پایگاه خبری فوتبالی- یک: شاید از نگاه هواداران فوتبال، نتیجه اولین بازی تیم ملی در تورنمنت چهار جانبه عراق، چندان چشمگیر و قابل توجه به نظر نیاید اما شکی نیست که اسکواد جدید امیر قلعه‌نویی در بصره توانست به یک آرامش نسبی دست پیدا کند و برای حداقل یکی دو روز آینده از زیر فشار هواداران و منتقدان خارج شود.
دو: بعد از آنکه جام ملت‌های آسیا به تعویق افتاد و بالاخره فرصت مناسبی برای میدان دادن به جوان‌ها در تیم ملی پیش آمد، حالا کادر فنی هم از پوست‌اندازی و تغییر نسل نسبی منتفع می‌شود و می‌تواند نفس راحتی بکشد.
سه: تیم ملی در نیمه نخست با ترکیبی جوان پا به میدان گذاشت، در شرایطی که فلسطین به عنوان یک حریف آشنا تلقی نمی‌شد. شاید به همین دلیل هم بود که در نیمه اول تلاش بازیکنان جوان برای گلزنی به نتیجه نرسید، اما بازی منظم، شاداب و دور از احتیاط تیم ملی در این نیمه خیلی به چشم آمد و اندک هواداران ایران در ورزشگاه بصره را سرگرم کرد و به جنب و جوش مثبت واداشت.
چهار: در ادامه و با اضافه شدن چهره‌های باتجربه در نیمه دوم، حملات تیم ملی نیز به بار نشست و حتی دو گل مشابه هم می‌تواند دلیلی باشد بر اینکه کادر فنی تیم ملی با تحلیل و آنالیز سریع نیمه اول، راه گشودن تیم دفاعی فلسطین را به مهاجمان آموخته باشد.
پنج: بازی ایران و فلسطین بعد از بازی بدون گل دیشب میان عراق و لبنان، حتی حال و هوای این تورنمنت را هم با دو گل تکنیکی سردار و صالح حردانی تغییر داد تا حس و حال مثبت تیم ملی جنبه صادراتی هم به خود بگیرد.
و در نهایت چهره آرام امیر قلعه‌نویی در جریان این بازی که هیچ شباهتی با آن صورت درهم و چین خورده جام جهانی نداشت، این گمان را تایید و تقویت می‌کند که تیم ملی ایران می‌تواند به روزهای خوب خود بازگردد.
شش: به هر حال تیم ملی مثل دیگر رقبایش در آسیا شانس زیادی برای رویارویی با تیم‌های بزرگ را ندارد اما می‌توان چنین تورنمنت‌هایی را برای ایجاد هماهنگی بیشتر بین بازیکنان جدید و کهنه‌سربازان تیم غنیمت شمرد. با کسب اولین پیروزی، تیم ملی می‌تواند دست کم تا بازی روز سه‌شنبه مقابل عراق، نفسی تازه کند و از آرامش فعلی لذت ببرد، روزی که جوان‌ترها باید ثابت کنند که چرا دعوت نشدن آنها به تیم ملی یک خسارت تلقی می‌شده است.
یادداشت از آرش راهبر/ پایگاه خبری فوتبالی