پایگاه خبری فوتبالی - کوین دی بروینه با وجود رسیدن به ۳۵ سالگی، هنوز برنامهای برای خداحافظی از تیم ملی بلژیک ندارد و میگوید تا زمانی که انگیزه و توان رقابت در بالاترین سطح را داشته باشد، به حضور در جمع شیاطین سرخ ادامه خواهد داد.
به گزازش فوتبالی، کوین دیبروینه هنوز آماده کنار رفتن از فوتبال ملی نیست. هافبک باتجربه ناپولی که یکی از آخرین بازماندگان نسل طلایی بلژیک محسوب میشود، در آغاز دوره جدید تیم ملی این کشور تحت هدایت مارک فنبومل تأکید کرد فعلاً هیچ تصمیمی برای خداحافظی ندارد. دیبروینه در نشست خبری اردوی بلژیک گفت حتی بعد از جام جهانی ۲۰۲۶ نیز موضوع کنارهگیری از تیم ملی برایش جدی نبوده است. او توضیح داد احساس میکرد از نظر بدنی همچنان شرایط خوبی دارد و بازیکنان زیادی نیز از او خواستهاند در تیم بماند. ستاره ۳۵ ساله بلژیک گفت:
«فقط میخواهم فوتبال بازی کنم. هنوز دوست دارم هر روز خودم را به چالش بکشم و محدودیتهایم را جابهجا کنم. تا وقتی این انگیزه را دارم، دلیلی نمیبینم که ادامه ندهم.»
دیبروینه البته پذیرفت که نقش او در تیم ملی نسبت به سالهای گذشته تا حدی تغییر خواهد کرد. او حالا علاوه بر حضور در زمین، وظیفه کمک به نسل جوانتر و انتقال تجربه به بازیکنان تازهوارد را نیز بر عهده دارد. هافبک ناپولی همچنین تأکید کرد انتظار ندارد در برنامه فشرده مسابقات تمام دقایق را بازی کند و آماده است بسته به تصمیم کادر فنی، در برخی دیدارها از روی نیمکت کار را آغاز کند.
او درباره شرایط جسمانی خود نیز گفت شروع فصل را با آمادگی خوبی پشت سر گذاشته و از وضعیت فعلی بدنش رضایت دارد:
«سه مسابقه کامل ۹۰ دقیقهای پشت سر هم بازی کردم و هیچ مشکلی نداشتم. حتی خودم هم از شرایط فیزیکیام کمی غافلگیر شدم.»
دیبروینه از سال ۲۰۱۰ برای تیم ملی بلژیک بازی میکند و تاکنون ۱۲۴ بار پیراهن شیاطین سرخ را بر تن کرده است. او در چهار دوره جام جهانی و سه دوره جام ملتهای اروپا حضور داشته و حالا یکی از باتجربهترین بازیکنان پروژه جدید فنبومل محسوب میشود. ستاره بلژیکی البته احتمال خداحافظی در آینده نزدیک را کاملاً رد نکرد و گفت شاید دو سال پایانی دوران حرفهای خود را سپری کند، اما در عین حال تأکید داشت تا زمانی که بدن و انگیزهاش اجازه بدهد، هیچ تصمیم عجولانهای نخواهد گرفت.
پیام دیبروینه روشن است؛ پایان دوران فوتبالش نزدیکتر از گذشته شده، اما هنوز زمان خداحافظی نرسیده است.
