پایگاه خبری فوتبالی- شهر تیخوانای مکزیک که محل استقرار تیم ملی ایران در طول برگزاری جام جهانی است، جای آرام و کمحاشیهای نیست.
به گزارش فوتبالی، در بحبوحه چالشهای مربوط به خاک آمریکا، نام «تیخوانا» به عنوان یکی از گزینههای اصلی برای برپایی کمپ تمرینی تیم ملی مطرح شد. تیخوانا، شهری مرزی در مکزیک و در مجاورت ایالت کالیفرنیای آمریکا، به دلیل موقعیت جغرافیایی و تسهیل در رفتوآمد به شهرهای میزبان، گزینهای جذاب روی کاغذ به نظر میرسید؛ اما واقعیتهای میدانی این شهر، علامت سؤالهای بزرگی را ایجاد کرد.
مزایای جغرافیایی در برابر چالشهای لجستیکی
برپایی کمپ در مکزیک به تیم ملی این امکان را میداد که از نظر آب و هوایی و ساعت بیولوژیکی، خود را با شرایط آمریکای شمالی وفق دهد، بدون اینکه درگیر محدودیتهای سختگیرانه اقامتی در داخل خاک آمریکا پیش از موعد مقرر فیفا شود. فاصله کوتاه تا مرز ساندیگو میتوانست یک مزیت استراتژیک باشد اما در بستر واقعیت، لجستیک این سفر بسیار پیچیده است. ترانزیت بازیکنان شاغل در اروپا به مکزیک، هماهنگی با خطوط هوایی و انتقال تجهیزات سنگین تمرینی به شهری که زیرساختهای آن کاملاً با استانداردهای کمپهای اروپایی یا حوزه خلیج فارس همخوانی ندارد، از همان ابتدا یک ریسک بزرگ مدیریتی به شمار میرفت.
دغدغههای امنیتی و روانی
تیخوانا در ادبیات بینالمللی همواره با چالشهای امنیتی، فعالیت کارتلهای مواد مخدر و ناآرامیهای شهری شناخته میشود. اگرچه مناطق لوکس و ورزشی این شهر تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارند، اما بار روانی ناشی از حضور در چنین محیطی نمیتواند بیتاثیر باشد.
تمرکز بازیکن فوتبال در اردوی پیش از جام جهانی باید معطوف به تاکتیکهای حریفان باشد، نه نگران از وضعیت حواشی پیرامون هتل یا مسیرهای تردد به زمین تمرین. فدراسیون فوتبال با انتخاب یا حتی بررسی جدی این گزینه نشان داد که در بنبست گزینههای تمرینی، گاهی مجبور به پذیرش شرایطی میشود که با استانداردهای یک تیم مدعی در جام جهانی فاصله فراوانی دارد.
کمپ تیخوانا؛ انتخابی میان اجبار، جغرافیا و حواشی













