پایگاه خبری فوتبالی - سال ۲۰۱۰ در چنین روزی، اینتر به بزرگترین افتخار تاریخش دست پیدا کرد.
به گزارش فوتبالی، شانزده سال پیش در چنین روزی، اینتر با پیروزی دو بر صفر برابر بایرن مونیخ در ورزشگاه برنابئو در شهر مادرید، سهگانه تاریخی خود را کامل کرد؛ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا پس از فتح سری آ و جام حذفی ایتالیا، دستاوردی که هنوز هم از آن به عنوان یکی از کاملترین فصلهای تاریخ یک باشگاه یاد میشود. در آن شب بهیادماندنی، دیگو میلیتو با دو گل خود در دقایق میانی هر دو نیمه، سرنوشت فینال را رقم زد و اینتر را پس از ۴۵ سال دوباره بر بام اروپا نشاند.
ترکیب اصلی اینتر در آن دیدار، امروزه بارها بازنشر میشود و بسیاری از هواداران آن را تیمی بدون نقطه ضعف توصیف میکنند: ژولیو سزار در دروازه، مایکون، لوسیو، والتر ساموئل و کریستین کیوو در خط دفاع؛ خاویر زانتی و استبان کامبیاسو به عنوان دو هافبک میانی جنگنده و هوشمند؛ وسلی اسنایدر در نقش مغز متفکر پشت مهاجمان؛ و در خط حمله، ساموئل اتوئو، دیگو میلیتو و گوران پاندف که با دوندگی، فداکاری و هوش تاکتیکی، هم در دفاع کمک میکردند و هم در ضدحملات مرگبار ظاهر میشدند.
روی نیمکت، ژوزه مورینیو با چیدمان ۱-۳-۲-۴ و برنامهای کاملا مشخص برای بستن فضاها و ضربه زدن در لحظه مناسب، نبرد تاکتیکی را از لوئیس فنخال برد. اینتر با بلوک دفاعی منسجم، بایرن را وادار به شوتهای کماثر از دور کرد و هر بار که توپ را به دست میآورد، با پاسهای عمقی اسنایدر و دویدنهای میلیتو و اتوئو، خط دفاع حریف را میشکافت.
