پایگاه خبری فوتبالی - انزو فرناندز ده سال پس از آنکه در نوجوانی برای منصرف کردن لیونل مسی از خداحافظی نامه نوشته بود، این بار بهعنوان همتیمی و قهرمان جهان با اسطوره آرژانتین وداع کرد؛ رویایی که برای یک نوجوان ۱۵ ساله با چند محاسبه ساده آغاز شد و به فتح جام جهانی در کنار بت دوران کودکیاش رسید.
به گزارش فوتبالی، خداحافظی لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین برای انزو فرناندز معنایی متفاوت از بسیاری از همتیمیهای او داشت. هافبک چلسی پس از اعلام پایان دوران ملی کاپیتان آلبیسلسته، نامهای احساسی منتشر کرد؛ دومین نامهای که طی ده سال برای مسی مینویسد، اما این بار شرایط کاملاً متفاوت است. نخستین نامه به سال ۲۰۱۶ برمیگردد. مسی پس از شکست مقابل شیلی در فینال کوپا آمریکای قرن اعلام کرد دیگر برای تیم ملی آرژانتین بازی نخواهد کرد. انزو آن زمان تنها ۱۵ سال داشت و هنوز در ردههای پایه ریورپلاته بازی میکرد. او در فیسبوک متنی طولانی منتشر کرد و از مسی خواست در تصمیمش تجدیدنظر کند. ده سال بعد، همان نوجوان حالا یکی از بازیکنان اصلی آرژانتین است و نه برای درخواست بازگشت مسی، بلکه برای خداحافظی با او قلم برداشته است. انزو نوشت:
«لئو، دفعه قبل که گفتی میخواهی از تیم ملی بروی، واقعاً ناراحت شدم. آن موقع فقط یک بچه بودم و سن تو را با سن خودم حساب میکردم تا ببینم آیا ممکن است روزی فرصت بازی کردن در کنارت را پیدا کنم یا نه.»
هافبک آرژانتینی توضیح داد که در نوجوانی مرتب محاسبه میکرد چند سال از دوران حرفهای مسی باقی خواهد ماند و خودش چه زمانی میتواند به فوتبال حرفهای برسد:
«شاید احمقانه به نظر برسد، اما واقعاً این کار را میکردم. رویایم این بود که حتی اگر فقط یک بار باشد، با پیراهن آرژانتین کنار تو بازی کنم.»
آن یک بازی اما در نهایت به سالها همتیمی بودن و بزرگترین افتخار ممکن تبدیل شد. انزو ادامه داد:
«خوشبختانه برگشتی و زندگی خیلی زیباتر از چیزی شد که آن بچه تصور میکرد. فقط با تو بازی نکردم؛ اردو، رختکن، صحبتها، آغوشها، روزهای سخت و لحظات فوقالعاده را با هم تجربه کردیم و در نهایت با هم قهرمان جهان شدیم.»
فرناندز در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر در کنار مسی به قهرمانی جهان رسید؛ اتفاقی که رؤیای نوجوانی او را بسیار فراتر از چیزی که سال ۲۰۱۶ تصور میکرد محقق کرد. مسی نیز پس از آن قهرمانی، چهار سال دیگر در تیم ملی ماند و سرانجام پس از فینال جام جهانی ۲۰۲۶ دوران ملی خود را با ۲۰۷ بازی و ۱۲۵ گل به پایان رساند. انزو در بخش دیگری از نامهاش بیش از فوتبالیست بودن مسی، از رفتاری نوشت که کاپیتان آرژانتین از نخستین روز حضور او در تیم ملی داشت:
«من با هیجان بازی کردن کنار بت فوتبالیام آمدم، اما با انسانی روبهرو شدم که از همان لحظه اول کاری کرد احساس کنم یکی از اعضای گروه هستم. همیشه حرفی، نصیحتی یا آغوشی داشتی و گاهی فقط با رفتارت باعث میشدی وقتی به آرامش احتیاج داشتم، آرام شوم. هیچوقت این را فراموش نمیکنم.»
تصور نخستین اردوی آرژانتین بدون شماره ۱۰ نیز برای فرناندز دشوار است:
«امروز برایم سخت است اردوی بعدی را بدون تو تصور کنم؛ اینکه وارد زمین شوم و تو را جلوتر از خودم با پیراهن شماره ۱۰ نبینم. بعد از این همه سال، تقریباً غیرممکن است آن تصویر را به شکل دیگری تصور کنم.»
او نامه خود را با اشاره دوباره به همان پسر ۱۵ سالهای تمام کرد که زمانی برای رسیدن به مسی سالها را میشمرد:
«چقدر خوششانس بودم، لئو. چقدر آن بچهای که حسابوکتاب میکرد خوششانس بود، بدون اینکه بداند اصلاً به موقع به رویایش میرسد یا نه. ممنون بابت رفتاری که با من داشتی، تمام چیزهایی که به من یاد دادی و اینکه اجازه دادی بخشی از داستانت باشم. خیلی دلمان برایت تنگ خواهد شد، کاپیتان.»
سال ۲۰۱۶، انزو فرناندز یک نوجوان هوادار بود که از مسی التماس میکرد نرود؛ سال ۲۰۲۶، همان نوجوان در حالی با او خداحافظی کرد که رویایش را زندگی کرده بود: پوشیدن پیراهن آرژانتین کنار مسی و بالا بردن جام جهانی همراه با او.
