پایگاه خبری فوتبالی- الزامات کنفدراسیون برای سال ۲۰۲۸، چالش‌های میزبانی را برای تیم‌های ایرانی لیگ نخبگان آسیا بیشتر خواهد کرد.
به گزارش فوتبالی، در حالی که تیم‌های ایرانی حاضر در لیگ نخبگان آسیا، امسال با مشکل میزبانی مواجه شدند و دوباره دردسر بازی در کشور سوم گریبانگیر نماینده‌های ایران شد، حالا باشگاه‌های لیگ برتری باید به فکر میزبانی رقابت‌های قاره‌ای در آینده نزدیک هم باشند. با الزمات جدید کنفدراسیون فوتبال آسیا، ورزشگاه‌های ایران باید شرایط خیلی بهتری پیدا کنند در غیر این صورت واجد شرایط برگزاری مسابقات نمی‌شوند.
براساس الزام AFC برای فصل 2028، تیم‌های میزبان در لیگ نخبگان باید دارای ورزشگاه‌های سطح A یا B باشند.
این درحالی است که در حال حاضر چنین ورزشگاهی در ایران نیست و فقط چند ورزشگاه در سطح C قرار می‌گیرند. به این ترتیب باشگاه‌های مختلف لیگ برتری، فدراسیون فوتبال و حتی سازمان لیگ باید از همین حالا به فکر ایجاد اصلاحات لازم و بروز رسانی زیرساخت‌ها باشند تا در دقیقه 90، این چالش تبدیل به کلاف سردرگم نشود.
البته چند ورزشگاه ایران مثل پارس شیراز، نقش جهان اصفهان، فولادآرنا اهواز و حتی آزادی تهران (درصورت آماده سازی نهایی) می‌توانند با اجرای برخی اصلاحات و بروزرسانی استانداردها به سطح B یا A برسند اما مساله مهم این است که استانداردهای جدید به موقع اعمال شوند.
یکی از الزامات سطح A یا B بودن ورزشگاه، مسقف بودن آن‌ها است. البته نه به معنای اینکه سقف متحرکی مانند ورزشگاه سانتیاگو برنابئو داشته باشند! مسقف بودن ورزشگاه به معنی پوشش سقفی برای قسمت‌های مختلف است. مانند آنچه که اکنون در ورزشگاه نقش جهان یا فولاد آرنا وجود دارد.
براساس آیین نامه جدید ورزشگاه‌های AFC، یک ورزشگاه سطح A باید در جایگاه اصلی، جایگاه مقابل و همچنین همه صندلی‌ها دارای سقف باشد. یعنی این قسمت‌ها باید پوششی بالای خود داشته باشند اما یک ورزشگاه سطح B نیازی به مسقف بودن تمامی صندلی‌ها ندارد و تنها قسمت جایگاه اصلی و جایگاه مقابل باید مسقف باشند.
وجود سقف، تنها در جایگاه اصلی هم ورزشگاه را در سطح C یا D قرار می‌دهد. همچنین یک ورزشگاه سطح A باید حداقل 20هزار نفر گنجایش داشته باشد و ورزشگاه سطح B نیاز به گنجایش 10هزار نفری دارد که خوشبختانه ورزشگاه‌های ایران از این بابت مشکلی ندارند.
از نکات قابل توجه دیگر در سطح بندی ورزشگاه‌ها این است که طبق آیین نامه AFC ورزشگاه مورد نظر باید زیرساخت لازم را برای کابل کشی داشته باشد. داشتن این زیرساخت از الزمات یک ورزشگاه درجه A یا درجه B است که استانداردهای خاص خودش را دارد.
همچنین تعداد جایگاه دوربین‌ها هم در سطح بندی ورزشگاه‌ها مهم است. به عنوان مثال یک ورزشگاه سطح A باید حداقل 18 جایگاه دوربین داشته باشد و ورزشگاه سطح B نیاز به 10 جایگاه دارد. پس از این ورزشگاه‌های سطح C و D باید 7 جایگاه داشته باشند و ورزشگاه درجه E تنها نیاز به 4 جایگاه دوربین دارد.
تعداد خبرنگاران حاضر در ورزشگاه هم استاندارد دیگری برای سطح بندی ورزشگاه‌ها به حساب می‌آید. در یک ورزشگاه سطح A، باید جایگاه خبرنگاران گنجایش 200 نفر و سالن کنفرانس گنجایش 100 نفر را حداقل داشته باشند. این الزام برای ورزشگاه سطح B، حداقل 100 نفر در جایگاه خبرنگاران و 80 نفر در سالن کنفرانس است. در ورزشگاه سطح C هر دو قسمت باید حداقل گنجایش 50 نفر را داشته باشند. در سطح D و E هم به ترتیب 30 و 20 نفر برای جایگاه خبرنگاران و سالن کنفرانس در نظر گرفته شده است.
داشتن نمایشگر یا اسکوربرد هم الزام دیگری است که یک ورزشگاه سطح A باید حداقل 2 نمایشگر داشته باشد.
به جز این، موارد دیگری هم مانند سطح چمن، میزان روشنایی، نیمکت تیم‌ها و داوران، مسیرهای دسترسی به بخش‌های مختلف ورزشگاه، نوع تونل، شرایط رختکن‌ها (شامل تعداد دوش‌ها، دستشویی‌های نشسته، تخت ماساژ، تخته تاکتیکی و یخچال) چه برای تیم‌ها و چه برای داوران، فضای اداری و اتاق جلسات، منطقه ناظران، اتاق عملیات ویدیویی، پارکینگ‌ها، مرکز صدور کارت شناسایی و... هم استانداردهای خاص خودشان را دارند که رعایت آن در سطح بندی یک ورزشگاه موثر است.
با این تفاسیر باید دید که متولیان فوتبال چه برنامه‌ای برای ارتقا سطح و بروزرسانی استانداردها در بخش‌های مختلف ورزشگاه‌هایی که می‌توانند به درجه B یا A برسند، خواهند داشت.