدی گفت: در هر صورت این اتفاق افتاد و به دلیل اینکه نتوانستیم کاری را که باید انجام دهیم، استعفای خودم را از اینجا رسماً اعلام میکنم. دست فدراسیون، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش را باز میگذارم تا بتوانند تا خردادماه کاری را که باید انجام دهند، انجام دهند. تا خرداد شرایط همین است. شما بازیکن در اختیار نخواهید داشت و تمرین هم نخواهید داشت. ممکن است برخی باشگاهها بازیکنان را در اختیار تیم نگذارند، چون مسابقات باشگاهی تا تیر ادامه دارد. این شرایط در سالهای گذشته و حتی دهههای گذشته نیز وجود داشته و شاید یکی از دلایلی که تیمهای ملی امید نتوانستهاند نتیجه بگیرند، همین ناهماهنگی و مشکلات برنامهریزی باشد.
سرمربی تیم امید در مورد اینکه چرا از بازیکنان گمنام دعوت نشد، گفت: بحثی در کمیته ملی المپیک وجود داشت که باید یک ماه و نیم قبل اسامی را ارسال میکردیم. امکان جابهجایی نیز وجود نداشت. ۸۵ بازیکن از قبل معرفی شده بودند و باید از میان آنها ۵۰ بازیکن را به عنوان لیست اولیه انتخاب میکردیم و بعد لیست نهایی را میفرستادیم. اگر در این مدت هر بازیکن جدیدی را انتخاب میکردم، باز هم این سؤال مطرح میشد که چرا بازیکنان قبلی را انتخاب نکردهایم. تجربه تیمهای ملی نوجوانان، جوانان و امید نشان میدهد که این تیمها حتی از لیگ برتر نیز شرایط سنگینتری دارند، چون شما فقط سه بازی فرصت دارید و هر مسابقه میتواند سرنوشت تیم را مشخص کند. ما سه بازی داریم، نه ۳۰ بازی. باید بازیکنان را در اختیار داشته باشیم تا بتوانیم برای این سه مسابقه آنها را آماده کنیم.
عبدی با اشاره به تأثیر حضور بازیکنان در تیمهای ملی، گفت: اگر امروز هر بازیکنی را انتخاب کنیم، باشگاهها به سراغ او میروند و با عنوان استعداد یا بازیکن تیم ملی با او قرارداد میبندند. در سالهای گذشته نیز چنین اتفاقی افتاده است. بازیکنانی داشتیم که در تیم ملی نوجوانان انتخاب شدند، در حالی که اصلاً باشگاه نداشتند، خیلی سریع با باشگاههای دیگر قرارداد بستند و مبالغ زیادی دریافت کردند. برای مثال شهرآبادی که باشگاه داشت، ارزش انتقالش به حدود ۱۲۰ میلیارد تومان رسیده بود.
وی افزود: این اتفاق بخشی از چرخه فوتبال است. اگر بازیکن خوب داشته باشید و او را نبرید، میگویند چرا نبردید و اگر بازیکنان جوان دیگری را ببرید، دوباره سؤال میکنند چرا بازیکنان باتجربهتر را کنار گذاشتید. بنابراین هر تصمیمی سؤالاتی ایجاد میکند. مربی اگر زمان داشته باشد، میتواند بازیکنان را آماده کند. آن دو هفته اردویی که من روی آن اصرار داشتم، برای همین بود که بازیکنان را حداقل مدتی در کنار هم داشته باشیم.
سرمربی تیم امید گفت: چهار بازیکن بعد از اولین بازی به تیم رسیدند، یک بازیکن روز قبل از مسابقه آمد و رضا غندی پور اصلاً به تیم اضافه نشد. در حالی که برخی مربیان میگویند فقط در فیفادی بازیکن میدهیم، مسابقات ما ده روز قبل از فیفادی برگزار شد. نخستین بازی ما بیستوپنجم بود و فیفادی از بیستونهم شروع میشد. این موضوع نشان میدهد که باید نسبت به مقررات و برنامه مسابقات آگاهی بیشتری وجود داشته باشد. اگر باز هم بازیکنان جوان را انتخاب کنیم، باشگاهها خیلی سریع با آنها قرارداد میبندند و دوباره همین چرخه از ابتدا شکل میگیرد.
عبدی درباره انتخاب اعضای کادر فنی تیم امید گفت: دستیارانم را خودم انتخاب کردم و فدراسیون در این زمینه دخالتی نداشت. من حتی در جزییترین مسائل هم با همکارانم جلسه میگذارم، تصمیمگیری میکنیم و انتخاب دستیاران هم به همین شکل انجام شد.
وی درمورد آنالیز کرهشمالی گفت: ما آنالیز مناسبی از این تیم داشتیم. دو بازی کرهشمالی را بهطور کامل دیده بودیم و شناخت خوبی از آنها داشتیم. مساله این نبود که آنها را نمیشناختیم، مساله این بود که باید بازیکنان را در اختیار میداشتیم تا بتوانیم برنامه فنی را در زمین اجرا کنیم. در مورد این بازی نامتعارف صحبت نمیکنم.
