پایگاه خبری فوتبالی- شکسته شدن یک سری از رکوردها در روز شکست تیم ملی مقابل ازبکستان حسابی روی اعصاب بود.
به گزارش فوتبالی، احسان حاج صفی به رکورد بیشترین بازیهای ملی رسید و شجاع خلیلزاده از علی دایی عبور کرد. اینها دو نمونه از رکوردهایی بود که شکسته شد و البته همه میدانند که رکورد برای شکسته شدن است.
عجیب اینکه حاج صفی در روز شکستن یک رکورد ویژه بدترین نمایش ممکن را داشت و مورد انتقاد قلعه نویی هم قرار گرفت.
حالا سوال اینجاست که آیا واقعاً این رکوردها برای کسی جذاب است و اساسا اهمیتی دارد؟ رکورد گلزنی علی دایی در بازیهای ملی هم بالاخره توسط رونالدو شکسته شد اما حتی آن رکورد هم که افتخاری برای ایران بود، ماندگار نشد و اساساً علی دایی به خاطر یکسری از رکوردها علی دایی نشد.
دایی پشتکار و ارادهای قوی داشت و در بدترین حالت و حتی با طحال پاره برای تیم ملی بازی میکرد. او هم البته بدون ایراد نبود و به طور مثال در جام جهانی ۲۰۰۶ به زور بازی کرد و نمایش مطلوبی ارائه نداد اما آنچه باعث شده نام دایی در تاریخ فوتبال ایران ماندگار شود شکستن یکسری رکوردها نبود.
نگاه بدبینانه به ماجرای اخیر این است که قلعهنویی بعضیها را دعوت میکند که یک سری رکوردها را بشکنند و البته توجهی به سن آنها هم ندارد. با این حال نباید بدبین بود و شاید قلعه نویی به خاطر کمبودهایی که در یک سری پستها وجود دارد امثال حاج صفی را به تیم ملی دعوت میکند.
اما اینکه حاج صفی رکورد بازیهای ملی را میزند و شجاع از علی دایی عبور میکند خیلی اهمیت ندارد و در شرایط خاص مثل همین عصر پنجشنبه میتواند روی اعصاب فوتبالیها هم باشد.
یکی از ویژگیهای کارلوس کیروش این بود که به خوبی حس میکرد دوره اوج یک فوتبالیست تمام شده و دیگر در سطح ملی کارایی ندارد. به طور مثال او قید خسرو حیدری را در روزهایی زد که همچنان آماده بود و در عرصه باشگاهی میدرخشید اما کیروش خوب فهمید که او دیگر یک بازیکن ملی نیست و سنش تا حدی بالا رفته است. حتی او قید سیدجلال حسینی را در اوج او زد.
اینکه قلعه نویی میگوید سن یک عدد است و باید به آمادگی بازیکن توجه کرد به طور کلی حرف درستی است اما در مستطیل سبز ثابت شد که بعضی از با تجربههای تیم ملی خیلی هم آماده نیستند و بعضاً باعث و بانی شکستهای تلخ می شوند.