پایگاه خبری فوتبالی- زنده یاد حسن حبیبی را می‌توان یکی از تأثیرگذارترین افراد در تیم فوتبال آرارات به حساب آورد، مربی که معمار اصلی آرارات دهه ۶۰ بود.
به گزارش فوتبالی، حسن حبیبی را باید یکی از شخصیت‌های منحصر به فرد در فوتبال ایران برشمرد، کسی که در دوران بازی در تیم پاس تهران توپ زد، و تنها یکسال پس از آنکه به عنوان مرد سال فوتبال ایران شناخته شد، یعنی در ۳۲ سالگی، از فوتبال خداحافظی کرد. حبیبی در عرصه مربیگری هم فردی توانمند و البته تأثیرگذار بود. کسی که حتی مربیگری تیم ملی را در کارنامه دارد، اما همه او را با دوران موفق حضور در آرارات به یاد دارند.
زندگی این مربی بااخلاق فوتبال ایران فرازهای زیادی دارد، اما قطعا یکی از بهترین دوران کاری مرحوم حبیبی، در سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۴ بود، سال‌هایی که آرارات را بار دیگر به سطح اول فوتبال ایران بازگرداند و یقه تیم‌های بزرگی را گرفت. بدون تردید، بهترین دوران حیات تیم فوتبال آرارات در دوران حسن حبیبی رقم خورد.
ارزش کار حسن حبیبی را زمانی بیشتر متوجه می‌شویم که بدانیم آرارات یک باشگاه خاص با محدودیت‌های خاص بوده و هست. بازیکنان تمام رشته‌های ورزشی در تیم آرارات باید از ارامنه باشند و همین مسئله بزرگترین محدودیت نارنجی‌پوشان بود که نمی‌توانستند مثل سایر تیمها بازیکن جذب کنند. اما با علم به این مسائل، حسن حبیبی کار در این تیم را انتخاب کرد و در فاصله یک دهه، آرارات را هم‌تراز تیم‌های بزرگ فوتبال ایران قرار داد و ستاره‌های بزرگی به فوتبال کشور معرفی کرد.
ردیف وسط از راست: زارع پطروسیان، آرمن روسه‌پیان، ویگن زینلی، رافیک مارکوسی، وازگن صفریان، آرموند شاه نظری، وانیک اوهانیان، فرد ملکیان
نشسته از راست: آلفرد صفرلو، ژیرایر موسی مقدم، روبیک پزشکی، ماسیس هاکوپیان، ژورس غازاریان، ورژ بخشی، ایشخان ست آقایان
غایب مهم این عکس، سامسون پطروسیان مدافع آرارات است که سالها در سطح اول فوتبال ایران، به ویژه در تیم ذوب آهن اصفهان، بازی کرد و چند باری هم به اردوی تیم ملی دعوت شد.