پایگاه خبری فوتبالی - اولیور کان پس از حذف زودهنگام آلمان از جام جهانی ۲۰۲۶، با انتشار یادداشتی انتقادی، ریشه ناکامیهای مانشافت را فراتر از نیمکت این تیم دانست و تأکید کرد مشکل اصلی، کمبود مسئولیتپذیری و ذهنیت برنده در فوتبال آلمان است.
به گزارش فوتبالی، تیم ملی آلمان با شکست مقابل پاراگوئه در ضربات پنالتی مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، برای سومین دوره متوالی نتوانست انتظارات را برآورده کند. این ناکامی پس از حذف در مرحله گروهی جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، موجی از انتقادها را در فوتبال آلمان به دنبال داشته و بسیاری درباره آینده کادر فنی این تیم صحبت میکنند. اولیور کان، دروازهبان اسطورهای فوتبال آلمان، اما معتقد است تغییر سرمربی راهحل مشکلات مانشافت نیست. او در یادداشتی که در لینکدین منتشر کرد، نوشت:
«بحث درباره اینکه سرمربی بعدی تیم ملی آلمان چه کسی باشد، چشمپوشی از اصل ماجراست. سه سرمربی در یک نقطه شکست خوردهاند؛ یواخیم لوو، هانسی فلیک و یولیان ناگلزمان. سه سبک متفاوت در فوتبال، سه شیوه متفاوت در رهبری، اما یک نتیجه یکسان؛ حذف در مرحله گروهی جامهای جهانی ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ و حالا شکست مقابل پاراگوئه در مرحله یکشانزدهم نهایی. وقتی سه مربی با رویکردهای متفاوت همگی در یک نقطه ناکام میشوند، یعنی ریشه مشکل بسیار عمیقتر از نیمکت تیم است.»
کان در ادامه به صحنهای از ضربات پنالتی برابر پاراگوئه اشاره کرد که از نگاه او، نماد وضعیت فعلی تیم ملی آلمان بود:
«یک صحنه بیش از هر آمار و تحلیلی این حذف را به تصویر کشید. در اواخر ضربات پنالتی، یوسوا کیمیش به دنبال بازیکنی میگشت که مسئولیت زدن ضربه بعدی را بپذیرد. از نظر من، این مهمترین تصویر این شکست بود. یک تیم بزرگ در چنین لحظهای به دنبال داوطلب نمیگردد؛ بلکه بازیکنانی دارد که خودشان توپ را مطالبه میکنند. توانایی تصمیمگیری و عملکرد در شدیدترین فشارها اتفاقی نیست؛ این ویژگی طی سالها شکل میگیرد، زمانی که یک بازیکن جوان بارها مسئولیت را میپذیرد، اشتباه میکند، از شکست نمیترسد و دوباره برای لحظه بعدی پیشقدم میشود.»
دروازهبان سابق بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان، فرهنگ فوتبال این کشور را نیز مورد انتقاد قرار داد و افزود:
«شاید بزرگترین سوءبرداشت ما همین باشد. همه میخواهیم در بالاترین سطح جهان موفق باشیم، اما معمولاً حاضر نیستیم بهای رسیدن به آن را بپردازیم. میخواهیم بدون تحمل فشار حداکثری به سطح قهرمانی برسیم و بدون فداکاری، نتایجی استثنایی کسب کنیم؛ در حالی که چنین چیزی ممکن نیست. مدام درباره اینکه چه کسی باید برود صحبت میکنیم و امیدواریم ناجی بعدی از راه برسد، اما کمتر از خود میپرسیم چرا سالهاست همان الگوهای تکراری را بازتولید میکنیم. چهرهها را تغییر میدهیم و نامش را تغییر میگذاریم، در حالی که پرسش اصلی همچنان بیپاسخ مانده است.»
کان در پایان تأکید کرد موفقیت در جام جهانی، پیش از هر چیز به تربیت ذهنیت بازیکنان وابسته است:
«لحظه تعیینکننده از زمانی آغاز نمیشود که بازیکن پیراهن تیم ملی را بر تن میکند؛ بلکه سالها قبل شکل میگیرد؛ از همان روزی که یک فوتبالیست جوان یاد میگیرد مسئولیت چیزی نیست که به دیگری واگذار شود، بلکه باید آن را پذیرفت. استعداد یک بازیکن را به جام جهانی میرساند، اما این مسئولیتپذیری است که تعیین میکند او و تیمش تا کجای مسیر در آن تورنمنت پیش خواهند رفت.»
