پایگاه خبری فوتبالی- بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران تحت تاثیر یک بند ویژه قرار گرفته است.
به گزارش فوتبالی، یک قانون نانوشته، یک خط قرمز نامرئی، اما بهشدت واقعی وارد نقل و انتقالات شده است. این دقیقاً همان چیزی است که این روزها بازار نقلوانتقالات فوتبال ایران را مدیریت میکند.
بازار جذب مربیان و بازیکنان خارجی در لیگ برتر، دیگر فقط فرمولهای پیچیده مالی، آپشنهای قهرمانی و پاداش برد ندارد، بلکه حالا بند جدیدی به نام «بند فسخ در شرایط جنگی» به متن اصلی قراردادها سنجاق شده است.
قانونی که شاید روی کاغذ نیامده باشد، اما مدیران باشگاهها آن را به یک اصل تغییرناپذیر تبدیل کردهاند: "هیچ خارجی حق ندارد به بهانه شرایط خاص منطقه، یکطرفه و بدون اجازه باشگاه قراردادش را فسخ کند و برود."
ماجرای ناکامی پرسپولیس در جذب دراگان اسکوچیچ، دقیقاً نقطهای بود که این قانون نانوشته را از پشت پرده به روی صحنه آورد. اسکوچیچ که شناخت دقیقی از اتمسفر فوتبال ایران داشت، پایش را در یک کفش کرد که باید بند فسخ یکطرفه در صورت بروز شرایط جنگی یا امنیتی در قراردادش گنجانده شود.
او میخواست این حق را داشته باشد که با اولین جرقه، چمدانهایش را ببندد و بدون دادن خسارت پرواز کند. اما پاسخ باشگاه پرسپولیس یک «نه» قاطع بود. موضع باشگاه روشن بود. اگر قرار است در روزهای سخت پشت تیم خالی شود، اصلاً چرا باید از ابتدا توافقی صورت بگیرد؟ همین لجاجت روی یک خط امنیتی، مسیر اسکوچیچ و قرمزها را از هم جدا کرد.
حقیقت این است که باشگاههای بزرگ لیگ برتری، بهویژه در سالهای اخیر، تجربیات تلخی از رفتارهای ناگهانی خارجیها داشتهاند. فرار شبانه برخی بازیکنان و مربیان به بهانههای واهی، نه تنها تیمها را در وسط فصل دستخالی گذاشته، بلکه پروندههای سنگینی را هم در فیفا روی دستشان باد کرده است. البته بند فورس ماژور درباره سیل و زلزله و جنگ فرق دارد اما هر چه هست این ماجرا درباره جنگ حالا وضعیت ویژه ای پیدا کرده است.
در واقع ورق برگشته و استراتژی جدید باشگاههای ایرانی این است: "هر کسی که میخواهد به ایران بیاید و دلار بگیرد، باید ریسکهای آن را هم بپذیرد. حق فسخ یکطرفه به بهانه جنگ، دیگر خریدار ندارد."
فرمول جدید بسیار ساده و در عین حال محکم است؛ اگر شرایط ویژهای پیش بیاید، جدایی تنها و تنها از مسیر «توافق دوجانبه» میگذرد. این یعنی خارجیهای لیگ برتر دیگر نمیتوانند دست بالا را داشته باشند و با کوچکترین نوسانی، باشگاه را تحت فشار بگذارند.
این قانون نانوشته، شاید کار را برای جذب ستارههای بزرگ سختتر کند، اما دستکم امنیت روانی و مالی باشگاهها را در هیاهوی فوتبال ایران تضمین میکند. هر که بامش بیش، برفش بیشتر؛ اگر پول نقد و فضای جذاب لیگ ایران را میخواهید، باید پای لرز این خربزه شیرین و پرسود هم بنشینید.
گزارش از سالار علیخواه/ پایگاه خبری فوتبالی