پایگاه خبری فوتبالی- تیم ملی برزیل برای فتح نخستین قهرمانی جهان پس از ۲۴ سال، امسال با یک ترکیب کاملاً تهاجمی پا به عرصه میگذارد.
به گزارش فوتبالی، کارلو آنچلوتی با ۴ مهاجم در ترکیب و یک سیستم ۲-۴-۴ جسورانه، به دنبال جبران عدم هماهنگی تیم در دیدارهای تدارکاتی و تنها ۴ بازی رسمی با اتکا به قدرت فردی ستارگان است.
با این حال، آمارها نشان میدهد که درخشش فوقستارگان رئال مادرید و بارسلونا در اروپا، در تیم ملی تکرار نمیشود. وینیسیوس جونیور با ۰.۷۹ مشارکت گل در هر بازی در مادرید، این آمار را در برزیل به ۰.۳۶ رسانده است.
رافینیا نیز با ۰.۷۲ در بارسا، در تیم ملی ۰.۴۷ مشارکت گل ثبت کرده است. به همین دلیل، آنچلوتی قصد دارد با زوج وینیسیوس و رافینیا در قلب خط حمله چیدمانی که ۵۷٪ و ۴۳٪ دقایق این دو را شامل میشود و تکیه بر سرعت رایان ستاره بورنموث و متئوس کونیا ستاره منچستریونایتد مشکل را حل کند.
اما مهمترین برگ برنده آنچلوتی، تثبیت یک دفاع مستحکم در کنار حملات برقآسا است. برزیل در دیدارهای خود برابر حریفان اروپایی یعنی برد مقابل کرواسی و باخت به فرانسه، به طور میانگین تنها ۴۵.۵٪ مالکیت توپ داشته و در عوض، ۱۹ شوت از ضدحملات سریع زده است.
ستون این خط دفاعی، زوج مارکینیوش و گابریل ماگالائش هستند که با هم تنها ۲ بازی انجام دادهاند اما هر دو با کلین شیت و پیروزی همراه بوده است یعنی ۳-۰ برابر شیلی و ۲-۰ برابر سنگال.
نکته نهایی، نیمار است. او با وجود مصدومیتهای متعدد و نیمکتنشینی در سانتوس، با ۱۷ گل و ۸ پاس گل در ۴۳ بازی، آماری فراتر از یک بازیکن معمولی داشته. او در جام جهانی ۲۰۲۶ فقط یک بازیکن تعویضی نیست؛ او آخرین مهرهای است که میتواند جادوی قدیمی را در لحظات حساس احیا کند.
برزیل برای ششمین ستاره، یا باید روی موج حملات سوار شود یا به دفاع و نیمار در آخرین نفس تکیه کند.
