پایگاه خبری فوتبالی- ورزشگاه امارات، سهشنبه ۵ می ۲۰۲۶، لحظهای را به خود دید که در قاب دوربینها جاودانه شد.
به گزارش فوتبالی، در دقیقه ۴۵، زمانی که توپ از دریچه اشتباه یان اوبلاک به بوکایو ساکا رسید و او از نزدیکترین فاصله دروازه اتلتیکو مادرید را گشود، میکِل آرتتا دیگر نتوانست خود را کنترل کند.
تصاویر لحظه به لحظه نشان میدهد که آرتتا پس از ورود توپ به تور، ناگهان از کادر فنی جدا میشود. او مشتهایش را گره میکند، به سمت خط میانی میدود و فریادی بلند سر میدهد که ترکیبی از خشم مقدس، رهایی و غرور بود. این حرکت او چنان شدید بود که هواداران حاضر در ورزشگاه را به دیوانگی کشاند و دریای قرمز امارات را به جوشش آورد.
او سپس به سمت نیمکت برگشت و هر یک از دستیارانش را در آغوش گرفت؛ گویی میخواست این لحظه تاریخی را با آنها تقسیم کند. این واکنش شدید، کاملاً در تضاد با خونسردی مثالزدنی او در کنفرانسهای خبری بود و عمق باور او به تیمش را نشان میداد.
این انفجار احساسات ریشه در وعدهای داشت که آرتتا ۲۴ ساعت پیش از بازی داده بود. او در نشست خبری با چشمانی برقزده گفته بود: «فردا تیم من مانند یک هیولا به میدان خواهد رفت».
هواداران آرسنال که سالها طعم تلخ نیمهنهاییهای لیگ قهرمانان را چشیده بودند از جمله حذف توسط پیاسجی در فصل قبل)، از این شعار روحیه گرفتند. آرتتا در آستانه این بازی تاریخی گفت: «زمانی که در مقابل چنین فرصتی قرار میگیری، یعنی آماده تحویل دادن هستی. ما ۲۰ سال برای این لحظه کار کردهایم و بسیار گرسنهایم».
جالب اینجاست که درست مانند قبل از بازی، آرتتا شهامت به خرج داده بود و به جای استفاده از مارتین اودگارد یا مارتین زوبیمندی، از مایلز لوئیس-اسکلی نوجوان در میانه میدان استفاده کرد و ریکاردو کالافیوری را در دفاع چپ قرار داد. اعتماد او به بازیکنان آکادمی، با گلزنی ساکا پاسخ داده شد تا لحظه خوشحالی او به نمادی از تحقق یک رویا تبدیل شود.
با این گل، رویای آرتتا برای حضور در فینال بوداپست به واقعیت نزدیک شد و عکس او در حال فریاد زدن، به یکی از نمادینترین تصاویر تاریخ مدرن آرسنال تبدیل شد.


آرسنال 







