پایگاه خبری فوتبالی - امروز یک روایت احساسی و فوتبالی زیاد تکرار میشود؛ ۲۷ سال پیش، لوئیز انریکه در تیم اصلی بارسلونا بازی میکرد و میکل آرتتا هافبک جوان تیم دوم همین باشگاه بود؛ حالا همان دو نفر، در قامت سرمربیان آرسنال و پاری سن ژرمن، در دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا روبهروی هم قرار میگیرند.
به گزارش فوتبالی، روزنامههای اسپانیایی امروز با انتشار تصاویر قدیمی از آن دوران، این فینال را دوئل دو چهره برخاسته از یک مدرسه فوتبالی توصیف کردهاند.
در اواخر دهه نود میلادی، لوئیز انریکه یکی از چهرههای مهم تیم اصلی بارسلونا بود؛ بازیکنی چندپسته، جنگنده و محبوب که زیر نظر مربیانی مانند لوئیس فن خال بازی میکرد. در همان زمان، میکل آرتتا نوجوانی بود که در تیم دوم بارسلونا و آکادمی باشگاه رشد میکرد، در همان مجموعه تمرینی، زیر همان فلسفه فوتبالی و با رؤیای رسیدن به تیم اصلی.
رسانههای اسپانیایی امروز یادآوری کردهاند که آرتتا در آن سالها بارها از نزدیک تمرین و بازیهای انریکه و دیگر ستارههای تیم را تماشا میکرد و آن نسل برای او الگوی فوتبالی بود.
مسیر این دو اما پس از آن کاملا متفاوت شد. لوئیز انریکه پس از پایان دوران بازی، وارد مربیگری شد، از تیمهای پایه و سلتاویگو به نیمکت بارسلونا رسید، با این تیم سهگانه تاریخی گرفت، سپس هدایت تیم ملی اسپانیا را بر عهده گرفت و حالا با پاری سن ژرمن دوباره در آستانه قهرمانی اروپا قرار دارد.
در مقابل، آرتتا که هرگز در تیم اصلی بارسلونا جا نیفتاد، مسیرش را از باشگاههایی مانند رنجرز، رئال سوسیداد، اورتون و آرسنال بهعنوان بازیکن ادامه داد و بعد، در کنار پپ گواردیولا در منچسترسیتی بهعنوان دستیار، وارد دنیای مربیگری شد تا سرانجام روی نیمکت آرسنال بنشیند.
با وجود تفاوت مسیر، ریشههای فوتبالی این دو سرمربی مشترک است: هر دو محصول مکتب بارسلونا و آکادمی معروف این باشگاه هستند؛ مکتبی که بر مالکیت توپ، ساخت بازی از عقب، پرس هوشمندانه و نظم تاکتیکی در تمام خطوط تأکید دارد.
فینال آرسنال و پاری سن ژرمن فقط جدال دو تیم بزرگ نیست؛ بلکه داستانی است درباره گذر زمان، تأثیر یک مکتب فوتبالی و راههای متفاوتی که میتواند دو شاگرد یک مدرسه را دوباره در اوج به هم برساند.
بارسلونا 
