پایگاه خبری فوتبالی- ۷۰ سال پیش در چنین روزی، فوتبال اروپا برای همیشه تغییر کرد.
به گزارش فوتبالی، امروز سالگرد برگزاری فینال اولین دوره جام باشگاههای قهرمان اروپا، رقابتهایی است که امروز آن را با نام لیگ قهرمانان اروپا میشناسیم.
در شامگاه ۱۳ ژوئن ۱۹۵۶، ورزشگاه پارک ده پرنس پاریس میزبان رویاییترین مسابقه ممکن بود: رئال مادرید اسپانیا در مقابل استاد رمس فرانسه.
رئال مادرید با باخت سنگین ۲-۴ در خانه مقابل میلان در نیمهنهایی، راهی جز حمله در بازی برگشت در سان سیرو نداشت. رئال در یک بازی حماسی ۲-۱ پیروز شد و با گل دقیقه آخر، توانست به لطف قانون گل زده در خانه حریف، راهی فینال شود.
تیم فرانسوی این سوی میدان، با اقتدار حریف اسکاتلندی خود هیبرنین را با نتیجه ۳-۰ در مجموع دو بازی مغلوب کرده بود و با آمادگی کامل پا به فینال گذاشت.
ورزشگاه مملو از ۳۸,۰۰۰ تماشاگر بود.آنها فقط ۱۰ دقیقه برای شگفتزده شدن کامل زمان نیاز داشتند. در این مدت کوتاه، استاد ریمز با درخشش میشل لوبلون و ژان تامپلین دو بار دروازه رئال را باز کرد.شاید همه تصور میکردند اولین جام توسط فرانسویها در خانه بالای سر برده شود، اما رئال چنین نظری نداشت.
چهار دقیقه بعد از گل دوم، فوقستاره آرژانتینی، آلفردو دیاستفانو، یکی از گلها را جبران کرد.نیمه اول در حالی به پایان رسید که اکتور ریال گل دوم را به ثمر رساند تا همه چیز به نقطه صفر بازگردد.
در نیمه دوم، بار دیگر استاد رمس جلو افتاد، اما باز هم تسلیم رئال نشد. این تیم اسپانیایی بلافاصله توسط مارکیتوس به گل رسید و در نهایت در دقیقه ۷۹، هکتور ریال با دومین گل خود در این شب رویایی، پیروزی ۴-۳ را برای لوس بلانکوس به ارمغان آورد.
این قهرمانی دراماتیک، بهتنهایی بزرگترین موفقیت رئال مادرید محسوب نمیشد، بلکه تبدیل به مقدمهای برای غولوارهترین داستان فوتبال جهان شد. رئال مادرید با تکیه بر ستارگانی چون دیاستفانو، هکتور ریال و بهزودی فرانس پوشکاش، موفق شد این جام را چهار سال پیاپی دیگر نیز تکرار کند و به جمع باشگاههای اسطورهای تاریخ راه یابد.
این پیروزی ۴-۳ نهتنها اولین ستاره را بر پیراهن رئال نشاند، بلکه الگویی برای نسلها در فوتبال اروپا ایجاد کرد.