دبل لامین کامارا کافی نبود؛ کامبک دیوانه‌وار استراسبورگ و پایان امید اروپایی موناکو!

دبل لامین کامارا کافی نبود؛ کامبک دیوانه‌وار استراسبورگ و پایان امید اروپایی موناکو!

پایگاه خبری فوتبالی - در شبی پر از شوک، گل و آشوب تاکتیکی در لیگ ۱، استراسبورگ در یک جدال ۹ گله نفس‌گیر، موناکوی بحران‌زده و پر از مصدوم را ۵-۴ شکست داد؛ نتیجه‌ای که هم جشن پایان فصل را برای میزبان ساخت و هم رؤیای اروپایی موناکو را خاک کرد.

به گزارش فوتبالی، استاده دِلا مِنائو صحنه یکی از دیوانه‌وارترین بازی‌های فصل لیگ ۱ بود؛ شبی که در آن استراسبورگ ۵-۴ موناکو را شکست داد تا پایان فصلی پر از فراز و نشیب را با یک جشن تمام‌عیار خانگی امضا کند. شرایط جدول پیش از آغاز بازی، شفاف و بی‌رحم بود: موناکو برای زنده نگه داشتن شانس حضور در اروپا، به پیروزی و البته لغزش رقبا نیاز داشت و استراسبورگ به دنبال یک پایان باشکوه برای فصلی بود که در آن بارها تا آستانه موفقیت پیش رفت، اما در لحظات کلیدی کم آورد.

استراسبورگ با سیستم ۱-۳-۲-۴ و تحت هدایت اُنیل، بازی را تهاجمی آغاز کرد؛ پرس از بالا، استفاده حداکثری از عرض زمین و تلاش برای خفه کردن بازی‌سازی موناکو در همان نیمه حریف. در مقابل، موناکوی پوکونیولی با آرایش ۱-۲-۴-۳ به میدان آمد؛ تیم مهمان بیشتر روی گذارهای سریع، خلاقیت مَگنِس اَکلیوش در بین خطوط و تحرک فولارین بالوگون در خط حمله حساب کرده بود. از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که هیچ‌یک از دو خط دفاع، روز آرامی در پیش ندارند. از نظر آماری، این موناکو بود که ظاهراً کنترل بازی را در دست داشت:

  • مالکیت توپ: ۵۹/۸٪ به نفع موناکو
  • شوت‌ها: ۲۱ شوت (۸ در چارچوب) برای موناکو، مقابل ۱۵ شوت (۷ در چارچوب) برای استراسبورگ
  • تماس در محوطه جریمه حریف: هر دو تیم ۳۱ لمس توپ در باکس حریف
اما تفاوت اصلی جایی دیگر رقم خورد؛ استراسبورگ در زدن ضربات نهایی بی‌رحم‌تر بود. دروازه‌بان میزبان با ۶ سیو نقش مهمی در پیروزی داشت، در حالی که دروازه‌بان موناکو فقط دو مهار ثبت کرد. ۳۳ دفع توپ مدافعان استراسبورگ نیز نشان می‌داد که در نیمه دوم تحت فشار خفه‌کننده مهمان قرار گرفته بودند، اما با زحمت توانستند از فروپاشی کامل فرار کنند. انرژی، پرس‌های پرفشار و شجاعت هجومی استراسبورگ در نهایت همان چیزی بود که ساختار دفاعی آسیب‌پذیر و کم‌عمق موناکو را از هم پاشید. این مسابقه چیزی شبیه یک ترن‌هوایی احساسی بود. استراسبورگ چند بار جلو افتاد، موناکو هر بار تلاش کرد برگردد، و در تمام طول ۹۰ دقیقه این حس وجود داشت که هیچ نتیجه‌ای امن نیست.

در دقایق پایانی، هر دو تیم همه‌چیز را روی میز گذاشتند؛ دفاع‌ها عملاً از هم باز شده بود و بازی بیشتر شبیه یک «شوت‌آوت خیابانی» شده بود تا یک دیدار تاکتیکی لیگ ۱. در نهایت، استقامت ذهنی و استفاده از اشتباهات دفاع موناکو باعث شد استراسبورگ در میان شادی تماشاگران خسته اما خوشحال خود، پیروزی ۵-۴ را قفل کند. برای موناکو، لامین کامارا ۲ بار، آنسو فاتی و بازیکن حریف به اشتباه گلزنی کردند و برای استراسبورگ نیز سباستین ناناسی و مارشیال گودو ۲ بار و دیگو موریرا یک بار گل زدند. در سطح نوآنس تاکتیکی، تقابل کاملاً مشخص بود:

  • استراسبورگ با پرس از بالا، اورلود در کناره‌ها و فشار روی بازی‌سازی از عقب، اجازه نداد موناکو با خیال راحت از خط دفاعی خودش توپ را بیرون بیاورد.
  • موناکو با درصد پاس صحیح ۸۶/۲٪ و مالکیت بالا، روی کاغذ تیم مسلط میدان بود، اما در لحظات حساس، نتوانست موج حمله‌های میزبان را مهار کند.
برای موناکو که در پنج بازی آخر خارج از خانه همیشه بیش از یک گل زده بود، این بار خط حمله طبق عادت کارش را انجام داد، اما فروپاشی دفاعی و کمبود بازیکنان کلیدی، دوباره هزینه سنگینی روی دست تیم گذاشت؛ شکستی که برخلاف انتظارات کارشناسان و بازار شرط‌بندی رقم خورد، چون بسیاری، با توجه به انگیزه اروپایی موناکو، آن‌ها را شانس اول پیروزی می‌دانستند. 

در نهایت استراسبورگ فصل را با ۱۵ برد، ۸ تساوی و ۱۱ باخت، ۵۸ گل زده و ۴۷ گل خورده به پایان رساند و در رده هشتم ماند. موناکو با ۱۶ برد، ۶ تساوی و ۱۲ باخت، ۶۰ گل زده و ۵۴ گل خورده، فصل را بدون سهمیه اروپایی به پایان رساند تا شکست در این بازی به معنای خاموش شدن کامل رویای اروپا باشد.

حالا با پایان فصل، نگاه هر دو باشگاه به تابستان و تغییرات پیش‌رو دوخته شده است. در استراسبورگ، کادر فنی به رهبری اُنیل باید در جلسات فنی تابستانه، مسیر رسیدن به جمع مدعیان بالای جدول و حتی تاپ‌فایو را ترسیم کند. واحد پزشکی تحت نظر فابیو مارتینز نیز احتمالاً به‌خاطر حجم مصدومیت‌ها زیر ذره‌بین خواهد رفت. در موناکو هم سؤال‌ها کم نیست؛ عمق ترکیب؟ مدیریت مصدومیت‌ها؟ ساختن شاکله‌ای که فقط «وعده» ندهد، بلکه واقعاً تیم را به اروپا برگرداند؟