پایگاه خبری فوتبالی - در حالی که شمارش معکوس برای آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، مکزیک و کانادا به پایان خود نزدیک میشود، یکی از روزنامهنگاران انگلیسی با انتشار یادداشتی جنجالی، میزبان اصلی این رقابتها را به استفاده سیاسی از فوتبال متهم کرده است.
به گزارش فوتبالی و به نقل از گاردین، نویسنده در ابتدای یادداشت خود به مراسم افتتاحیه جام جهانی در لسآنجلس اشاره میکند؛ جایی که جیسون سودیکیس، بازیگر مشهور آمریکایی و ایفاگر نقش «تد لاسو»، قرار است مقابل صدها میلیون بیننده تلویزیونی از شعار همیشگی فوتبال یعنی «اتحاد جهان» سخن بگوید؛ اما به اعتقاد نویسنده، این پیام در شرایطی مطرح میشود که ایالات متحده همزمان درگیر تنشها و عملیات نظامی در خاورمیانه است؛ موضوعی که از نگاه او تضادی آشکار میان شعارهای فیفا و واقعیتهای سیاسی روز جهان ایجاد کرده است.
او همچنین دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، را هدف انتقادات خود قرار میدهد و مدعی میشود سیاستهای مهاجرتی دولت آمریکا باعث شده برخی چهرههای مرتبط با فوتبال، از جمله عمر آرتان، داور برتر سال آفریقا، امکان حضور در خاک آمریکا را از دست بدهند. در ادامه، نویسنده نگاه انتقادی خود را متوجه جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، میکند؛ مدیری که سالهاست شعار «فوتبال جهان را متحد میکند» را تکرار میکند اما از دید منتقدانش در برابر تصمیمات و سیاستهای بحثبرانگیز کشورهای میزبان سکوت اختیار کرده است.
در بخشی از این یادداشت آمده است که اینفانتینو بیش از هر زمان دیگری به سیاستمداران نزدیک شده و به جای ایفای نقش یک مدیر مستقل ورزشی، به چهرهای تبدیل شده که حاضر است برای گسترش نفوذ و پروژههای فیفا با هر قدرت سیاسی همکاری کند. نویسنده سپس به مفهوم «اسپورتسواشینگ» یا استفاده از ورزش برای بهبود چهره سیاسی کشورها میپردازد و معتقد است همانطور که جام جهانی قطر و پیش از آن جام جهانی روسیه با انتقادات گستردهای همراه بودند، اکنون نیز باید درباره نقش آمریکا در این زمینه بحث شود.
به باور او، جام جهانی ۲۰۲۶ نخستین دورهای خواهد بود که در کشوری برگزار میشود که همزمان با میزبانی بزرگترین رویداد فوتبال جهان، درگیر بحرانهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی گسترده در سطح بینالمللی است. این روزنامهنگار در ادامه با مقایسه آمریکا با روسیه و قطر مینویسد که دستکم آن کشورها پس از میزبانی جام جهانی وارد بحرانهای بزرگتر شدند، اما آمریکا در حالی میزبان مسابقات است که بسیاری از تنشهای سیاسی و نظامی جهان در همان زمان در جریان هستند.
او معتقد است فرصت بزرگی برای استفاده از فوتبال بهعنوان ابزاری برای همگرایی فرهنگی در آمریکا وجود داشت؛ کشوری که جمعیت مهاجران در آن نقش مهمی در گسترش محبوبیت فوتبال ایفا کردهاند. با این حال از نگاه نویسنده، فضای سیاسی حاکم بر آمریکا در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ باعث شده این فرصت تا حد زیادی از بین برود. در بخش دیگری از این یادداشت، موضوع محرومیت برخی شهروندان کشورهای مختلف از ورود به آمریکا مورد اشاره قرار گرفته و نویسنده تأکید میکند که نباید چنین اتفاقاتی را صرفاً اشتباهات اداری یا اجرای قوانین تلقی کرد؛ بلکه این تصمیمها بخشی از پیام سیاسی دولت آمریکا به شمار میروند.
نویسنده همچنین به حضور تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ اشاره کرده و آن را یکی از عجیبترین تناقضهای این مسابقات میداند. از نگاه او، شرایطی به وجود آمده که ایران باید در خاک کشوری به میدان برود که همزمان درگیر رویارویی سیاسی و نظامی با تهران است.
او تأکید میکند مسئله تنها محدود به دشواریهای سفر یا صدور ویزا برای برخی اعضای کاروان ایران نیست، بلکه بحرانهای گستردهتر منطقهای و تأثیر آنها بر اقتصاد جهانی نیز بخشی از ماجرا محسوب میشوند.
در ادامه، نویسنده نسبت به پیامدهای اقتصادی تنشهای اخیر هشدار میدهد و معتقد است اختلال در بازار انرژی میتواند جهان را با مشکلاتی جدی مواجه کند. به باور او، افزایش احتمالی قیمت سوخت، گازوئیل و حملونقل هوایی ممکن است بسیاری از کشورها را تحت فشار قرار دهد و حتی بر زندگی روزمره مردم نیز تأثیر بگذارد. این روزنامهنگار در بخش پایانی یادداشت خود پرسشی اساسی مطرح میکند:
چرا آمریکا برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر، با وجود اقدامات بحثبرانگیز خود همچنان از انتقادات گسترده بینالمللی مصون مانده است؟
او در پاسخ به این پرسش، سیاست خارجی دولت ترامپ را بخشی از یک راهبرد اقتصادی میداند؛ راهبردی که به گفته او با ایجاد بیثباتی در سایر نقاط جهان، منافع اقتصادی آمریکا را تأمین میکند. در نهایت، انتقادهای نویسنده بار دیگر متوجه فیفا و شخص جیانی اینفانتینو میشود. او معتقد است رئیس فیفا بیش از هر زمان دیگری اعتبار و آینده این نهاد را با تصمیمات شخصی خود گره زده و جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند به نقطه عطفی در قضاوت افکار عمومی درباره عملکرد او تبدیل شود.
این یادداشت با یک پرسش مهم به پایان میرسد؛ اینکه فوتبال از بحرانهای روسیه و قطر عبور کرد، اما آیا پس از جام جهانی ۲۰۲۶ نیز میتواند همان میزان اعتماد، محبوبیت و پیوند عاطفی میان مردم جهان را حفظ کند یا خیر؟ پرسشی که پاسخ آن شاید در سالهای آینده مشخص شود.