پایگاه خبری فوتبالی- سنگربان تیم ملی در آستانه سومین تجربه حضور در جام جهانی است.
به گزارش فوتبالی، علیرضا بیرانوند چند روزی بیشتر تا حضور در سومین جام جهانی فاصله ندارد و اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، او را باید دروازهبان اصلی ایران در این رقابتها بدانیم. بیرانوند که فرصت حضور در جام جهانی 2014 را به رقبای باتجربهتر خود واگذار کرد، پس از جام ملتهای آسیا 2015 به دروازه تیم ملی رسید و از آن پس به عنوان مرد شماره یک بدون رقیب بود و در دو دوره جام جهانی هم وظیفه حراست از دروازه تیم ملی را بر عهده داشت.
دو دوره حضورش در جام جهانی، اما خاطرات متفاوتی را در ذهن او و هواداران به جای گذاشته، از حضور موفق و درخشان در 2018 روسیه تا خاطره مصدومیت و شکستگی بینی در بازی برابر انگلیس و حذف تلخ ایران پس از شکست مقابل آمریکا.
بیرانوند جام جهانی را با ثبت یک کلین شیت بسیار شیرین و البته دشوار برابر تیم سراپا حمله مراکش آغاز کرد. دیداری که به اعتقاد برخی مراکش میتوانست حداقل 3-4 گل بزند، اما خوششانسی تیم ملی و البته سد محکمی به نام علیرضا بیرانوند، نه تنها مانع از گلزنی شیرهای اطلس شد بلکه با گل به خودی مدافع حریف، دومین برد تاریخ جام جهانی را برای ایران به ارمغان آورد.
این درخشش در دو دیدار بعدی برابر بزرگان فوتبال جهان هم تکرار شد و او در بازی مقابل اسپانیا و پرتغال تنها دو گل دریافت کرد تا به لحاظ آماری تیم ملی بهترین عملکرد دفاعی در تاریخ جام جهانی را ثبت کند. مهار پنالتی کریستیانو رونالدو در بازی آخر ایران، صحنهای نیست که به این زودی از ذهن هواداران پاک شود و تا سالهای سال درباره آن صحبت خواهد شد.
اما جام جهانی قطر برای بیرانوند، بسیار متفاوت از دوره قبلی بود. مصدومیت او در همان دقایق ابتدایی بازی با انگلیس و خروجش از میدان و ادامه بازی که با شکست سنگین تیم ملی همراه بود و به عقیده طرفداران علی بیرو، اگر او درون دروازه حضور داشت، بعید بود آن نتیجه، جلوی انگلیس رقم بخورد.
خاطرات بد جام جهانی قطر پس از حذف ایران در مرحله گروهی تکمیل شد. در شبی که ایران با یک تساوی هم میتوانست راهی دور حذفی شود، مقابل آمریکا شکست خورد تا حسرت اولین صعود به دور بعدی برای فوتبال ایران باقی بماند.
انگیزههای علیرضا بیرانوند مرد شماره یک تیم ملی پس از دو بار حضور در جام جهانی، در این دوره کمی متفاوت است. او به عنوان یکی از بازیکنانی که سومین جام جهانی خود را تجربه میکنند، در بازیهای پیش رو تنها یک هدف در سر داشته و تمام حواس خود را روی آن متمرکز کرده است.
بدون تردید بیرانوند – که در آستانه نودمین بازی ملیاش قرار دارد -، همانند سایر بازیکنان، به چیزی جز صعود از مرحله گروهی و چه بسا راهیابی به جمع 16 تیم برتر فکر نمیکنند. اتفاقی بزرگ که میتواند صفحه جدیدی را در تاریخ فوتبال ایران باز کند.