سرمربی تیم امید در مورد عملکرد بازیکنان، توضیح داد: من نمیتوانم بگویم بازیکنان کم گذاشتند یا کم نگذاشتند. خودشان باید درباره این موضوع صحبت کنند. من همه آنها را دوست دارم وبسیاری از آنها را از ۱۵ سالگی میشناسم. من تکتک مردم ایران و ایرانیان خارج از کشور را به خاطر اعتمادی که به تیم امید داشتند، دوست دارم و احترام زیادی برای آنها قائلم، به همین دلیل ناراحتترین آدم روی زمین هستم که نتوانستیم انتظارات مردم را برآورده کنیم و عصبانیترین آدم هستم که چنین بازی غیرمتعارفی اتفاق افتاد که در شأن فوتبال ما نبود. اگر بازیکنان آنجا ندویدند، تقصیر من است. اگر تکل نزدند، من باید تکل میزدم و اگر شوت زدند، من باید جلوی آن را میگرفتم. تمام این مسئولیت را میپذیرم و خودم را سپر این بازیکنان میکنم، چون آنها آینده فوتبال ایران هستند.
وی درباره اینکه هفت بازیکن تیم امید قرار بوده به تیم ملی بزرگسالان دعوت شوند، گفت: متأسفانه این موضوع را شنیده بودم و چنین مسائلی طبیعتاً تأثیر خود را میگذارد. وظیفه فدراسیون این است که بازیکن را در اختیار تیم ملی قرار دهد. من همیشه به باشگاهها احترام گذاشتهام، چون آنها هزینه میکنند و حق دارند بازیکن خود را داشته باشند اما وقتی در مورد مسائل سطحی به شکل بسیار عمیق صحبت میکنیم، این موضوع به مشکل فوتبال ما تبدیل میشود. اینکه میگویند طلبکارانه صحبت کردم درست نیست. تیم ملی شرایطی به مراتب سختتر از تیم باشگاهی دارد. در باشگاه فرصت جبران دارید اما در یک تورنمنت سه مسابقه دارید و ممکن است با از دست دادن یک مسابقه، همه چیز تمام شود.
عبدی درمورد اینکه اگر قرار باشد در آینده در تیم امید ابقا شود، چه چیزی را تکرار نخواهد کرد، گفت: تجربهای که به من میگوید دوباره با این شرایط روی نیمکت بنشینم، ندارم. کاری که باید برای کشورم، جوانان و خانوادههای آنها انجام میدادم، انجام دادهام. در این سالها خانوادههایی را دیدم که شرایط اقتصادی و اجتماعی خوبی نداشتند. حتی از خودمان و دوستانمان هزینه کردیم. در تیم نوجوانان مشکلاتی مثل نداشتن کفش، بازی دوستانه، لباس و اردو داشتیم. در تیم امید اما خدا را شکر بازیکنان توانستند قراردادهای خوبی بگیرند اما در مقابل باید انتظارات را نیز برآورده کنند.
وی افزود: وقتی برزیل را شکست میدهیم، مقابل انگلیس در آخرین لحظات به تساوی میرسیم و تا دقیقه ۹۶ برای صعود جلو هستیم، همان بازیکنان اکنون در لیگ برتر حضور دارند. میتوان با همان ذهنیت تیمهای ملی را جلو برد. انتخاب شدن در تیم امید ارزش بازیکن را بالا میبرد اما اگر بازیکن آسیب ببیند یا نتواند عملکرد خوبی داشته باشد، ممکن است در باشگاه خودش دچار مشکل شود. این حق باشگاه است که بازیکنش را در اختیار داشته باشد اما باید شرایطی از سوی فدراسیون و باشگاهها ایجاد شود که بازیکنان بتوانند هم در اختیار تیم ملی و هم در اختیار باشگاههایشان باشند. اگر بخواهم چیزی را در آینده تکرار نکنم، این است که دوباره با چنین شرایطی و با این میزان استرس وارد تیمی نشوم. من با افتخار به تیم امید آمدم اما از ابتدا دو شرط داشتم، یکی در اختیار گذاشتن بازیکنان و دیگری برگزاری اردو و بازی دوستانه. اینها شرایط زیادی نیست.
عبدی گفت: زمانی که از تیم ملی جوانان استعفا دادم، بارها جلسه داشتیم و من قبول نمیکردم. در نهایت نیز برای حضور در تیم امید شرط کردم که بازیکنان در اختیار باشند و اردو و بازی دوستانه داشته باشیم. حتی در آخرین لحظهای که قرار بود به مسابقات برویم، نمیخواستم بروم اما به خاطر تیم تصمیم گرفتم تیم را تنها نگذارم. حتی درباره پاداش هم گفتم با توجه به شرایط اقتصادی کشور، اگر قرار است پاداشی پرداخت شود، آن را به افرادی بدهند که به آن نیاز دارند. تیمهای ملی باید قدرتمند باشند اما برای این کار باید شرایط لازم را مهیا کرد. نمیتوان از یک مربی انتظار داشت تیمی را در یک تورنمنت فشرده آماده کند، در حالی که بازیکنان را فقط چند روز قبل از مسابقات در اختیار دارد.
