پایگاه خبری فوتبالی- تیم ملی با وجود شرایط ویژه موجود در کشور و جنگ تحمیلی، طبق برنامه قبلیاش در فیفادی فروردین 1405 برابر نیجریه و کاستاریکا قرار گرفت و این فرصت طلایی را از دست نداد.
به گزارش فوتبالی، باخت دو بر یک به نیجریه و پیروزی 5 گله برابر کاستاریکا، نشانهها و نتایجی مهم برای تیم ملی و کادر فنیاش در فاصله کمتر از 3 ماه تا جام جهانی 2026 داشت و برای هواداران و بینندگان هم موارد زیادی را عیان کرد.
«فوتبالی» با مرور چندباره این دو بازی و پس از تجزیه و تحلیل آنچه در این 180 دقیقه رقم خورد، تلاش کرده در چند قسمت، خروجیِ سفر به آنتالیا را بررسی کند.
سردرگمی ادامه دارد
هیچ گرهای باز نشد، گره محکمتر شد و سردرگمی ادامه دارد؛ خروجی اردوی آنتالیا درباره سمت راست تیم ملی چنین گزاره مجهولی بود. در فاصله کمتر از 3 ماه تا جام جهانی 2026، قلعهنویی و کادر فنیاش همچنان به دنبال حل معادلات این قسمت زمین هستند که هر روز بیشتر، پیچیدهتر و سختتر هم میشود.
شرح
45 دقیقه ابتدایی بازی با نیجریه به آریا یوسفی رسید. او در سمت راست زمین این بار به عنوان وینگبک بازی کرد و جزو 3 بازیکن برتر تیم ملی (در کنار میلاد محمدی و سامان قدوس) بود. در نیمه دوم، هم صالح حردانی به زمین رفت و هم رامین رضاییان. حردانی جای کنعانیزادگان را گرفت و به عنوان یکی از 3 مدافع مرکزی به زمین رفت. رضاییان جانشین یوسفی شد و توانست گل تیم ملی را بسازد. برابر کاستاریکا، دانیال اسماعیلیفر به عنوان مدافع راست بازی کرد و طبق معمول نمره قبولی گرفت و سپس جایش را به رامین رضاییان داد.
تفسیر
امیر قلعهنویی تا چند ماه قبل، دغدغه خاصی برای سمت راست زمین در فاز دفاعی نداشت. آریا یوسفی روی مسیری استاندارد حرکت میکرد و صالح حردانی هم کاملا روی فرم بود. ناگهان اما رامین رضاییان در استقلال، درخشید و سپس در فولاد تبدیل به یک شاهمهره شد. وقتی هم این نفرات مصدوم و دور از تیم ملی بودند، دانیال اسماعیلیفر به اردو دعوت شد و درخشید. در فاصله کمتر از 3 ماه تا جام جهانی، ناگهان سمت راست زمین در فاز دفاعی با حضور 4 مهره، وارد لیست دغدغههای قلعهنویی شد؛ چه کسانی خط بخورند؟ چه کسانی به جام جهانی بروند؟
تفهیم
این 4 نفر تا آخرین روز برای حضور در لیست تیم ملی، هم شانس دارند و هم شانس ندارند. در خصوص هر 4 نفر، نکاتی وجود دارد که برایشان نمرات مثبت و منفی درج کرده و در نهایت برآیندی را نشان میدهد.
صالح حردانی در کارهای دفاعی، مدافع بسیار سختگیری است. او در امور هجومی هم میتواند تاثیر بگذارد به خصوص که ناگهان با یک استارت عجیب و غریب از یکسوم دفاعی خودی به سمت زمین حریف میتازد.
رامین رضاییان چندان در امور دفاعی توانمند نیست و به خصوص در هماهنگی با سایر مردان این زنجیره قرار ندارد و بارها عاملی برای شکسته شدن خط آفساید بوده است؛ گل سوم قطر به ایران در جام ملتها و گل نساجی به استقلال در لیگ 24. اما در امور هجومی، رضاییان یک همهفنحریف است؛ هم خوب گل میسازد، هم در زدن ضربه نهایی هنرمند و توانمند است، هم گلساز خوبی هست و ارسالهایش یک خطر بالقوه محسوب میشود.
دانیال اسماعیلیفر، مخلوطی از حردانیِ دفاعی و رضاییانِ هجومی است و احتمالا بهینهترین انتخاب برای بازی در سمت راست تیم ملی. نکته منفی او، تجربه پایین بازیهای ملیاش است که کسی نمیداند چرا در این یک دهه اخیر و به خصوص در دوران کیروش هرگز وارد دایره مردان ملی نشد.
آریا یوسفی، یکی از آنهایی است که قلعهنویی با تکیه بر او، میتواند معدل سنی تیم ملی را پایین بیاورد. یوسفی در امور دفاعی، بالاتر از رضاییان، پایینتر از حردانی و تقریبا مدافعی مانند اسماعیلیفر است. در کارهای هجومی اما یوسفی از حردانی و اسماعیلیفر بهتر است و با رضاییان برابریِ برآیند دارد: گلزنی بهتر و گلسازی ضعیفتر.
نتیجه
قلعهنویی در اردوی آنتالیا به هر 4 مدافع راستش بازی داد ولی نمره قبولی ثبت شده در کارنامه یوسفی، حردانی، اسماعیلیفر و رضاییان عاملی شد تا نه تنها گرهای باز نشود بلکه گره قبلی، محکمتر هم شود.
لیست تیم ملی برای جام جهانی با 26 بازیکن شکل میگیرد و این یعنی 2 مدافع راست باید در این جمع حاضر باشند. قلعهنویی شاید در نهایت مجبور شود یکی از 3 مرد پایانی لیستش را هم با حضور یک مدافع راست تکمیل کند. در هر حال، یک یا دو نفر از این جمع 4 نفره باید این رقابتها را از تلویزیون خانه تماشا کنند و با کابوس نبودن در جام جهانی کنار بیایند.
