پایگاه خبری فوتبالی - استفانو پیولی، سرمربی سابق میلان، با مرور خاطرات دوران حضورش در این باشگاه، از نقش زلاتان ابراهیموویچ، سیمون کیائر و اولیویه ژیرو در قهرمانی روسونری صحبت کرد و تأکید داشت که دوران مربیگری در سنسیرو، نقطه اوج رشد حرفهای او بوده است.
به گزارش فوتبالی، استفانو پیولی در گفتوگویی مفصل با روزنامه کوریره دلو اسپورت، درباره دوران مربیگری خود و قهرمانی خاطرهانگیز میلان در سری آ فصل ۲۰۲۱/۲۲ صحبت کرد. این مربی ایتالیایی که پس از جدایی از فیورنتینا بدون تیم مانده، معتقد است تجربه حضور در میلان نقش تعیینکنندهای در تکامل شخصیت مربیگری او داشته است. پیولی درباره دوران حضورش در جمع روسونری اظهار داشت:
«در میلان به بلوغ و پختگی رسیدم و به مربی کاملتری تبدیل شدم. قهرمانی در سری آ نقطه اوج تمام مسیری بود که با یکدیگر طی کردیم. البته آنچه بیش از همه برایم باقی مانده، روابط فوقالعادهای است که با بازیکنان شکل گرفت. هنوز با آنها در ارتباط هستم و همین چند روز پیش برای تبریک تولدم تماس گرفتند. میلانلو محیط خاصی دارد و حمایت پائولو مالدینی و فردریک ماسارا در آن دوران بسیار مهم بود.»
سرمربی سابق میلان درباره لحظهای که به قهرمانی تیمش ایمان آورد، گفت:
«پس از پیروزی مقابل لاتزیو در رم احساس کردیم اتفاق بزرگی در حال رخ دادن است. انرژی فوقالعادهای در تیم وجود داشت و وقتی به میلانلو برگشتیم، کمکم باور کردیم که میتوانیم قهرمان شویم.»
پیولی در ادامه از تأثیر ورود زلاتان ابراهیموویچ و سیمون کیائر در ژانویه ۲۰۲۰ صحبت کرد و این دو بازیکن را از عوامل اصلی شکلگیری ذهنیت قهرمانی در میلان دانست:
«زلاتان رهبری مقتدر و پرشور بود که بلافاصله نگرش بازیکنان را تغییر داد. او سطح تمرینات، تمرکز و انتظارات را بالا برد و ذهنیت پیروزی را به تیم تزریق کرد. در مقابل، کیائر رهبر آرامتری بود که بهصورت فردی با بازیکنان صحبت میکرد. حضور چنین شخصیتهایی کار مربی را بسیار آسانتر میکند.»
این مربی ۶۱ ساله همچنین درباره بهترین بازیکنانی که هدایتشان را بر عهده داشته، از میروسلاو کلوزه و اولیویه ژیرو تمجید کرد و گفت: «کلوزه بازیکنی استثنایی بود و ژیرو هم از نظر فنی و هم از نظر شخصیتی یک قهرمان واقعی محسوب میشد. اولیویه برخلاف زلاتان که شخصیت آتشین و گاهی تفرقهبرانگیزی داشت، آرامش را به تیم منتقل میکرد. او حتی با وجود مشکلات جسمانی متعدد، همیشه با تمام توان تمرین میکرد.»
پیولی در بخش دیگری از مصاحبه به خاطرهای جالب از نخستین ملاقاتش با ابراهیموویچ اشاره کرد:
«وقتی زلاتان به میلان آمد، یک شب ساعت هفت در میلانلو با یکدیگر ملاقات کردیم. مستقیم به چشمانم نگاه کرد و گفت که من مربی هستم و او بازیکن؛ بنابراین به جایگاهم احترام میگذارد و اگر صادقانه با او صحبت کنم، همیشه از من حمایت خواهد کرد. دقیقاً هم به قولش عمل کرد. در تمام آن سالها فقط یک بار اختلاف پیدا کردیم که آن هم تقصیر من بود، چون پیش از تصمیمگیری با او صحبت نکرده بودم.»
سرمربی سابق روسونری همچنین از آرتور آتا، هافبک فیورنتینا، بهعنوان بازیکنی بااستعداد یاد کرد و اعتقاد داشت که این بازیکن پس از جدایی از اودینزه، توانایی حضور در باشگاههای بزرگتری مانند میلان یا اینتر را داشته است.
