پایگاه خبری فوتبالی- چهره پر حاشیه فوتبال انگلیس، انتظار نداشت انگلیس تا نیمهنهایی پیشروی کند.
به گزارش فوتبالی، پل گاسکوئین، اسطوره فوتبال انگلیس، در یادداشتی احساسی به مقایسه جود بلینگام با دوران جوانی خود پرداخت و از خاطرات جام جهانی ۱۹۹۰، تجربه شهرت ناگهانی و توصیهاش به نسل جدید سهشیرها گفت.
گاسکوئین درباره ستاره رئال مادرید در تایمز نوشت: "جود بلینگام در ۲۳ سالگی همسن من در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا است. او جوانی پخته به نظر میرسد و بخشی از قدرت بدنی و دریبلهایش من را یاد خودم میاندازد. وقتی بعد از جام جهانی ۱۹۹۰ همراه تیم به لوتون برگشتیم، گری لینکر به من گفت زندگیات دیگر مثل قبل نخواهد بود. اما فکر نمیکنم این اتفاق برای بلینگام رخ بدهد، چون او به اسپانیا و رئال مادرید برمیگردد؛ جایی که آن جنون رسانهای که من در انگلیس تجربه کردم، وجود ندارد. وقتی سال ۱۹۹۲ به لاتزیو رفتم، رسانههای ایتالیا فقط به عملکردم در زمین علاقه داشتند."
گاسکوئین درباره اشکهای معروفش در جام جهانی ۱۹۹۰ گفت: "خوشحالم که بلینگام بعد از شکست مقابل آرژانتین گریه نکرد؛ بالاخره گریه کردن تخصص من است! اما مردم همیشه فکر میکردند من به خاطر محروم شدن از فینال گریه کردم. این درست نیست. من گریه میکردم چون آن کارت زرد به معنای پایان تورنمنتی بود که عاشقش شده بودم. قبل از نیمهنهایی برابر آلمان غربی، بابی به من گفت: «امروز مواظب باش، چون مقابل بهترین بازیکن دنیا، لوتار ماتئوس، بازی میکنی.» من جواب دادم: «نه رئیس، بهترین بازیکن دنیا خودم هستم.» و انصافاً هم آن روز عملکرد بهتری از او داشتم."
بازیکنان انگلیس باید به خودشان افتخار کنند: " انتقاد کردن بعد از شکست آسان است. اما بابی رابسون بعد از حذف به ما گفت: «شما باعث افتخار خودتان، خانوادههایتان، باشگاههایتان و کشورتان شدید. بازیکنان فعلی انگلیس هم باید این را به یاد داشته باشند. سال ۱۹۹۰ جایزه شخصیت ورزشی سال بی بی سی را از دست سر بابی چارلتون گرفتم. اگر امسال بلینگام این جایزه را ببرد، با کمال میل دوست دارم خودم آن را به او بدهم. البته لوک لیتلر، ستاره دارت، هم رقیب سرسختی خواهد بود!
وقتی ژاپن انگلیس را نابود کرد، فکر میکردم هیچ شانسی نداریم: "اصلاً قصد نداشتم جام جهانی را دنبال کنم. بازی دوستانه انگلیس مقابل ژاپن را دیدم و ژاپن آنها را نابود کرد. همان موقع گفتم هیچ شانسی ندارند. اما وقتی مسابقات شروع شد، همه خاطرات برایم زنده شد. انتقال آنتونی گوردون به بارسلونا هم من را یاد روزی انداخت که قبل از بازی با آلمان غربی، در تونل ورزشگاه به من گفتند مالکان یوونتوس میخواهند بعد از مسابقه با من قرارداد ببندند؛ برای همین ده دقیقه اول بازی فقط به این فکر میکردم که قرار است بازیکن یوونتوس شوم!"
گاسکوئین در ارزیابی تیم انگلیس گفت: "به نظرم انگلیس خیلی از VAR سود برد. پنالتی تکراری هری کین مقابل کرواسی و صحنه خطای ارلینگ هالند برابر نروژ نمونههایش بودند. نیکو اورایلی واقعاً من را تحت تأثیر قرار داد. بازیکن فوقالعادهای است و آینده درخشانی دارد. اما نمیفهمم چرا کول پالمر و فیل فودن به جام جهانی نرفتند. توماس توخل باید آنها را میبرد. بعضی از بازیکنانی که دعوت شدند را حتی نمیشناختم. ترنت الکساندر آرنولد بازیکن بزرگی است و جک گریلیش هم بازیکن محبوب من است، چون همیشه توپ را میخواهد، اما او هم جایی در تیم نداشت."
گاسکوئین در پایان به دوران پس از جام جهانی ۱۹۹۰ اشاره کرد: "بعد از حذف در پنالتیها، وقتی هواپیما در لوتون نشست، به کریس وادل گفتم پنالتی از دست رفتهاش احتمالاً همینجا فرود آمده است! هیچ تصوری نداشتم چه اتفاقی در انتظارم است. با کمپر پدرم به خانه برگشتیم و از او خواستم در مکدونالد توقف کنیم. وقتی وارد شدم، ظرف چند لحظه صدها نفر دورم جمع شدند و حتی همبرگرم را همانجا رها کردم."
