پایگاه خبری فوتبالی- علیرغم انتقاداتی که به نمایشهای تیم ملی در جام جهانی وجود دارد، بدشانسیهای زیادی هم گریبان این تیم را گرفت.
به گزارش فوتبالی، حذف تیم ملی ایران از جام جهانی با آن سناریوی باورنکردنی، یکی از تلخترین سناریوهای تاریخ فوتبال ایران بود. البته که مقصر اصلی این حذف کادر فنی و خود بازیکنان بودند که سرنوشتشان را به بازیهای دیگری گره زدند اما نباید بدشانسیهای تیم ملی در این تورنمنت را فراموش کرد.
بعضی از این بدشانسیها، اتفاقاتی است که ممکن است برای هر تیم دیگری رخ دهد، اما بدشانسیهای عجیبی هم گریبان تیم ملی ایران را گرفت که شاید در تاریخ فوتبال جهان هم کم سابقه بودند.
مرور اتفاقات عجیبی که در این تورنمنت برای تیم ملی رخ داد، میتواند جالب باشد اما این بدشانسیها باعث نمیشود که مسئولیت ناکامی تیم ملی از کادر فنی و بازیکنانش سلب شود.
هر بازی یک گل آفساید!
تیم ملی ایران به شکل شگفتانگیزی در هر بازی جام جهانی یک گل آفساید به ثمر رساند. در بازی اول مقابل نیوزیلند، این علی نعمتی بود که روی یک ضربه سر دروازه این تیم را باز کرد اما در همان صحنه هم مشخص بود که او در منطقه آفساید قرار دارد و گلش مردود خواهد شد.
در بازی مقابل بلژیک، مهدی طارمی روی یک ضربه ایستگاهی تمرین شده، دروازه تیبو کورتوا را باز کرد اما خوشحالی بازیکنان زیاد دوام نداشت چرا که در لحظه ارسال پاس توسط حاجصفی بخشی از بدن طارمی، جلوتر از مدافعان بلژیک بود و گلش آفساید اعلام شد.
در بازی مقابل مصر، تلخترین گل آفساید تاریخ تیم ملی رقم خورد. گلی که در آخرین دقیقه وقتهای تلف شده توسط شجاع خلیلزاده به ثمر رسید و در حالی که همه در حال گرفتن جشن صعود تیم ملی به مرحله یکشانزدهم نهایی بودند، مشخص شد که نوک کفش شجاع در منطقه آفساید بوده و این گل هم به شکلی ناباورانه مردود اعلام شد.
3 ضربه به تیر دروازه
شاید تیمهایی باشند که در 3 بازی مرحله گروهی جام جهانی، حتی یک بار هم تیر دروازه رقیبانشان را به لرزه درنیاورده باشند اما 3 ضربه بازیکنان تیم ملی در مرحله گروهی، به تیر دروازه حریفان برخورد کرد.
اولین بار در بازی مقابل نیوزیلند بود که این اتفاق افتاد. مهدی طارمی از میانه زمین پا به توپ شد و بعد از پیشروی تا نزدیکی محوطه جریمه حریف، در حالی که میتوانست به دو همتیمیاش هم پاس بدهد، تصمیم به شوتزنی گرفت که ضربهاش به تیر عمودی دروازه نیوزیلند خورد و گل نشد.
در بازی با بلژیک خبری از ضربه به تیر دروازه نبود، اما در مقابل مصر دو بار ضربات بازیکنان تیم ملی به تیر دروازه این تیم اصابت کرد. ابتدا در دقیقه 89 روی ارسال رضاییان، مهدی طارمی با ضربه سر تیر دروازه مصر را به لرزه درآورد و سپس در دقیقه 5+90 ضربه سر عزتاللهی روی ارسال جهانبخش به تیر دروازه خورد و آخرین فرصت تیم ملی از دست رفت.
پنالتی از دست رفته طارمی
در تاریخ بازیهای تیم ملی، پنالتی از دست رفته کم نیست. از پنالتی علی دایی مقابل عربستان تا پنالتی وحید امیری در برابر عراق! اما تا بازی با مصر، تیم ملی در جام جهانی هرگز پنالتی خراب نکرده بود. این اتفاق اما رقم خورد و مهدی طارمی پنالتی را که خودش به دست آورده بود، از دست داد و ضربه او توسط شبیر مهار شد.
همه احتمالات صعودی که رخ ندادند!
تیم ملی با تساوی مقابل مصر، سرنوشت صعودش را به بازیهای شب آخر جام جهانی و 3 بازی حساس سپرد. کافی بود در یکی از این 3 بازی نتیجه دلخواه تیم ملی به دست بیاید تا شاگردان قلعهنویی راهی مرحله یکشانزدهم نهایی شوند اما به شکلی غمانگیز، هیچ کدام از این نتایج رقم نخورد.
