پایگاه خبری فوتبالی- یک رسانه آمریکایی به تحلیل قانون آفساید که باعث مردود شدن گل دوم ایران به مصر شد، پرداخت.
به گزارش فوتبالی، تیم ملی فوتبال ایران شاید با یک تصمیم قانونی اما سختگیرانه، به دلیل آفساید میلی متری شجاع خلیلزاده از رسیدن به گل پیروزی مقابل تیم مصر بازماند تا شاگردان قلعهنویی با ۳ امتیاز از ۳ بازی در رده سوم گروه G قرار بگیرند و سرنوشت صعود آنها به یکی از ۳ بازی کرواسی-غنا، کنگو-ازبکستان و یا الجزایر-اتریش گره بخورد اما در کمال ناباوری نتیجه هیچکدام از این بازیها هم آنطور که به نفع تیم ملی باشد رقم نخورد تا ایران از رسیدن به دور حذفی جام جهانی محروم شود.
نشریه Forbes با انتشار گزارشی با عنوان؛ حذف ایران و لزوم تغییر قانون آفساید، نوشت: "ماجراجویی ایران در جام جهانی به دلیل اعلام آفسایدی که گل حیاتی خلیلزاده را باطل کرد، به طور بحثبرانگیزی به پایان رسید. فناوری نیمهخودکار، با یک پا او را در موقعیت آفساید قرار داد. تصمیمی که ریشه در یکی از جنبههای فنی قانون آفساید دارد. این قانون میگوید اگر بازیکنی به خط دروازه نزدیکتر از توپ و آخرین بازیکن حریف باشد، در موقعیت آفساید قرار دارد. در این مورد، دروازهبان حریف پیشروی کرده بود و خلیلزاده را از نظر فنی نسبت به سایر بازیکنان زمین در موقعیت آفساید قرار میداد."
در ادامه این گزارش آمده است: " محاسبه دروازهبانان بین دو مدافع آخر، با روح قانون آفساید، در تضاد است. چراکه وقتی حرکت ناگهانی دروازهبان، موقعیت آفساید را ایجاد میکند، قانون غیرواقعی و ناعادلانه است. بنابراین یک راه حل سادهتر، مانند تمایز دروازهبانها یا استفاده از قانون مدافع آخر، پیشنهاد شده است. میتوان محدودیتهای مسافرتی، رفتار دولت ایالات متحده که با جنگ بین دو کشور همزمان شده بود را سرزنش کرد. میتوان اتریش و الجزایر را به خاطر مسیری بسیار غیرمنتظره برای رسیدن به تساوی مورد انتظار که هر دو تیم را به جمع ۳۲ تیم پایانی رساند و ایران را حذف کرد، سرزنش کرد اما بزرگترین مقصر در عدم صعود ایران به مرحله حذفی، یک قانون عجیب و غریب در مورد آفساید است که مدتهاست دیگر مفید نیست."
این گزارش با تشریح صحنه مورد بحث، نوشت: "زمانی که خلیلزاده توپ سرگردان را به تور دروازه مصر کوبید، دقایقی طول کشید تا مسئولان مسابقه، با کمک فناوری نیمه خودکار آفساید تشخیص دادند که او در این صحنه در موقعیت آفساید قرار داشته اما آفساید بودن خلیلزاده به دلیل یک نکته فنی در نحوه نگارش قانون بود که برای بسیاری از ناظران و خود خلیلزاده گیج کننده است. در این مورد خاص، خلیلزاده در موقعیت آفساید قرار گرفت زیرا مصطفی شوبیر (دروازهبان مصر) برای دفع توپ از دروازه خارج شد اما در انجام این کار ناکام ماند. او در این حین آنقدر از خط دروازه فاصله گرفت که دیگر جزو دو مدافع آخر (که تعیینکننده آفساید هستند) محسوب نمیشد.
به همین خاطر زمانی که خلیلزاده صاحب توپ شد، از نظر فنی پشت سرِ دومین مدافع آخر، قرار داشت. هرچند با تماشای تصاویر آهسته مشخص است که او برای حفظ موقعیت قانونی خود، عقبترین بازیکنِ غیردروازهبان را به عنوان معیار و نقطه مرجع در نظر گرفته بود."
