پایگاه خبری فوتبالی- سرمربی تیم ملی والیبال زنان ایران، درباره چگونگی خروجش از کشورمان و رسیدن به کره جنوبی صحبت کرده است.
به گزارش فوتبالی، شرایط جنگی ایران باعث شده تا مربیان و بازیکنان خارجی شاغل در کشورمان، ترجیح بدهند که تا عادی شدن شرایط، از ایران خارج شوند. البته هنوز مشخص نیست بعد از پایان این وضعیت، کدام یک از آنها به ایران بازخواهند گشت.
در این میان، خارج شدن بعضی از این مربیان و بازیکنان، توام با اتفاقات عجیب و هیجانانگیزی شده است. مثلا مونیر الحدادی بازیکن اسپانیایی استقلال، از طریق مرز زمینی از ایران به ترکیه و سپس به کشورش رفته است!
اما ماجرای خروج «لی دو هی» سرمربی تیم ملی والیبال زنان ایران یکی از عجیبترین ماجراها بوده است. او بعد از رسیدن به کشورش کره جنوبی، درباره اتفاقاتی که در روزهای اخیر برای او رخ داده صحبت کرده است. لی در گفتوگو با رسانههای کرهای گفته: «وقتی از هواپیما پیاده شدم با خودم گفتم بالاخره به کره رسیدهام. این سفر حدود چهار روز طول کشید، بنابراین خسته بودم و فقط میخواستم به خانه بروم و استراحت کنم. به لطف واکنش سریع وزارت امور خارجه و سفارت، توانستم سالم برگردم. فکر میکنم در طول مسیر از امنترین مسیر ممکن استفاده کردیم و همین باعث شد از مواجهه مستقیم با بمبارانها جلوگیری کنیم.»
او در زمان شروع حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، در اصفهان حضور داشت و پس از آغاز حملات، به سرعت به تهران آمد و در سفارت کره جنوبی مستقر شد. لی در ادامه گفت: «وقتی نزدیک سفارت بمباران شد، صدای انفجار بسیار بزرگی شنیدم و فکر کردم ممکن است بمیرم. همه شهروندان کرهای که در سفارت بودند بسیار مضطرب شدند و به زیرزمین پناه بردند.»
سفر طولانی و پرماجرای لی و چند شهروند دیگر کرهای از این جا آغاز شد. لی به همراه ۲۴ شهروند کرهای دیگر در دوم ماه جاری با یک اتوبوس چارتر از سفارت در تهران حرکت کردند و به سمت ترکمنستان، کشور همسایه در فاصله حدود ۱۲۰۰ کیلومتری، رفتند. آنها سپس با اتوبوسی دیگر از سفارت کرهجنوبی در ترکمنستان به عشقآباد، پایتخت این کشور، منتقل شدند و از آنجا با پروازی به استانبول ترکیه رفتند. این گروه در ادامه با پروازی دیگر راهی کرهجنوبی شدند و همان روز به مقصد رسیدند.
لی درباره سرنوشت قراردادش با تیم ملی والیبال زنان ایران هم حرف زد: «به من گفته شد اگر تیم زنان ایران در بازیهای آسیایی امسال شرکت کند، این نخستین بار از زمان انقلاب اسلامی خواهد بود. بازیکنان بسیار دوستداشتنی هستند و خوب از من پیروی میکنند و واقعاً مرا دوست دارند. آنها تحت هدایت من خیلی سریع پیشرفت میکنند و برای یک مربی دیدن پیشرفت شاگردانش باارزشترین چیز است. به همین دلیل فکر میکنم وقتی اوضاع آرام شود باید برگردم.»