ابتدا در بازی غنا مقابل کرواسی، باید تیم کارلوس کیروش بر کرواسی غلبه میکرد تا ایران صعود کند و دو بازی بعدی برایش بیاهمیت شود اما تقریبا قابل پیشبینی بود که این اتفاق رخ نخواهد داد. غنا دو بر یک به کرواسی باخت تا تیم ملی برای صعود چشم به بازی ازبکستان و کنگو بدوزد.
در بازی دوم، کافی بود ازبکستان به کنگو نبازد. امیدواری زیادی وجود داشت که شاگردان فابیو کاناوارو حتی بر کنگو غلبه کنند. آنها گل برتری را هم زدند اما در ادامه 3 گل دریافت کردند و این شانس هم برای تیم ملی ایران از دست رفت.
در نهایت، فقط مساوی نشدن بازی دو تیم الجزایر و اتریش بود که میتوانست تیم ملی ایران را راهی مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی کند اما با توجه به این که با تساوی، هر دو تیم راهی مرحله بعد میشدند، قابل پیشبینی بود که بازی برنده نداشته باشد و ایران از جام جهانی حذف شود. این بازی با یک سناریوی شگفتانگیز 3 بر 3 مساوی تمام شد و ایران شانس صعود به مرحله یکشانزدهم نهایی را از دست داد.
حتی گل سوم اتریش را هم می توان عجیب و غریب توصیف کرد. این گل روی یک حمله نه چندان خطرناک به ثمر رسید. در واقع وقتی اتریشیها از سمت چپ حمله کردند، اصلا به نظر نمیرسید این توپ میتواند تبدیل به گل شود. اما ارسال بلند از سمت چپ، در کمترین فاصله با خط عرضی زمین به مهاجم اتریش رسید و او هم با پاس به عقب، توپ را برای کالادزیچ که فقط یک دقیقه قبل به زمین آمده بود مهیا کرد و ضربه او با کمترین فاصله از پای دروازهبان الجزایر، تبدیل به گل شد. واقعا شاید امید گل چنین حملهای به یکدهم هم نمیرسید اما سرنوشت این بود که گل شود و تبدیل به یکی از عوامل حذف ایران شود.
دقایق آخر بازی الجزایر-اتریش
از همان ابتدا هم مشخص بود که قرار نیست بازی الجزایر و اتریش کمکی به صعود ایران بکند. حتی وقتی اتریش دو بار از الجزایر پیش افتاد، قابل پیشبینی بود که بازی خیلی زود به تساوی خواهد کشید.
اما وقتی در دقیقه 3+90 الجزایر گل سوم را زد، ناگهان این امید به وجود آمد که تیم ملی ایران در آستانه صعود است و فقط یک دقیقه تا رخ دادن این اتفاق تاریخی فاصله دارد. ولی این فقط یک امید واهی بود. اتریش در یک حمله که خیلی هم خطرناک به نظر نمیرسید، در دقیقه 3+90 گل مساوی را زد و چند ثانیه بعد همه چیز به پایان رسید.
وقتی پرچم کرنر هم علیه ایران بود!
به جز گلهای وقتهای تلف شده، در بازی الجزایر و اتریش، یک اتفاق کمتر دیده شده دیگر هم رخ داد که به ضرر ایران رقم خورد. در حالی که اتریش در نیمه اول با یک گل پیش بود، یک توپ بلند از سوی الجزایریها به گوشه زمین اتریش ارسال شد. در حالی که به نظر میرسید این توپ به بیرون خواهد رفت، اما به پرچم کرنر برخورد کرد و در زمین ماند! در ادامه بازیکن الجزایر در نبرد با بازیکن اتریش برنده شد و توپ را تصاحب کرد و چند ثانیه بعد گل مساوی را زد! با این گل دو تیم مساوی به رختکن رفتند. شاید اگر آن توپ به بیرون میرفت، معادلات در نیمه دوم به هم میریخت اما این جا پرچم کرنر هم به ایران روی خوش نشان نداد و یک اتفاق تلخ دیگر را علیه شاگردان قلعهنویی رقم زد.
در نهایت، رقم خوردن این همه اتفاق بد علیه یک تیم در جام جهانی عجیب و شاید معنادار بود اما باز هم واقعیت اصلی این است که اگر تیم ملی همه چیز را به تقدیر و اما و اگر نمیسپرد و خودش با پیروزی مقابل نیوزیلند یا بازی هجومیتر مقابل مصر، صعودش را قطعی میکرد، هیچکدام از این اتفاقات نمیتوانست مانع صعود این تیم به مرحله یکشانزدهم نهایی شود.
