بازگشت قهرمان المپیک به اردو پس از یک سال غیبت و تغییر وزن؛ دعوتِ به ناحق!

بازگشت قهرمان المپیک به اردو پس از یک سال غیبت و تغییر وزن؛ دعوتِ به ناحق!

پایگاه خبری فوتبالی- قهرمان المپیک اگر قصد بازگشت به تیم ملی را داشت، باید در مسابقات قهرمان کشوری کشتی می‌گرفت، دو وزن بالاتر رفته و در چرخه ۲۰۲۵ هم غیبت داشت، او اما باوجود غیبت در مسابقات اهواز رسماً به اردوی تیم ملی فرنگی دعوت شده است!

به گزارش فوتبالی و به نقل از تابناک، دعوت به اردوی تیم ملی، در وزنی که چندین مدعی جوان دارد، صرفاً باید از فیلتر مرحله اول انتخابی تیم ملی اتفاق می‌‎افتاد که نیفتاد و غایب مسابقات کشوری، برخلاف سایر دعوتی‌ها، بدون در نظر گرفتن چرخه و مفادش به اردو دعوت شد که این قطعاً دعوتی نابه‌حق است.

بعد از رویت محمدرضا گرایی در اردوی قبلی تیم ملی فرنگی، نام او این بار رسماً به جمع دعوتی‌های اردوی جدید اضافه شد؛ کشتی‌گیری که سال گذشته به اندازه کافی به خاطر عناوین قبلی و شایستگی‌هایش به او ارفاق شده بود!

محمدرضا گرایی بعد از یک بار حضور ناموفق در تیم ملی کشتی فرنگی، سال ۲۰۱۹ و زمانی که در نورسلطان سهمیه المپیک را در ۶۷ کیلوگرم نگرفتیم، با نظر محمد بنا کامبکی به وزن سابقش داشت تا یکی از کامبک‌های فوق موفق تاریخی کشتی ایران را رقم بزند. او که در وزن ۷۲ کیلوگرم موفقیتی به دست نیاورده بود، برای شرکت در مسابقات گزینشی قاره‌ای، به ۶۷ کیلوگرم رفت و سهمیه المپیک را آنجا گرفت. با کشتی‌های فوق‌العاده‌ای که در گزینشی المپیک گرفت، نوید مدال المپیک را داد.

گرایی کوچک در ادامه، در حالیکه برادرش محمدعلی به واسطه عناوین قبلی‌اش، ستاره تیم محمد بنا در المپیک ۲۰۲۰ توکیو بود، ناکامی برادر بزرگتر را با طلای المپیک پوشش داد. محمدرضا گرایی دو ماه بعد از طلایی که در المپیک ژاپن گرفت، در مسابقات جهانی ۲۰۲۱ اسلو هم طلایی شد، اما رفته رفته تأثیر کیلو‌های زیادی که برای ۶۷ کیلو کم می‌کرد، در کیفیت مدالش عیان شد. سال ۲۰۲۲ نقره و ۲۰۲۳ به زحمت فراوان و البته با کمک پرتاب بطری برادر بزرگترش در مصاف حساس و نزدیک با کشتی‌گیر ژاپنی، برنز جهان را در بلگراد گرفت و در نهایت اثر کاهش وزن زیاد و متوالی، این بار روی کمیت مدالش هم عیان شد و او اصلاً به دوبنده تیم ملی در سال ۲۰۲۴ نرسید.

محمدرضا گرایی در حالی که به خاطر کسب مدال برنز سال ۲۰۲۳ جهان، جواز مرحله نهایی انتخابی تیم ملی را داشت و از آن سو، سعید اسماعیلی همه جا کشتی گرفت و کارنامه‌ای صددرصدی داشت، در تورنمنت رنکینگ بوداپست، دو بار مغلوب اسماعیلی شد تا جای خود را در وزن ۶۷ کیلوگرم المپیک، به کشتی‌گیر ۲۰ ساله خوزستانی بدهد.

محمدرضا گرایی که با شایستگی فراوان صاحب دوبنده تیم ملی شد، تا سال ۲۰۲۳ که ملی‌پوش وزن ۶۷ کیلوگرم بود، نگاه مهربانانه کادرفنی تیم ملی را در چرخه انتخابی تیم ملی همراه داشت و دلیل عمده آن هم این بود که او کیلو‌های زیادی از وزن بدنش را کم می‌کرد. در این سال‌ها رقابت بین سایر کشتی‌گیران در جریان بود و در نهایت هم کسی به مرحله آخر انتخابی و رقابت با گرایی نمی‌رسید! او هم پیش از جهانی، یک تورنمنت در ۷۲ کیلوگرم شرکت می‌کرد و با همین یک رقابت، بار دیگر صاحب دوبنده تیم ملی می‎‌شد.

