پایگاه خبری فوتبالی- بعد از شروع جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران، روند بازسازی ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی که در اثر حملات به ورزشگاه ۱۲ هزار نفری آزادی، متوقف شده است.
به گزارش فوتبالی، با حمله جنگندههای آمریکایی و اسراییلی به ورزشگاه آزادی، یکی از مهمترین زیرساختهای ورزشی کشور هم از تبعات جنگ بینصیب نماند. در جریان این حمله، ساختمان اصلی ورزشگاه ۱۲ هزار نفری آزادی ویران شد اما خود ورزشگاه هم دچار خسارتهایی شد که اگرچه در نگاه اول محدود به نظر میرسد، اما در واقع میتواند تبعات گستردهای برای روند بهرهبرداری از این مجموعه داشته باشد.
شدت موج انفجار به حدی بود که حتی شیشههای جایگاه خبرنگاران هم تاب نیاورده و شکسته شده است؛ موضوعی که نشاندهنده قدرت بالای موج و نزدیکی محل اصابت به سازه اصلی ورزشگاه بوده است. هم ساختمان اداری و هم ورودی ورزشگاه در بخش وی وی آی پی و همچنین بخش سی آی پی و تونل ها هم آسیب دیده است.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که ورزشگاه آزادی پیش از آغاز جنگ، دورهای طولانی از عملیات عمرانی و بازسازی را پشت سر گذاشته بود. پروژهای که با هدف بهبود زیرساختها، افزایش ایمنی و ارتقای کیفیت خدمات به تماشاگران و تیمها انجام میشد و امید میرفت در هفتههای پایانی لیگ به بهرهبرداری برسد.
بسیاری از کارشناسان و اهالی فوتبال امیدوار بودند با اتمام این پروژه، یکی از مهمترین مشکلات چند سال اخیر یعنی خانه به دوشی دو تیم پرطرفدار استقلال و پرسپولیس برطرف شود و این دو تیم بتوانند بار دیگر در خانه اصلی خود از رقبا پذیرایی کنند.
اما اکنون با وقوع این حادثه، همه این برنامهریزیها در هالهای از ابهام قرار گرفته است. هنوز برآورد دقیقی از میزان خسارتهای واردشده به ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی منتشر نشده، اما شواهد اولیه نشان میدهد که بخشی از سازه و تجهیزات نیازمند بررسیهای تخصصی و احتمالا تعمیرات اساسی خواهد بود. این موضوع میتواند زمان بهرهبرداری مجدد از ورزشگاه را به تعویق بیندازد و برنامههای سازمان لیگ و باشگاهها را با چالش جدی مواجه کند.
از سوی دیگر، شرایط فعلی فوتبال کشور هم به گونهای است که نبود یک ورزشگاه استاندارد و آماده، فشار مضاعفی بر تیمها وارد میکند. استقلال و پرسپولیس که طی ماههای گذشته به دلیل بازسازی آزادی مجبور به استفاده از ورزشگاههای جایگزین بودند، حالا بار دیگر در وضعیت نامشخصی قرار گرفتهاند. این بلاتکلیفی نهتنها بر روند فنی تیمها تأثیر میگذارد، بلکه از نظر اقتصادی هم تبعات قابل توجهی به همراه دارد.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که چه زمانی بخشهای آسیبدیده ورزشگاه ترمیم خواهد شد و آیا امکان بازگشت سریع آن به چرخه میزبانی وجود دارد یا خیر. پاسخ به این سوال، به عوامل متعددی از جمله میزان واقعی خسارت، شرایط کلی کشور و اولویتبندی پروژههای عمرانی بستگی دارد.
با این حال، آنچه مشخص است این است که ورزشگاه آزادی به عنوان قلب تپنده فوتبال ایران، بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه، حمایت و تصمیمگیریهای سریع و دقیق است تا بتواند دوباره نقش کلیدی خود را در فوتبال کشور ایفا کند.
۶۶۲۱
پرسپولیس 
