پایگاه خبری فوتبالی- تیم ملی باوجود شرایط ویژه موجود در کشور و جنگ تحمیلی، طبق برنامه قبلیاش در فیفادی فروردین 1405 برابر نیجریه و کاستاریکا قرار گرفت و این فرصت طلایی را از دست نداد.
به گزارش فوتبالی، باخت دو بر یک به نیجریه و پیروزی 5 گله برابر کاستاریکا، نشانهها و نتایجی مهم برای تیم ملی و کادر فنیاش در فاصله کمتر از 3 ماه تا جام جهانی 2026 داشت و برای هواداران و بینندگان هم موارد زیادی را عیان کرد.
«فوتبالی» با مرور چندباره این دو بازی و پس از تجزیه و تحلیل آنچه در این 180 دقیقه رقم خورد، تلاش کرده در چند قسمت، خروجیِ سفر به آنتالیا را بررسی کند.
راحتی
لیگ برتر تعطیل شده و بعید است ادامه آن را شاهد باشیم و این احتمالا بهترین خبر برای امیر قلعهنویی خواهد بود که خیالش حداقل از سمت چپ خط دفاع تیم ملی راحت شده و تا اطلاع ثانوی دوست ندارد این آرامش را از دست بدهد.
برخلاف سمت راست تیم ملی که قسمتهای جدیدی به سریال کاندیداهایش برای حضور در جام جهانی اضافه میشود، سمت چپ خیلی زود کارش را تمام کرد، بارش را بست و میلاد محمدی و احسان حاجصفی را به بزرگترین فستیوال فوتبالی دنیا فرستاد.
تیر خلاص
اردوی آنتالیا، تیر خلاصی بود به همه آنهایی که فکر میکردند هنوز شانس حضور در جام جهانی و بازی به عنوان مدافع چپ را دارند. در این 2 بازی حتی فرصت به ابوالفضل جلالی که در اردو حضور هم نرسید داشت. قلعهنویی تصمیم گرفت آخرین سعی و خطاها را با محمدی و حاجصفی انجام دهد و تصمیم نهاییاش را بگیرد.
دور، خیلی دور
مدافعان چپ حاضر در فوتبال ایران، فاصلهای طولانی با دو مرد فعلا منتخب دارند. ابوالفضل جلالی بعد از فصل درخشانش در لیگ 23، به تنظمیات کارخانه برگشته و حتی دیگر مدافع ثابت استقلال هم نیست. حسین گودرزی در استقلال، تاوان تلورانس بالای بازیاش را خواهد داد وقتی جام جهانی را از خانه تماشا کند. محمد نادری با وجود اینکه مدافعی استاندارد برای تراکتور بوده، کمتر جایی در دایره مردان ملی داشته و دارد. میلاد زکیپور چه در استقلالِ فصل قبل و چه در سپاهانِ این فصل، هرگز وارد دایره مردان ترکیب اصلی نشد.
کاش تست میشد
بزرگترین ابهام تیم ملی در سمت چپ، ابوالفضل رزاقپور است. او چه فصل قبل در گلگهر و چه این فصل در فولاد، جزو 3 مدافع چپ برتر فوتبال ایران بود اگر نخواهیم بهترین معرفیاش کنیم. یک بار در آستانه اردوی تیم ملی مصدوم شد و دیگر رنگ اردو را ندید در حالی که لیاقت تست شدن را داشت تا ثابت شود به درد تیم ملی میخورد یا نه.
توازن
میلاد محمدی، مدافع چپ اصلی تیم ملی در جام جهانی خواهد بود. او در اردوی آنتالیا، روی فرم نشان داد و بخصوص برابر نیجریه در نیمه اول، خودش و تواناییهایش را ثابت کرد. قلعهنویی با دعوت از حاجصفی، اجبارش را نشان داد. او وقتی از لیگ برتر و مدافعان چپش ناامید شد به حاجصفی روی خوش نشان داد که این فصل در سپاهان، جزو خوبها بود. حاجصفی و تجربهاش میتواند به عنوان آلترناتیو محمدی به کار بیاید.
این 3 نفر
جز محمدی و حاجصفی، تیم ملی 3 مهره ویژه دارد که میتوانند در مواقع لزوم، در این سمت زمین بازی کنند اگرچه مدافع چپ تخصصی نیستند. دانیال اسماعیلیفر در سمت چپ تراکتور، بازی کرده و نشان داده در این قسمت زمین هم کارآمد است.
قلعهنویی شاید با بردن او به جام جهانی، نفر پنجمی (2 مدافع راست و 2 مدافع چپ) داشته باشد که به درد هر دو سمت زمین بخورد. امید نورافکن را هم نباید فراموش کرد. او در همه پستهای بازیاش، گزینه اول نخواهد بود ولی به دلیل تعدد پست بازی (از هافبک دفاعی تا مدافع چپ و حتی وینگر)، میتواند یکی از 3 بازیکن ویژه قلعهنویی (3 دروازهبان، 2 بازیکن برای هر یک از 10 پست دیگر و 3 بازیکن اضافه برای لیست 26 نفره) برای حضور در جام جهانی باشد. و نباید علی نعمتی را هم فراموش کرد که فعلا گزینهای برای بازی در مرکز خط دفاع است ولی میتواند مدافع چپ هم باشد.
