پایگاه خبری فوتبالی- دنیس درگاهی تنها بازیکن دورگه در فهرست نهایی تیم ملی در جام جهانی بود که البته فرصت بازی هم پیدا نکرد.
به گزارش فوتبالی، از سال 2005 بود که پای بازیکنان دورگه به فوتبال ایران باز شد و این اتفاق هم با استقبال از سوی هواداران ایرانی همراه بود. بازیکنانی که معمولاً سالهای سال از کشور ایران دور بودند و در غربت زندگی میکردند و فارسی را هم بسیار شیرین و با لهجه خاص صحبت میکردند.
با وجودی که فوتبال ایران از این اتفاق خیلی استقبال کرد و بعضی از این بازیکنان هم به لحاظ فنی و کیفی در سطحی فراتر از حتی آسیا بازی میکردند، اما در بین آنها بازیکنانی هم دیده میشد که بدون هیچ دستاورد خاصی از فوتبال ایران رفتند و پس از مدتی هم دیگر اثری از آنها نبود. آخرین نمونه از این بازیکنان، دنیس اکرت بود که پس از طی کردن مراحل اداری و تغییر نام خانوادگیاش به درگاهی، تأییدیه فیفا برای حضور در تیم ملی ایران را گرفت اما حتی یک دقیقه هم برای تیم ملی به میدان نرفت. در گذشته هم نمونههایی از این بازیکنان در فهرست تیم ملی وجود داشتند که در این گزارش ماجرای آنها را مرور میکنیم:
استیون بیت آشور
والدین استیون ایرانی بودند اما سالهای طولانی از مهاجرت آنها به آمریکا میگذشت. با انتخاب کارلوس کیروش به عنوان مربی تیم ملی و توجه ویژه او به بازیکنان شاغل در لیگهای خارجی، شانس به استیون بیت آشور رو کرد و به تیم ملی دعوت شد. البته اوایل برخی حساسیتهای سیاسی مانع از حضور او در تیم ملی شد و حتی پس از مدتی نام این بازیکن در بین دعوت شدگان به تیم ملی آمریکا توسط یورگن کلینزمن هم قرار گرفت اما در نهایت او به تیم ملی فوتبال ایران آمد. بیت آشور که نام دیگرش مهرداد بود، هم دعوت به تیم ملی فوتبال آمریکا را نپذیرفت و در سال 2013 بار دیگر به تیم ملی دعوت شد تا در جمع نفرات اعزامی به جام جهانی 2014 قرار بگیرد اما فرصت بازی در این بازیها را به دست نیاورد. او فقط 6 بازی برای تیم ملی بازی کرد و دیگر به تیم ملی دعوت نشد.
دنیل داوری
دنیل از پدری ایرانی و مادری لهستانی متولد شد و بزرگ شده آلمان بود. او به عنوان دروازهبان در باشگاه آینتراخت برانشوایگ مشغول بازی بود که توسط کیروش در سال 2013 به تیم ملی دعوت شد. داوری همراه تیم ملی به جام جهانی برزیل هم رفت اما در مجموع نتوانست در فوتبال ایران خودی نشان دهد و دوران حضورش در ایران تنها با 4 بازی ملی به اتمام رسید.
امید نظری
بازیکن دورگه متولد سوئد که از پدری ایرانی و مادری فیلیپینی متولد شد. او شرایط بسیار ویژهای داشت و میتوانست برای یکی از تیمهای ملی ایران، سوئد یا فیلیپین بازی کند که در نهایت تیم ملی ایران را انتخاب کرد. او در سال 1391 برای اولین بار در بازی مقابل تاجیکستان، برای تیم ملی بازی کرد. این بازیکن در مجموع 4 بازی ملی داشت و در بازی برابر یمن در مسابقات غرب آسیا، یک گل برای تیم ملی به ثمر رساند.
امیر شاپورزاده
بازیکنی که از پدر و مادر ایرانی و در تهران متولد شد اما در کودکی با خانواده به آلمان مهاجرت کرد و در آنجا بزرگ شد. او با سابقه بازی در تیمهای هانزاروشتوک، هامبورگ و فرانکفورت را داشت که در زمان علی دایی به تیم ملی دعوت شد. شاپورزاده چهار بازی در تیم ملی ب ایران انجام داد و تنها یک بازی ملی رسمی برای او به ثبت رسیده. البته این مهاجم هرگز نتوانست اعتماد علی دایی را به طور کامل جلب کند و در تیم ملی فرصت زیادی به این بازیکن داده نشد. او سپس استیل آذین را برای ادامه فوتبالش انتخاب کرد و به لیگ برتر ایران پیوست. سرانجام پس از چند فصل بازی برای این تیم، بار دیگر به فوتبال آلمان بازگشت و به تیمی در دسته سوم این کشور پیوست.
گزارش از احمد تقی زاده/ پایگاه خبری فوتبالی