پایگاه خبری فوتبالی - گاهی فوتبال نه با مدال، که با اشکهای بیصدا در راه بازگشت به خانه تعریف میشود. هارتسِ شجاع، تنها چند دقیقه تا شکستن طلسم ۴۱ ساله فاصله داشت، اما این بار هم، سلتیک پایانِ داستان را به نفع خودش تغییر داد. فوتبال، گاهی بیش از حد بیرحم است. برای این بازیکنان، این درد تا ابد زنده خواهد ماند.
به گزارش فوتبالی، هارتس پس از ۲۵۰ روز تکیه زدن بر صدر جدول لیگ اسکاتلند، دراماتیکترین پایان ممکن را تجربه کرد؛ آنها در آخرین دقایق هفته پایانی، نه تنها به سلتیک باختند و جام را به آنها واگذار کردند، بلکه رویای پایان دادن به سلطه چهار دههای دو قطبی فوتبال اسکاتلند را نیز بر باد رفته دیدند.
دنیای فوتبال شب گذشته شاهد یکی از بیرحمانهترین صحنههای خود بود. بازیکنان هارتس در حالی که تنها چند دقیقه تا لمس جامی که ۶۰ سال انتظارش را میکشیدند فاصله داشتند، در ضربهای مرگبار مقابل سلتیک، صدر جدول و قهرمانی را تقدیم حریف کردند. تصاویر منتشر شده از بازیکنان این تیم در مسیر بازگشت به شهر، نشاندهنده عمق فاجعه است؛ آنها حتی فرصت تعویض لباسهای خود را نیافتند و با همان چهرههای در هم شکسته و لباسهای غرق در عرقِ ناشی از جنگی که باخته بودند، به خانه بازگشتند.
پایان یک رویای ۴۱ ساله
اگر هارتز در این مسابقه پیروز میشد، تاریخساز میشد. پس از سال ۱۹۸۵ که آبردینِ افسانهای با هدایت سر الکس فرگوسن توانست طلسم سلطه رنجرز و سلتیک را بشکند، هیچ تیم دیگری موفق به فتح لیگ اسکاتلند نشده بود. هارتس تا چند قدمی شکستن این سلطه پیش رفت، اما تقدیر فوتبالی در لحظات پایانی روی دیگرش را به آنها نشان داد.
این اتفاق، یادآور ضربالمثل معروف میان فوتبالیهاست: «فوتبال زیباست، اما گاهی اوقات بیش از حد بیرحم است.» هارتسیها حالا باید با کابوسِ ۲۵۰ روز صدرنشینی که در یک لحظه تباه شد، دست و پنجه نرم کنند.
