ضربه‌ای که ایران خورد؛ جام جهانی مثل تورنمنت‌های ای اف سی!

ضربه‌ای که ایران خورد؛ جام جهانی مثل تورنمنت‌های ای اف سی!

پایگاه خبری فوتبالی- فرمت خاص جام جهانی که به خاطر شبیه به تورنمنت‌های کنفدراسیون فوتبال آسیا شده بود، بلای جان ایران شد.

به گزارش فوتبالی، تیم ملی ایران با قرار گرفتن در رده نهم جدول تیم‌های سوم گروه‌ها، از راه‌یابی به مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام جهانی بازماند و از این رقابت‌ها حذف شد.

در بازی‌های روز آخر که تکلیف چند تیم سوم گروه‌ها مشخص نشده بود، بارها تیم‌های صعودکننده تغییر کردند اما در نهایت تیم ملی ایران که تا ساعاتی قبل از بازی‌های دیشب و امروز، شانس زیادی برای صعود داشت، به تلخ‌ترین و تراژیک‌ترین شکل ممکن از مسابقات حذف شد.

یکی از بازی‌هایی که در حذف تیم ملی ایران تاثیرگذار بود، تقابل تیم‌های الجزایر و اتریش بود. هر دو تیم در گروه‌شان 3 امتیازی بودند و با یک تساوی 4 امتیازی می‌شدند و به مرحله بعد می‌رسیدند و این به معنای حذف ایران بود.

 همین اتفاق رخ داد و در یک بازی پرگل و پرحادثه در دقایق پایانی، دو تیم به تساوی 3 بر 3 رسیدند و با هم راهی مرحله بعد شدند.

این نتیجه و به خصوص اتفاقات دقایق پایانی آن باعث شد تا خیلی زود در فضای مجازی و حتی رسانه ملی شایعه و اتهام تبانی این دو تیم مطرح شود که البته به وجود آمدن چنین فضایی خیلی هم غیرطبیعی نبود.

واقعیت این است که با 48 تیمی شدن جام جهانی و شانس صعود 8 تیم از 12 تیم سوم گروه‌ها به مرحله بعد، قابل پیش‌بینی بود که چنین اتفاقاتی رخ دهد و این شائبه‌ها به وجود بیاید. 

در جام‌های جهانی 32 تیمی، هیچوقت چنین ماجراهایی پیش نیامد و با توجه به این که فقط تیم‌های دوم گروه‌ها به مرحله بعد صعود می‌کردند، سرنوشت صعود هیچ تیمی، به بازی دیگری در گروهی دیگر گره نخورد. در واقع نتیجه‌ها در هر گروهی فقط روی سرنوشت تیم‌های همان گروه تاثیر می‌گذاشت!

اما وقتی فرمت برگزاری بازی‌ها کار را به جایی می‌رساند که دو تیم در یک گروه می‌توانند با به دست آمدن یک نتیجه خاص صعود کنند، طبیعی است که سرنوشت دیگر تیم‌ها برای‌شان اهمیتی نداشته باشد!

اگر به بازی الجزایر و اتریش بدبینانه نگاه شود  از دقیقه 80 تا 90 این بازی را می توان یک رسوایی دانست و حتی دو تیم را به تبانی متهم کرد اما با گل دقیقه 3+90 الجزایر چه باید کرد؟ گل دقیقه 6+90 اتریش چه؟ کجای آن گل مشکوک بود؟ 

در نهایت باید گفت که حتی ممکن است یک تفاهم ناگفته و نانوشته بین این دو تیم برقرار شده باشد، اما چطور می‌توان این ادعا را اثبات کرد؟ با کدام سند و مدرک؟ 

به نظر می‌رسد تا وقتی تورنمنتی مثل جام جهانی با این فرمت برگزار شود، رخ دادن چنین اتفاقاتی اجتناب‌ناپذیر است. بازی استرالیا - پاراگوئه هم در همین تقسیم بندی قرار گرفت.  مشابه این اتفاقات را بارها در تورنمنت‌های آسیایی دیده شده و انتقادهای فراوانی هم به این وضعیت صورت گرفته است. شاید لازم باشد فرمت جام جهانی در ادوار بعدی تغییر کند وگرنه در آینده اتفاقی که برای ایران رخ داد، برای تیم‌های دیگری هم خواهد افتاد.