پایگاه خبری فوتبالی - یوفا با هدف افزایش سطح کیفی رقابتها و پایان دادن به بازیهای یکطرفه و خستهکننده، انقلابی در سیستم انتخابی تورنمنتهای بزرگ ایجاد کرده است.
به گزارش فوتبالی، بر اساس مصوبه جدید کمیته اجرایی یوفا در استانبول، بعد از یورو ۲۰۲۸، ساختار انتخابی جام جهانی و جام ملتهای اروپا تغییرات بنیادینی خواهد داشت تا دیگر شاهد تقابلهای نابرابر بین قدرتهای بزرگ و تیمهای کوچک (مانند سن مارینو، جزایر فارو یا آندورا) نباشیم.
فرمت جدید؛ از سیستم سوئیسی تا گروههای ۱۲ تیمی
این ساختار جدید که از ردهبندیهای لیگ ملتهای اروپا الهام گرفته، ترکیبی از سیستم سوئیسی (مشابه فرمت جدید رقابتهای باشگاهی یوفا) است. جزئیات این فرمت به شرح زیر است:
- لیگ ۱: شامل ۳۶ تیم برتر اروپایی و در ۳ گروه ۱۲ تیمی.
- لیگ ۲: از رتبه ۳۷ تا ۵۴ یا ۵۵ و شامل ۱۸ یا ۱۹ تیم (بسته به وضعیت بازگشت روسیه به رقابتهای بینالمللی) در قالب سه گروه ۶ تیمی (یا دو گروه ۶ تیمی و یک گروه ۷ تیمی). این لیگ ۲ سهمیه تضمینشده در یورو خواهد داشت.
- نحوه تقابلها: هر تیم ۶ بازی (۳ بازی خانگی، ۳ بازی خارج از خانه) انجام خواهد داد که حریفان بر اساس سیدبندی رنکینگ انتخاب میشوند.
در فرمت جدید، تعداد مشخصی از تیمهای هر گروه در لیگ ۱ مستقیماً به تورنمنت اصلی صعود میکنند. برای پر کردن سهمیههای باقیمانده (مثلاً ۲۴ تیم برای یورو یا ۱۶ تیم اروپایی برای جام جهانی)، یک سیستم پلیآف طراحی شده که ترکیبی از تیمهای لیگ ۱ و لیگ ۲ خواهد بود. همچنین میزبانان تورنمنتها نیز در این پروسه شرکت داده میشوند.
آیا عدالت رعایت شده؟ سایه سنگین «آسیبشناسی» یوفا
اگرچه الکساندر چفرین، رئیس یوفا، تأکید دارد که این تغییرات برای «تعادل رقابتی» و «جذابیت بیشتر برای هواداران» است، اما منتقدان نظری متفاوت دارند. نکته کلیدی اینجاست که برخی معتقدند این ساختار جدید دچار یک مصداق بزرگ از مباحث «آسیبشناسی» (Pathology) شده است:
«چرا تیمهای با رنکینگ پایینتر از ۳۶ باید دو سهمیه تضمینشده در یورو داشته باشند؟ این سیستم کمی غیرطبیعی است؛ چرا که گاهی داشتن رنکینگ ۳۷ نسبت به ۳۶ مزیت بیشتری دارد، چون حریفان آسانتری در مرحله انتخابی به تور تیم میخورند. در مسابقات قهرمانی، فقط بهترینها باید بازی کنند، نه اینکه «بهترینِ ضعیفترینها» هم به اجبار اضافه شوند.»
چرا این تغییر رخ داد؟
- فشار پخشکنندگان و قدرتهای بزرگ: تیمهایی مثل انگلیس و سایر قدرتهای اروپایی که همواره به راحتی به تورنمنتها صعود میکردند، به دنبال بازیهای رقابتیتر برای جذب مخاطب بودند.
- حذف بازیهای بیهدف: کاهش «بازیهای مرده» (بازیهایی که نتیجهشان پیش از شروع مشخص است).
- نارضایتی تیمهای کوچک: طبیعتاً کشورهای کوچکتر که تا پیش از این صرفاً با امید به دیدارهای بزرگ و تبلیغاتی در انتخابیها شرکت میکردند، اکنون شانسشان برای رسیدن به رقابتهای مهم افزایش مییابد.
