پایگاه خبری فوتبالی - مراکش در جریان تساوی ۱-۱ مقابل برزیل در دور نخست مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، رکوردی تاریخی را در ادوار مسابقات جام جهانی به ثبت رساند.
به گزارش فوتبالی، این کشور آفریقایی به اولین تیم در تاریخ جامهای جهانی تبدیل شد که به طور همزمان ۱۱ بازیکن متولد خارج از خاک خود را در زمین مسابقه داشت. با تعویض عزالدین اوناحی (تنها بازیکن ترکیب اصلی که متولد کازابلانکا بود) در نیمه دوم و ورود المورابط متولد فرانسه، شیرهای اطلس با ۱۱ بازیکنی به بازی ادامه دادند که در ۵ کشور مختلف دنیا (کانادا، اسپانیا، فرانسه، هلند و بلژیک) متولد و رشد یافتهاند اما به دلیل دیپلماسی ورزشی موفق، پیراهن مراکش را بر تن کردهاند.
این دستاورد حاصل یک استراتژی منسجم ۱۵ ساله و پروژه استعدادیابی بینالمللی است که در سال ۲۰۰۹ به دستور پادشاه محمد ششم پایهگذاری شد. فدراسیون فوتبال مراکش با ایجاد یک شبکه نظارتی قوی در اروپا، زودتر از فدراسیونهای قدرتمند قاره سبز به سراغ استعدادهای دوتابعیتی رفته است.
این رویکرد پیشدستانه که در زمان هدایت هروه رنار شتاب گرفت، سبب شد تا ستارههایی نظیر براهیم دیاز و ایوب بوعدی (کاپیتان سابق تیم ملی زیر ۲۱ سال فرانسه) با وجود اصرار کشورهای اروپایی، پرچم مراکش را انتخاب کنند.
این ساختار در کنار سرمایهگذاری ۱۶.۸ میلیون دلاری در کمپ فوقپیشرفته «محمد ششم» در حومه رابات، نسل جدیدی را پرورش داده که پس از درخشش تاریخی و کسب رتبه چهارم در جام جهانی ۲۰۲۲، اکنون به یک قدرت بینالمللی تبدیل شده است.
از میان ۲۶ بازیکن دعوت شده به اردوی مراکش در این دوره، ۱۹ بازیکن متولد خارج از کشور هستند که از این تعداد، ۱۵ بازیکن در سه کشور فرانسه، اسپانیا و بلژیک متولد شدهاند. با تکیه بر پدیده مهاجرت و دیاسپورای آفریقایی، تخمین زده میشود که نزدیک به ۵ میلیون مراکشیتبار در خارج از این کشور زندگی میکنند.
طبق آمار رسمی دانشگاه آکسفورد، در یک دهه گذشته ۶۱ بازیکن متولد خارج در تیم ملی مراکش بازی کردهاند که نزدیک به نیمی از آنها (۴۶ درصد) رسماً تغییر تابعیت ورزشی دادهاند؛ مسئلهای که نشان میدهد شیرهای اطلس دیگر یک گزینه تدافعی یا انصرافی برای بازیکنان جامانده از تیمهای اروپایی نیستند، بلکه یک انتخاب اولویتدار، ملی و برآمده از عرق خانوادگی محسوب میشوند.