پایگاه خبری فوتبالی- کارشناس فوتبال، به تشریح دلایل شکست تیم امید ایران و حذف از بازیهای آسیایی ناگویا پرداخت.
جلال چراغپور در گفتوگو با فوتبالی، درمورد شکست تیم امید ایران مقابل کره شمالی و حذف در دور گروهی بازیهای آسیایی ناگویا، گفت: آنچه که از بازی امروز دیدم، این بود که تیم، در اصول ابتدایی دفاع تیمی اشکال داشت.
* پرسینگ ضعیف در کنار بازی بیهدف
کارشناس فوتبال در تشریح مهمترین ایرادات تیمی، ادامه داد: در درجه اول، بازیکنان به مجرد از دست دادن توپ، عکس العمل دفاعی از خود نشان نمیدادند. یعنی بلافاصله قبل از، از دست دادن توپ، عکس العمل دفاعی نداشتند و تماشا میکردند.
دوم؛ بازیکنان برای بازپس گیری توپ زمان کمی را استفاده میکردند و بین 3 تا 4 ثانیه بیشتر تلاش نمیکردند تا توپ را پس بگیرند. بعد از آن کار را رها میکردند. درواقع زمان بازپسگیری کوتاه بود و زمانی که حریف در فشار قرار داشت، رهایش میکردند.
سوم؛ بعد از اینکه در بازپسگیری توپ موفق نمیشدند، حفظ بازی و نگه داشتن توپ در مقابل، انجام نمیشد. یعنی زمانی که همه بازیکنان در زمین خودی جمع شوند و حریف مقابل ما بازی کنند. به همین خاطر پاسهای نفوذی میخوردند.
وی درمورد اشکال بازیسازی و تاثیر آن در بخش هجومی تیم امید، توضیح داد: در مورد بازیسازی باید نوع بازی با توپ و نوع حمله را مد نظر قرار بدهیم. در قسمت نوع بازی، به دلیل اینکه پاسهای بی هدف زیاد داده میشد، شانس پاسهای نفوذی از بین میرفت. به این ترتیب حفرههای قابل استفاده برای پاس خطرناک در تیم حریف، بسته میشد.
* فوتبال ما به ورشکستگی رسیده است
چراغپور با بیان اینکه شکست امروز، حذف امیدهای فوتبال ایران بود، گفت: میگویند بهتر بود 8 نفر از این بازیکنان به تیم ملی بزرگسالان دعوت شوند. اگر چنین حرفی را قبول داشته باشیم، یعنی فوتبال ما به ورشکستگی خاصی رسیده است. از طرفی سن تیم بزرگسالان ما زیاد شده و در طرف مقابل تیم امیدهای ما مقابل کره شمالی 4 گل میخورد. این نشان میدهد که در تولیدات فوتبال دچار اشکال شدهایم.
* به جای کیفیت، به کمیتها توجه داریم
وی افزود: این اشکال از این جا شروع میشود که وقتی سایز بازیکنان شامل قد و فیزیک به اندازهای میرسد، آن را با کیفیت فوتبالشان اشتباه میکنیم. یعنی کمیت بدنی (سایز) را وقتی مثلا شوتی میزند یا پرشی دارد یا با گام بلند میدود، با حرکات فوتبالی اشتباه میگیریم. فقر حرکت فوتبالی را در تیم میبینیم اما وقتی جدا جدا نگاه میکنیم، باور میکنیم که در مواردی مانند دویدن و فیزیک و توپ زدن، مناسب هستند. در واقع ما کمیتها را میبینیم، میگوییم اینها را به تیم ملی بیاورید و تیم ملی را جوان کنید ولی کیفیتها را نمیبینیم.
چراغپور درمورد اینکه این بازیکنان در تیمهای باشگاهی خودشان عملکرد موثری دارند، گفت: اگر این بازیکنان در باشگاههای خودشان، گل میزنند یا پاس گل میدهند و به چشم میآیند اما در سطح مقدماتی یک تورنمنت آسیایی، اینطور شکست میخورند، این سوال مطرح میشود که آیا سطح باشگاهها افت کرده و به چشم ما نمیآید؟ در واقع جایی که این بازیکنان را تولید میکند، دچار افت کیفی شده است. چهل و اندی سال است که امیدهای ما نتیجه نمیگیرند، پس باید آسیبشناسی عمیقتری داشته باشیم. جایی که باید بازیکنان پرورش پیدا کنند، دچار اشکال شده که این بازیکنان پرداخت نشده، وارد فوتبال میشوند.
* آنجا که این بازیکنان از 14 تا 18 سالگی کار کردهاند را باید زیر ذره بین برد
کارشناس فوتبال درمورد نقش کادرفنی در این نتیجه، باتوجه به اینکه انتقاداتی به چینش تیم و تعویضها وارد شده، گفت: تعویض یا جا به جایی سیستم، تصمیمات لحظهای براساس شناخت از تیم است. حسین عبدی جزو مربیان با دانش است. جایی اشکال پیدا میشود که تک تک بازیکنان از آنجا میآیند. آنجا که این بازیکنان از 14 تا 18 سالگی کار کردهاند را باید زیر ذره بین برد. من از فوتبال دفاع میکنم. از حسین عبدی و کادرفنی تیم امید دفاع نمیکنم. وقتی یک تیم منتخب مثل تیم امید یا جوانان درست میشود، از پیکره تیمهای دیگر پستهایی را جدا میکنیم، در هر پست 2 نفر و در مجموع 20 نفر را انتخاب میکنیم، در واقع نشا زدهایم. یعنی از باغ های مختلف آنچه لازم داریم را فراهم کردهایم. به این ترتیب یک تیم درست کردهایم.
وی افزود: وقتی نفرات را از باشگاهها، استانها و نژادهای مختلف جمع میکنیم، همینطور که زبانشان فرق میکند، ژنوم فوتبالشان هم فرق میکند. زمانی لازم است که این ژنومها با هم یکی شوند. به این ترتیب شاهد زوجهای دو-سه نفره، مثلثها، مربعها، حرکات ترکیبی و... درست شود. برای این مساله نیاز به 15 یا 10 یا حداقل 5 بازی دارند که با هم هماهنگ و تبدیل به تیم شوند. تفکرات مربیشان هم که از بیرون میآید. بنابراین، این فرصت به اندازهای نیست که مربی بتواند این پیچیدگیها را به تیم تزریق کنند. این پیچیدگیها باید در تیمهای باشگاهیشان یاد داده شود. در تیمهای خودشان هم اکثرا فیکس نیستند و به صورت تعویضی و برای چند دقیقه وارد زمین میشوند. بعضی هم اصلا در تیم خودشان بازی نمیکنند.
* تیم المپیک در مسابقات لیگ یک شرکت کند
چراغپور برای ادامه کسب موفقیت تیم امید در مسابقات آینده، پیشنهاد داد: فیفا با انتشار مقالهای اشاره کرده بود؛ برخی کشورها مانند نیجریه، تیم امیدشان را در لیگ یک کشوری قرار داده بودند که بعد هم قهرمان شدند. یعنی بازی کردن کنار هم تا این حد مهم است. تیم امید که این بار هم حذف شد اما برای آینده بهتر است فدراسیون یک تیم درست کند و مثلا با نام تیم المپیک ایران وارد لیگ دسته اول شود. مانند باشگاههای لیگ یکی با این بازیکنان قرارداد بسته شود، حقوق بگیرند و 30 بازی کنار هم انجام بدهند. این تیم اصلا مربی هم نمیخواهد. به همه این تیمها 5-4 گل میزند و به مسابقات جهانی هم میرود.