پایگاه خبری فوتبالی- سال ۲۰۰۶ در چنین روزی شبی بود که زیدان با یک ضربه سر، پایان تلخی برای دوران افسانهای خود رقم زد.
به گزارش فوتبالی، ۹ جولای ۲۰۰۶ یکی از فراموشنشدنیترین روزهای تاریخ جام جهانی است؛ شبی که فرانسه و ایتالیا در فینال جام جهانی آلمان ۲۰۰۶ در ورزشگاه المپیک برلین به مصاف هم رفتند. مسابقهای که نهتنها با قهرمانی ایتالیا به پایان رسید، بلکه به دلیل آخرین بازی زینالدین زیدان و صحنه جنجالی اخراج او، برای همیشه در حافظه فوتبال جهان ماندگار شد.
فرانسه بازی را طوفانی آغاز کرد و در دقیقه هفتم، زیدان با یک ضربه پنالتی چیپ تماشایی که پس از برخورد به تیر افقی وارد دروازه شد، تیمش را پیش انداخت. اما تنها ۱۲ دقیقه بعد، مارکو ماتراتزی با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند تا همهچیز از نو آغاز شود. دو تیم در ادامه موقعیتهای متعددی خلق کردند، اما دروازهبانان، بهویژه جانلوئیجی بوفون، اجازه تغییر نتیجه را ندادند و بازی به وقتهای اضافه کشیده شد.
در دقیقه ۱۱۰، اتفاقی رخ داد که به یکی از مشهورترین لحظات تاریخ فوتبال تبدیل شد. زیدان پس از درگیری لفظی با ماتراتزی، با ضربه سر به سینه مدافع ایتالیا کوبید و با کارت قرمز مستقیم از زمین اخراج شد. این صحنه، آخرین تصویر از دوران حرفهای یکی از بزرگترین فوتبالیستهای تاریخ بود؛ پایانی تلخ برای اسطورهای که میتوانست با جام جهانی از فوتبال خداحافظی کند.
در ضربات پنالتی، ایتالیا هر پنج ضربه خود را تبدیل به گل کرد، اما داوید ترزگه با برخورد توپش به تیر دروازه، تنها پنالتی از دسترفته را رقم زد تا ایتالیا با برتری ۵ بر ۳ در ضربات پنالتی، چهارمین قهرمانی خود در جام جهانی را جشن بگیرد. فابیو گروسو نیز پنالتی آخر را به گل تبدیل کرد و جام را به آتزوری هدیه داد.
اکنون، سالها از آن شب تاریخی میگذرد، اما فینال جام جهانی ۲۰۰۶ همچنان با دو تصویر به یاد آورده میشود؛ جامی که فابیو کاناوارو بالای سر برد و ضربه سر فراموشنشدنی زیدان که برای همیشه به یکی از نمادهای تاریخ فوتبال تبدیل شد.