از جهانی ۲۰۲۳، اما شرایط به کل تغییر کرد. سعید اسماعیلی که در فینال جام تختی یک‌طرفه و ۸ بر صفر دانیال سهرابی را برد، قرار بود نماینده ۶۷ کیلوگرم ایران در بازی‌های آسیایی باشد که آن مشکل دارویی برایش پیش آمد و به مدت سه ماه محروم شد؛ بنابراین دانیال سهرابی به بازی‌های آسیایی رفت و از آن طرف، برای سعید اسماعیلی مسیر سختی در چرخه ۲۰۲۴ در نظر گرفته شد. او باید ابتدا در تورنمنت وهبی‌امره و سپس قهرمانی آسیا طلا می‌گرفت؛ در وزن پرترافیک و سخت ۶۷ کیلوگرم که هر دو میدان را با طلا پشت سر گذاشت و به مرحله نهایی انتخابی تیم ملی با گرایی رسید. در بوداپست گرایی به یک برد احتیاج داشت و اسماعیلی به دو برد، چون گرایی عنوان‌دار جهان بود که اسماعیلی با دو برد خودش را ملی‌پوش المپیک کرد.

سعید اسماعیلی طلای المپیک را گرفت و برخلاف چرخه، به محمدرضا گرایی فرصتی دوباره داده شد. پیش از این دانیال سهرابی در وزن ۷۲ کیلوگرم محق بود که در جهانی اوزان غیرالمپیکی کشتی بگیرد، ولی با این وجود انتخابی مجدد برگزار شد بین دانیال سهرابی و محمدرضا گرایی و محمدرضا رستمی. گرایی در این جمع دو کشتی گرفت و هر دو حریفش را برد، اما گرایی و رستمی هر کدام یک کشتی گرفتند و باختند و باتوجه به اینکه هر دو مغلوب سهرابی شده بودند، در مبارزه بعد از ظهرش که فرمالیته به نظر می‌رسید، مقابل هم کشتی نگرفتند؛ اما کسی که انتخاب کادرفنی تیم ملی برای جهانی ۲۰۲۴ تیرانا بود؛ کسی نبود جز محمدرضا گرایی!

اینطور عنوان شد که داوری کشتی دانیال سهرابی و محمدرضا گرایی اشتباه داشته، در حالیکه از هر منظری برنده آن کشتی، سهرابی بود؛ دلیل این تصمیم هم جدای از جایگاه گرایی، این موضوع بود که مسابقات جهانی اوزان غیرالمپیکی و امید‌های جهان، هر دو بلافاصله بعد از هم، در آلبانی برگزار می‌شد و سهرابی زیر ۲۳ سال بود و می‎‌توانست نماینده ۷۲ کیلوگرم ایران در مسابقات امید‌های جهان باشد. گرایی البته از این فرصت هم نتوانست استفاده‌ای کند و همان کشتی اول، مغلوب حریف گمنام و ضعیف آمریکایی شد و از دور رقابت‌ها کنار رفت.

بعد از همه این اتفاقات، گرایی سال ۲۰۲۵ وارد چرخه انتخابی تیم ملی نشد و سعید اسماعیلی و دانیال سهرابی در وزن‌های سابق او ملی‌پوش شده و هر دو هم در زاگرب روی سکوی جهانی رفتند.

محمدرضا گرایی اگر می‌خواست وارد چرخه ۲۰۲۶ شود، باید حتماً در مسابقات قهرمان کشوری شرکت می‌کرد، که نکرد. هرچند گفته شده بود او دنبال سهمیه حضور در این رقابت‌هاست و طبعاً به او از سوی فدراسیون و کادرفنی هم سهمیه کشتی گرفتن در مسابقات اهواز داده می‌شد؛ هرچند که بعد از یک سال دوری از مسابقات و تیم ملی، در حالیکه ۲ وزن بالاتر هم رفته، اگر برای او شرایط برابر با سایرین در نظر گرفته می‌شد، باید از مسابقات انتخابی استانی سهمیه می‌گرفت، اما به واسطه مدال‌هایش، فدراسیون به او سهمیه مسابقات کشوری را می‌داد.

راه ورود دوباره گرایی به چرخه انتخابی تیم ملی می‌بایست مسابقات قهرمان کشوری می‌بود، او قبلاً به احترام مدال‌های ارزشمندی که گرفته بود؛ با نگاه مهربانانه مواجه شده و سال ۲۰۲۴ هم باوجود باخت به دانیال سهرابی، بار دیگر ملی‌پوش شده بود؛ بنابراین دعوت به اردوی تیم ملی، در وزنی که چندین مدعی جوان دارد، صرفاً باید از فیلتر مرحله اول انتخابی تیم ملی اتفاق می‌‎افتاد که نیفتاد و غایب مسابقات کشوری، برخلاف سایر دعوتی‌ها، بدون در نظر گرفتن چرخه و مفادش به اردو دعوت شد که این قطعاً دعوتی نابه‌حق است؛ حتی اگر محمدرضا گرایی قهرمان المپیک و جهان باشد؛ با دنیایی از توانمندی و فن و جسارت.