پایگاه خبری فوتبالی- یک: فلاش بک به علیرضا بیرانوندِ سالها قبل، تیتر این یادداشت را اثبات می کند. علیرضا در دوران نوجوانی و جوانی و قبل از اینکه به شهرت حالایش برسد، از لرستان به تهران آمد تا کار کند و نانی دربیاورد و به خانواده اش کمک کند. مثل همه کسانی که آن روزها برای کار از شهرهای استانهای محروم و کم برخوردار مثل کردستان، کرمانشاه، لرستان، چهارمحال بختیاری و کهگیلویه و بوبراحمد، ایلام و حتی سیستان و بلوچستان به تهران می آمدند و با میدان آزادی عکس می گرفتند، بیرو هم با در سر داشتن آرزوها یا حتی بدون آرزو و ناامید، وارد بازار کار خدماتی در پایتخت شد. کار در کارواش و خوابیدن در خوابگاههای نمور و در کل کارگری، از او یک انسان خودساخته ساخت. ورودش به فوتبال اگر طبق داستان فیلم سینمایی اش باشد، نشان می دهد که از همان اول خدا او را بغل کرده بود.
دو: فلاش فوروارد به جام جهانی ۲۰۲۶ و نمایش خیره کننده او مقابل بلژیک، او را چند روزی به چهره شماره یک فضای مجازی در جام جهانی تبدیل کرد. این نمایش نقش ویژه ای در اختصاص پیدا کردن عنوان مرد سال آسیا به بیرانوند داشت. او با هفت سیو تماشایی، جلوی یک شکست پرگل تیم ملی را گرفت و یک تساوی ارزشمند به تیم ملی هدیه کرد.
سه: حضور او در فوتبال هم عجیب بود. بیرانوندی که در تیم منحل شده نفت تهران دوست داشت استقلالی شود و حتی برخلاف همه بازیکنان که پست اعلام هواداری نمی گذارند، پست علاقه به استقلال گذاشت اما سر از پرسپولیس درآورد. پس از هفت قهرمانی لیگ برتر با پرسپولیس، هوس استقلالی شدن به سرش زد اما با یک فصل فاصله، سر از تراکتور درآورد. او وه عاشق شعبده بازی هم هست و همیشه در خلوت خودش، چشم بندی را تمرین می کند، زیاد اهل فکر کردن نیست. همانطور که راحت خودش را دانشجوی دکترای فیزیولوژی معرفی می کند، خیلی راحت هم می تواند تغییر موضع دهد و کاری کند که کمتر کسی باور می کند. شما اسمش را سادگی بگذارید یا زرنگی، بیرانوند از فحش خوردن هم ابایی ندارد و پیش می رود. پوستش هم کلفت است!
چهار: فارغ از همه صحبتها و واکنش ها و گذشته ها و رنگ ها و حاشیه های تمام ناشدنی بیرانوند و نقدهایی که به حق به او وارد است اما عنوان بهترین بازیکن آسیا فقط برای بیرانوند مهم نیست بلکه برای فوتبال ایران هم مهم است. این عنوان بعد از ۲۲ سال بدست آمده و نام بیرانوند تالار افتخارات فوتبال آسیا ثبت شده است.
پنج: به نظر نگارنده، بیرانوند باید این عنوان را سال ۲۰۱۸ بدست می آورد. سالی در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه پنالتی رونالدو را در بازی ایران - پرتغال گرفت و البته با پرسپولیسِ مدل برانکو ایوانکوویچ، به فینال لیگ قهرمانان آسیا صعود کرد. در آن سال گرفتن جام یک معیار مهم برای مردِ سال شدن بود اما امسال از بخت خوب بیرانوند، معیارهای مرد سال فوتبال آسیا شدن فرق کرد و همان بازی ایران - بلژیک در جام جهانی ۲۰۲۶، برگ برنده او شد.
شش: حالا همه نگران جنبه داشتن یا جنبه نداشتن بیرانوند هستند. اینکه گفته می شود او از پنجشنبه شب هفته گذشته، دیگر خدا را بنده نیست. بیرانوند چه خدا را بنده باشد و چه خدا را بنده نباشد، باور کنید خدا همچنان به بغل کردن بیرانوند ادامه داده و علیرضا بیرانوند مرد سال فوتبال آسیا در سال ۲۰۲۶ شده است! شاید هم از سربازی معاف شد. شاید هم با بسته شدن قرارداد ۵۰۰ میلیارد تومانی اش در تراکتور موافقت شد. اگر این دو مورد اتفاق بیفتد، خدا دیگر خیلی این شعبده باز فوتبال ایران را بغل کرده است!
یادداشت از چیا فوادی/ سردبیر رسانه فوتبالی
