پایگاه خبری فوتبالی- فولاد خوزستان، تنها تیم ایرانی حاضر در مرحله بعدی لیگ قهرمانان آسیاست.
به گزارش فوتبالی، تیمی که همه چیز برایش دست به دست هم داد تا روی پله اول گروهش قرار بگیرد و بالاتر از نمایندگان قطر، امارات و ترکمنستان صعود کند. تیم نکونام، تیم کاملا شایستهای برای این اتفاق بود و یادمان نرود که فرگوسن میگفت شانس فقط به سراغ تیمهایی میرود که شایستگیاش را داشته باشند.
* گروه آسان
واقعیت این است که فولاد در آسانترین گروه ممکن قرار داشت. گروهی که حتی سپاهان با رشید مظاهری هم میتوانست از آن، صعود کند. مهمترین نکته گروه فولاد، نبودن هیچکدام از تیمهای عربستانی بود تا فولاد مجبور نشود با امثال الهلال، التعاون، الفیصلی و الشباب دیدار کند. یک حسن دیگر این گروه، حضور ضعیفترین نماینده قطر بود. الغرافه فاقد خارجیهای تاثیرگذاری مانند آنچه در ترکیب امثال الدحیل، السد و الریان بودند، بود. تیمی که امثال ادمیلسون جونیور، اولونگا، کاسورلا و بقیه را نداشت و حتی روی نام شیخ دیاباته به دلیل مصدومیت هم خط قرمز کشیده بود و تنها تیم ترکمنستانی این مرحله هم در گروه فولاد قرار داشت.
* خارجیهای اصل
آنچه خارجیهای فولاد در این دوره لیگ قهرمانان رقم زدند، بینظیر بود. فولاد در مرحله گروهی، 5 گل زد که 4تایش را خارجیها زدند: 2 گل برای پریرا و یک گل برای کولیبالی و پاتوسی. کلید صعود تیم نکونام، بازی رفت با آخال بود که گلش را کولیبالی بعد از دقیقه 90 زد. گل صعود با ضربه پریرا روی پاس پاتوسی رقم خورد. از مجموع 10 مرد تاثیرگذار شامل 5 سازنده و 5 زننده گل، 50 درصدشان خارجی بودند: 4 گل و یک پاس گل.
* نقشه راه
استراتژی فولاد و نکونام برای عبور از این مرحله، کاملا مشخص بود. آنها خوب میدانستند با وجود مردان هجومی نه چندان دقیق و قدرتمندشان، اگر خوب دفاع کنند و گل نخورند راهی مرحله بعدی میشوند. شاید نقطه عطف این صعود، وقتی رقم خورد که نکونام با توجه به قدرت پایین رقبایش، یکی از دو هافبک دفاعیاش را کم کرد و آرش رضاوند را یک خط عقبتر برد. حالا فولاد با تقسیم 5+5 نیروهایش در دفاع و حمله، تیم بهتری شده بود. نکونام چیزی شبیه نقشه راه کیروش داشت: برای او مالکیت توپ و موقعیت ندادن به حریف، زیباتر و مهمتر از گل زدن بود. به همین دلیل هم فولاد هرگز وقتی از رقبایش جلو بود هم بیگدار به آب نزد تا اختلاف را بیشتر کند بلکه استراتژی بازیاش را حفظ کرد.
* اقتدار دفاعی
تنها 2 گل خورده یعنی عملکرد دفاعی بینظیر نه تنها در این گروه که در تمام منطقه غرب آسیا. فولاد به کمتر رقیبی اجازه داد به دروازهاش نزدیک شود و همان 2 گل خورده هم برگرفته از اشتباهات بازیکنان خودی بود که اگر رقم نمیخورد، تیم نکونام با 6 کلینشیت راهی مرحله بعدی میشد. زوج آبشک و رضاوند، یکی از کاملترین ترکیبهای دونفره مرکز زمین بود: جنگندگی و بازی خراب کردنهای شماره 13 و تکلهای دیدنی و قدرت طراحی از دور رضاوند. شهاب گردان را هم نباید فراموش کرد که در عربستان، دوران خوش سالهای دورش را تکرار کرد.
* شانس
یکی از بزرگترین شانسهای فولاد در مرحله گروهی این بود که اشتباهات فردی بازیکنانش تاثیری روی صعودش نگذاشت. هر 2 گل خورده آنها روی اهمال بازیکنان خودی (حیدریه و آقاسی) بود اما فولاد برخلاف سپاهان، تاوانی بابتش نپرداخت. فولاد در این گروه با داشتن ضعیفترین خط حمله صعود کرد: تنها 5 گل زده در برابر 6 گل زده آخال، 14 گل زده شباب الاهلی و 7 گل زده الغرافه. نکته دیگر، خراب شدن امتیاز تیمهای دیگر بود: جاییکه الغرافه در بازی رفت، آخال را برد و آخال در بازی برگشت جبران کرد. درحقیقت رقبای فولاد، امتیازات همدیگر را شکستند. فولاد در بازی آخر، از تنها ضربه داخل چارچوبش به گل رسید و شباب الاهلی از 4 ضربهاش همان یک گل را زد. فولاد با امیدگل 0.78 موفق به شکست دادن الغرافه با امیدگل 1.09 شد. در بازی دوم با آخال، دو تیم تعداد ضربات داخل چارچوب یکسانی داشتند ولی فولاد برنده شد.
گزارش از علیرضا خطیبی/ پایگاه خبری فوتبالی