این رسانه آمریکایی در ادامه نوشت: "هدف اصلی قانون آفساید، جلوگیری از آنچه که بچهها در زمین بازی به آن "گلچین کردن" میگویند، است. یعنی ایستادن مهاجمان در عمق زمین حریف و آماده بودن در زمانی که تیمشان توپ را پس میگیرد و میتواند پاس بلند بدهد اما در بازی مدرن، که دروازهبانها به وضوح از بازیکنان زمین متمایز هستند، درخواست از مهاجمان برای توجه به دروازهبانها هنگام مدیریت وضعیت آفسایدشان نه با هدف قانون مطابقت دارد و نه واقعبینانه است. دروازهبانها موظفند لباسهایی با رنگهای متفاوت از بازیکنان زمین بپوشند که این امر توجه به آنها را حتی اگر بازیکن حریف در حال تلاش برای گرفتن توپ باشد، دشوارتر میکند. البته آنها مجاز به استفاده از دستان خود هنگام تلاش برای بازی با توپ هستند. به طور غیررسمی، آنها اغلب توسط داوران مسابقه، به ویژه در داخل محوطه جریمه خود، محافظت بیشتری میشوند. نکته مهمتر اینکه؛ دروازهبانها در هیچ سطحی، صرف نظر از اینکه آن بازیکن مهاجم چقدر جلو باشد، به جلو حرکت نمیکنند. حتی دروازهبانهای سوییپر هم معمولاً در لبه محوطه جریمه خود یا کمی دورتر از آن میایستند. در حالی که خط دفاعیشان ممکن است نزدیک به خط میانی زمین و توپ در نیمه زمین حریف باشد."
فوربز با اشاره به اینکه وقتی دروازهبان خودش را در موقعیتی قرار میدهد که دیگر جزو دو مدافع آخر نیست، علت، معمولاً یک بازی ناگهانی و واکنشی روی توپ است، نوشت: "اگر بازیکن تهاجمی پس از چنین شرایطی خودش را در موقعیت آفساید پیدا کند، معمولاً به این دلیل است که دروازهبان این توالی را اشتباه انجام داده است. در چنین سناریوهایی، سپردن بار آگاهی از موقعیت دروازهبان به بازیکن مهاجم در رابطه با ماندن در موقعیت آفساید، غیرواقعی و ناعادلانه است. ناامیدکنندهترین بخش ماجرا این است که اگرچه این وضعیت به ندرت اتفاق میافتد اما اصلاح آن بسیار آسانتر از سایر مباحث حقوقی است که همچنان بازی را آزار میدهند. سوالاتی در مورد اینکه چه چیزی باعث جریمه شدن یک خطای دست میشود یا چه زمانی باید از قانون آوانتاژ استفاده کرد و یا استفاده از تکنولوژی برای تصمیمگیری در مورد قانونی که با در نظر گرفتن چشم انسان نوشته شده، همه و همه ابهامات بسیار بیشتری برای بازنویسی احتمالی قانون آفساید دارند که خلیلزاده را تبرئه میکند."
نشریه آمریکایی راه حل ماجرا را اینطور عنوان میکند: "سادهترین راه حل این است که IFAB (هیات بین المللی قانونگذاری فوتبال) به سادگی قانون را بازنویسی کند تا یک مدافع آخر را در نظر بگیرد، در حالی که دروازهبان را از مدافع متمایز میکند. ایدههای دیگری هم مطرح شده مثل حذف کامل تشخیص آفساید پس از ورود تیم به محوطه جریمه، تغییری که قانون را تا حدودی شبیه به تصمیمات آفساید در هاکی روی یخ میکند. صرف نظر از این، این نکته بسیار واضح است که طبق متن قانون، خلیلزاده در آفساید بود اما طبق روح این قانون، خلیلزاده و همتیمیهایش در ایران متحمل ضرر شدند و شایسته نیستند که یکی از ۱۶ تیمی باشند که زودتر به خانه میروند."